- Historia
- Czasy przedrzymskie
- Roman i późniejsze czasy
- Charakterystyka ogólna
- Narodziny, droga i usta
- Zanieczyszczenie
- Gospodarka
- Główne miasta, które podróżują
- Turyn
- Ferrara
- Plasencia
- Cremona
- Dopływy
- Flora
- Fauna
- Bibliografia
Rzeka Pad to europejski nurt, który ma swój początek w środkowych Alpach Europy, na północ od Włoch i przepływa przez kraj z zachodu na wschód. Jej 652 km sprawia, że jest to najdłuższa rzeka w kraju, co uznawali od czasów starożytnych Rzymianie, uważając ją za króla rzek imperium.
Uważany również za największy dopływ we Włoszech, Po porusza się średnio 1540 m 3 / s. Jej dorzecze obejmuje około 74 970 km² terytorium należącego do Francji, Szwajcarii i Włoch na trasie prowadzonej wyłącznie na włoskiej ziemi. Zasadniczo w środowisku górzystym, a następnie posuwać się w dół rzeki, aż do szerokiej doliny, która transportuje ją w kierunku ujścia.

Rzeka Po na wysokości Boretto. Zdjęcie: William.lugli
Po to rzeka o wielu obliczach, będąca łącznikiem z jednym z najważniejszych obszarów przemysłowych we Włoszech. Jej wody obmywają ważne ośrodki miejskie i ożywiają piękne, naturalne krajobrazy. Chroni ważną część dziedzictwa kulturowego Zachodu, będąc świadkiem powstania i upadku Cesarstwa Rzymskiego.
Delta rzeki została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 1999 roku, co służyło ochronie środowiska naturalnego jej delty, która służy jako siedlisko wielu gatunków ptaków.
Historia
Czasy przedrzymskie
Przed świetnością Cesarstwa Rzymskiego terytorium Włoch było okupowane od czasów prehistorycznych przez różne grupy ludzkie, które pozostawiły swój ślad w zabytkach i pozostałościach archeologicznych.
Od XVII wieku. A. Osiedlili się na terenie dorzecza rzeki Pad miasteczka kultury Terramare, zamieszkałe głównie na brzegach rzeki, w dolinie Padu.
Cechą wyróżniającą tę kulturę było to, że mieszkali w domach na palach, prymitywnym mieszkaniu zbudowanym na platformach nad terenami zalewowymi. Jego konstrukcję wykonano z drewna pochodzącego z rodzimych drzew, a ściany wypełniono mieszanką krowich odchodów i błota.
Konstrukcje te nazywano „Terramar”, kiedy spalony dom został zburzony i zasypany ziemią. Utworzone kopce były zauważalne w dolinie Padu do połowy XIX wieku, kiedy zostały spłaszczone, aby wykorzystać teren pod budowę.
Ludność kultury Terramare była zależna od rzeki jako źródła utrzymania i rozwoju wymiany rzecznej. Około 1150 r. C. szacuje się, że Terramare liczyło od 150 000 do 200 000 mieszkańców. Jednak ich kultura uległa upadkowi, który zmusił ich do opuszczenia Doliny Padu, terytoria, które zajmowali, odzyskałyby tę ważną gęstość zaludnienia tylko w okresie Cesarstwa Rzymskiego.
W epoce żelaza, między IX a VIII wiekiem pne. C. plemiona cywilizacji Villanovian osiadły w centrum i na wschód od doliny rzeki Pad. Znani byli ze swoich rzemieślniczych dzieł (zwłaszcza metalurgicznych) i wyszukanych obrzędów pogrzebowych.
Roman i późniejsze czasy
Od VII wieku na terytorium dominowali Etruskowie, a później Rzymianie, ci ostatni byli ostatecznie najważniejszą cywilizacją na Półwyspie Apenińskim. Aż do XVIII wieku terytorium odpowiadające Włochom było podzielone na różne państwa rządzone na zasadzie feudalnej. W XIX wieku rozpoczął się proces zjednoczenia pod auspicjami hrabiego Cavour, przedstawiciela Królestwa Sardynii.
Po zjednoczeniu Włoch w 1861 roku rozpoczął się powolny proces migracji wewnętrznych, który sprzyjał północnej części kraju. Szacuje się, że między latami pięćdziesiątymi a sześćdziesiątymi XX wieku sektor przemysłowy Doliny Padu wzrósł o 27%.
Historycznie rzecz biorąc, terytorium skąpane przez rzekę Pad nawiedziły powodzie, ponieważ jej kanał biegnie przez ogólnie płaski teren i gwałtownie się zwiększa dzięki wkładowi dopływów. W 1951 r. Miała miejsce ostatnia wielka powódź, która dotknęła ludność osiadłą na jej brzegach, wydarzenie to pozostawiło saldo 89 strat ludzkich. Wówczas koryto wzrosło do ponad 10 000 m 3 / s.
W 1995 roku miasto Ferrara, stolica prowincji o tej samej nazwie w regionie Emilia-Romagna, zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO ze względu na stan zachowania i doskonałe połączenie średniowiecznego i renesansowego stylu historycznego centrum. W 1999 r. Uznanie to zostało rozszerzone na deltę rzeki Pad ze względu na jej wartość dla ochrony różnorodności biologicznej.
Charakterystyka ogólna
Kanał rzeki Pad jest żeglowny od Morza Adriatyckiego do miasta Casale Monferrato w prowincji Alessandria w regionie Piemont. Dolina rzeki Pad znana jest również jako Równina Padana, obszar, na którym znajduje się najważniejszy park przemysłowy we Włoszech.
Delta rzeki Po zajmuje obszar około 380 km 2 . Rozpoczyna się w mieście Ferrara, gdzie koryto rzeki jest podzielone na pięć odnóg, które sięgają do Morza Adriatyckiego.
Jej delta nie przestała się rozwijać i szacuje się, że co roku przemieszcza się 60 metrów w kierunku morza, zdobywając terytorium. Zjawisko to jest spowodowane dwoma czynnikami: z jednej strony jest to duża ilość zawieszonego osadu, który otrzymuje ze swoich dopływów; a z drugiej strony jej wielki przepływ, który zapobiega osadzaniu się osadu w górę rzeki i wciąganiu go do delty.
W pierwszą niedzielę czerwca w nadrzecznych miastach Padu odbywa się wydarzenie o nazwie „Un Po for all”, mające na celu uczczenie życia ludności nadrzecznej i jej związku z rzeką. Organizowane są zajęcia na świeżym powietrzu, aby cieszyć się scenerią i wydarzeniami sportowymi, którymi można podzielić się z rodziną. Na poniższym filmie można zobaczyć zdjęcia tej rzeki:
Narodziny, droga i usta
Rzeka Pad rodzi się w środkowych Alpach Europy, na północny zachód od Włoch, na wysokości 2022 metrów nad poziomem morza, na zboczu Monte Viso w prowincji Cuneo w regionie Piemont.
Bieg rzeki Pad podzielony jest na ramiona, tworząc na jej trasie wyspy różnej wielkości. W drodze do ujścia Pad dotyka swoimi wodami włoskich prowincji Cuneo, Turyn i Alessandria w regionie Piemontu; prowincje Pavia, Lodi, Cremona i Mantua w regionie Lombardii; prowincje Piacenza, Parma, Reggio Emilia i Ferrara w regionie Emilia-Romagna oraz prowincja Rovigo w regionie Veneto.
Wpada do Adriatyku przez deltę, która zajmuje 380 km ² po 652 km podróży przez Alpy i równinę Padan.
Zanieczyszczenie
Szacuje się, że 20% populacji Włoch żyje wzdłuż dorzecza rzeki Pad. Ta duża koncentracja ludności powoduje problemy związane z zanieczyszczeniem środowiska, które mają bezpośredni wpływ na rzekę.
Emisje gazów z przemysłu i pojazdów koncentrują się na tym obszarze ze względu na konwergencję mas powietrza pochodzących z Alp i morza, generując zjawisko znane jako „smog”. Padający deszcz osłabia związki chemiczne obecne w atmosferze, przenosząc je do rzeki.
W 2010 roku w wyniku sabotażu na wody rzeki Lambro załadowano 170 zbiorników na olej napędowy i samochodowy, a kilka godzin później dotarły one do rzeki Pad, wpływając na ekosystemy wodne.
Dni sprzątania były przeprowadzane, jednak specjaliści zapewniają, że ze względu na charakter rozlanego produktu co najmniej połowa jego zaolejonych składników pozostanie na dnie rzeki, co będzie wymagało dziesiątek lat prac porządkowych w celu usunięcia szkód.
Ostatecznie ścieki z przemysłu i miast docierają do rzeki bezpośrednio lub przez jej dopływy. Na szczęście, ze względu na znaczenie kanału rzeki Pad, wiele organizacji ekologicznych uważnie monitoruje i informuje o każdym zdarzeniu zagrażającym jakości wody.
Gospodarka
Główną działalność gospodarczą dorzecza Padu rozwija sektor przemysłowy na równinie Padana. W 2019 roku włoski sektor przemysłowy generował 29% PKB, zatrudniając 32% pracowników.
Wśród aktywnych gałęzi przemysłu w basenie wyróżniają się rafinerie i petrochemia; firmy hutnicze zajmujące się obróbką żelaza, stali i aluminium; agrochemikalia, głównie dedykowane do produkcji nawozów; przemysł samochodowy i maszynowy; firmy tekstylne, które zasilają włoski rynek mody i eksportują surowce na rynki międzynarodowe.
Sektor rolno-przemysłowy wyróżnia się przetwarzaniem zagranicznego surowca i jego reeksportem w postaci gotowych produktów. Przykładem tego są makarony i oliwa z oliwek. 60% obszaru dorzecza Padu jest przeznaczone na działalność rolniczą, wytwarzając prawie 50% tej pozycji w kraju.
W branży motoryzacyjnej wyróżnia się założona w 1899 roku firma Fiat, której siedziba mieściła się w Turynie do momentu połączenia w 2009 roku z inną firmą z Ameryki Północnej.
Na drugim miejscu są usługi, handel i turystyka, sektor ten jest zasilany przez dużą liczbę turystów, którzy odwiedzają terytorium dorzecza Padu, aby cieszyć się krajobrazami Alp, miast w dolinie i wybrzeży morskich. Adriatycki.
Główne miasta, które podróżują
W dorzeczu Padu żyje około 16 milionów ludzi, co stanowi 20% populacji Włoch według danych z 2019 r. Ludność jest nierównomiernie rozmieszczona między małymi miastami poniżej 500 mieszkańców, średnia i duże, z obszarami metropolitalnymi liczącymi ponad milion mieszkańców.
Do najważniejszych miast pod względem liczby ludności, przez które przepływa rzeka Pad w drodze do Adriatyku, należą:
Turyn
Turyn jest stolicą prowincji o tej samej nazwie w regionie Piemont, jest to najbardziej zaludnione miasto nad rzeką Pad. W 2018 roku liczyła 882523 mieszkańców, choć szacuje się, że populacja jego obszaru metropolitalnego sięga 2200000 mieszkańców. Jest to jedno z najbardziej uprzemysłowionych miast we Włoszech. Wraz z Mediolanem i Genuą tworzy tak zwany „trójkąt przemysłowy”.
Ferrara
Ferrara jest stolicą prowincji o tej samej nazwie w regionie Emilia-Romagna. W 2017 roku liczył 132 009 mieszkańców. Dzięki nienagannemu stanowi zachowania jego historycznego centrum w stylu średniowiecznym i renesansowym, zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Plasencia
Plasencia jest stolicą prowincji o tej samej nazwie w regionie Emilia-Romagna. W 2017 roku liczyło 102 355 mieszkańców. W tym mieście można zwiedzać zabytki i zamki pochodzenia średniowiecznego oraz cieszyć się kulturą winiarską.
Cremona
Cremona jest stolicą prowincji o tej samej nazwie w regionie Lombardia. W 2016 r. Liczyło 72 095 mieszkańców. Miasto słynie z tego, że jest miejscem narodzin dwóch rodzin lutników, którzy wyróżnili się w tworzeniu skrzypiec: Stradivari i Guarneri.
Dopływy
Rzeka Pad dociera do ponad 100 dopływów w drodze do Adriatyku, a jej kanał tworzy i zasila ponad 400 jezior, wśród których wyróżniają się Garda i Maggiore.
Do najważniejszych rzek, które dostarczają swoje wody do rzeki Po, należą Tanaro, Pellice, Secchia, Ágona, Dora, Panaro, Sesia, Baltea, Taro, Adda, Trebbia, Oglio, Dora Riparia, Ticino i Mincio.
Flora
W drodze do morza rzeka Pad przecina terytorium trzech rezerwatów przyrody, a następnie otwiera się w jej deltę i jest chroniona przez Park Regionalny Delty Padu. Te tereny zielone są bardzo cenne dla zachowania ekosystemów rzecznych i ich samoregulacji.
Typowe gatunki to dąb koński, paproć wodna, topola biała, palinurus, jesion południowy, trawa włochata, wierzba biała, grab pospolity, olsza czarna, wiąz pospolity, jesion kwiatowy, topola czarna, dąb łuskowy, czarny , torfowisko, rdzawa sosna, kasztanowiec, brzoza, wrzos, dąb, pinia, przebiśnieg, grążel i paproć błotna.
Fauna
Naturalne obszary dorzecza Padu objęte specjalną ochroną stanowią idealne siedlisko do ochrony wielu gatunków, wśród których są: jeleń, traszka grzebieniasta, flaming, babka zwyczajna, jastrząb czerwononogi, rzekotka drzewna Włoska, rybitwa, ropucha szparagowa, czapla kraba, sieweczka polarna, ibis brilliant, karp i nietoperz Bechstein.
Także czapla purpurowa, jesiotr, karaluch północnowłoski, wróbel hiszpański, kaczka żelazna, nocek wielki, szczudło czarnoskrzydłe, sum, jeżozwierz czubaty, pstrąg, mewa śródziemnomorska, tchórz, ostrygojad, sum, rybitwa mewa, kormoran karłowaty, pustułka i czapla siwa.
Bibliografia
- Rafael Agustí Torres, Etruskowie II. Kultury przedrzymskie z Półwyspu Itálica, zaczerpnięte z academia.edu.
- Piękne i historyczne Włochy, wersja cyfrowa New Tribune Newspaper (2019). Zaczerpnięte z nuevatribuna.es.
- Europa Południowa: Północne Włochy rozciągające się do wybrzeża Adriatyku (2019), zaczerpnięte z worldwildlife.org.
- Kultura, historia i sztuka o niezrównanym pięknie nad rzeką, zaczerpnięte z turismofluvial.com.
- Fakty i liczby dotyczące dorzecza rzeki Pad (Włochy), zaczerpnięte z iagua.es.
- Celowy wyciek ropy dociera do rzeki Pad, artykuł w La Nación Newspaper (2010). Zaczerpnięte z lanacion.com.ar.
