Tryt nazwa, która została podana na jeden z izotopów pierwiastka wodór, który zazwyczaj symbolu T lub 3 H, chociaż jest także nazywany wodór 3. Jest to szeroko stosowane w wielu zastosowaniach, zwłaszcza w dziedzinie jądrowej.
Podobnie w latach trzydziestych XX wieku izotop ten powstał po raz pierwszy, począwszy od bombardowania wysokoenergetycznymi cząstkami (zwanymi deuteronami) innego izotopu tego samego pierwiastka zwanego deuterem, dzięki naukowcom P.Harteckowi, ML Oliphantowi i E. Rutherfordowi. .
Badaczom tym nie udało się wyizolować trytu pomimo przeprowadzonych przez nich testów, które przyniosły konkretne rezultaty w rękach Cornoga i Álvareza, odkrywając z kolei właściwości radioaktywne tej substancji.
Na tej planecie produkcja trytu jest niezwykle rzadka w przyrodzie, pochodząca tylko w tak małych proporcjach, że uważa się je za śladowe w wyniku oddziaływań atmosferycznych z promieniowaniem kosmicznym.
Struktura
Mówiąc o budowie trytu, pierwszą rzeczą, na którą należy zwrócić uwagę, jest jego jądro, które ma dwa neutrony i jeden proton, dzięki czemu ma masę trzykrotnie większą niż zwykłego wodoru.
Izotop ten ma właściwości fizyczne i chemiczne, które odróżniają go od innych izotopów pochodzących z wodoru, pomimo ich strukturalnych podobieństw.
Oprócz masy atomowej lub masy około 3 g, substancja ta wykazuje radioaktywność, której właściwości kinetyczne wykazują okres półtrwania około 12,3 lat.
Górny obraz porównuje struktury trzech znanych izotopów wodoru, zwanych protem (najliczniej występującym gatunkiem), deuterem i trytem.
Strukturalne cechy trytu pozwalają mu współistnieć z wodorem i deuterem w wodzie pochodzącej z natury, której wytwarzanie jest prawdopodobnie spowodowane interakcją zachodzącą między promieniowaniem kosmicznym a azotem pochodzenia atmosferycznego.
W tym sensie w wodzie pochodzenia naturalnego substancja ta występuje w proporcji 10-18 w stosunku do zwykłego wodoru; to znaczy znikomą obfitość, którą można rozpoznać jedynie jako ślad.
Kilka faktów na temat trytu
Zbadano i zastosowano różne sposoby wytwarzania trytu ze względu na duże zainteresowanie naukowe jego właściwościami radioaktywnymi i energooszczędnymi.
Zatem poniższe równanie przedstawia ogólną reakcję, w wyniku której powstaje ten izotop, w wyniku bombardowania atomów deuteru wysokoenergetycznymi deuteronami:
D + D → T + H
Podobnie może być przeprowadzona jako reakcja egzotermiczna lub endotermiczna w procesie zwanym neutronową aktywacją pewnych pierwiastków (takich jak lit czy bor), w zależności od pierwiastka, który jest poddawany obróbce.
Oprócz tych metod rzadko można uzyskać tryt z rozszczepienia jądra, polegającego na podziale jądra atomu uważanego za ciężki (w tym przypadku izotopów uranu lub plutonu) na dwa lub więcej jąder mniejszych rozmiar, wytwarzający ogromne ilości energii.
W tym przypadku pozyskiwanie trytu występuje jako produkt uboczny lub produkt uboczny, ale nie jest to celem tego mechanizmu.
Z wyjątkiem procesu, który został wcześniej opisany, wszystkie te procesy produkcji tego gatunku izotopowego prowadzone są w reaktorach jądrowych, w których kontrolowane są warunki każdej reakcji.
Nieruchomości
- Wytwarza ogromną ilość energii, gdy pochodzi z deuteru.
- Posiada właściwości radioaktywne, co nadal wzbudza zainteresowanie naukowców badaniami nad syntezą jądrową.
- Ten izotop jest reprezentowany w swojej postaci cząsteczkowej jako T 2 lub 3 H 2 , którego masa cząsteczkowa wynosi około 6 g.
- Podobnie jak prot i deuter, ta substancja jest trudna do ograniczenia.
- Kiedy gatunek ten łączy się z tlenem, wytwarza tlenek (reprezentowany jako T 2 O), który jest w fazie ciekłej i jest powszechnie znany jako super ciężka woda.
- Jest w stanie łatwiej ulegać fuzji z innymi lekkimi gatunkami niż zwykły wodór.
- Stwarza zagrożenie dla środowiska w przypadku masowego użytkowania, zwłaszcza w reakcjach procesów termojądrowych.
- Z tlenem może tworzyć inną substancję znaną jako półuper ciężka woda (reprezentowana jako HTO), która również jest radioaktywna.
- Uważany jest za generator cząstek o niskiej energii, zwanych promieniowaniem beta.
- Kiedy zdarzały się przypadki spożycia wody trytowanej, zaobserwowano, że jej okres półtrwania w organizmie utrzymuje się w zakresie od 2,4 do 18 dni, a następnie jest wydalany.
Aplikacje
Wśród zastosowań trytu wyróżniają się procesy związane z reakcjami typu jądrowego. Poniżej znajduje się lista jego najważniejszych zastosowań:
- W obszarze radioluminescencji tryt jest używany do produkcji przyrządów umożliwiających oświetlenie, zwłaszcza w nocy, w różnych urządzeniach do użytku komercyjnego, jak np. Zegarki, noże, broń palna, m.in.
- W dziedzinie chemii jądrowej reakcje tego typu są wykorzystywane jako źródło energii w produkcji broni jądrowej i termojądrowej, a także w połączeniu z deuterem do kontrolowanych procesów syntezy jądrowej.
- W dziedzinie chemii analitycznej izotop ten może być stosowany w procesie znakowania radioaktywnego, w którym tryt jest umieszczany w określonym gatunku lub cząsteczce i można go śledzić w badaniach, które ma zostać przeprowadzone.
- W przypadku ośrodka biologicznego tryt jest używany jako przejściowy znacznik w procesach oceanicznych, co pozwala na badanie ewolucji oceanów na Ziemi na polach fizycznych, chemicznych, a nawet biologicznych.
- Gatunek ten był używany między innymi do produkcji baterii atomowej do produkcji energii elektrycznej.
Bibliografia
- Britannica, E. (nd). Tryt. Odzyskany z britannica.com
- PubChem. (sf). Tryt. Odzyskany z pubchem.ncbi.nlm.nih.gov
- Wikipedia. (sf). Deuter. Odzyskany z en.wikipedia.org
- Chang, R. (2007). Chemia, wydanie dziewiąte. Meksyk: McGraw-Hill.
- Vasaru, G. (1993). Separacja izotopów trytu. Uzyskane z books.google.co.ve