- Znakomite przykłady jonizacji
- 1. Azotek wapnia (Ca3N2)
- 2. Solwatacja
- 3.
- Cztery.
- 5.
- 6. Chlorek wapnia (CaCl2)
- 7. Jonizacja elektronami
- 8.
- 9.
- 10.
- Bibliografia
Jonizacja to proces, w którym cząstki lub pierwiastki pozostają z bardzo określonym ładunkiem, dodatnim lub ujemnym, odpowiednio z powodu braku lub nadmiaru elektronów.
Jonizacja substancji może odbywać się na drodze procesów fizycznych i chemicznych. Procesy chemiczne to głównie reakcje, w których biorą udział kwaśne, zasadowe, obojętne substancje i medium przenoszące, zwykle wodne.

Dysocjacja wody
Fizyczne procesy jonizacji opierają się na falach elektromagnetycznych i różnych długościach fal, z którymi mogą pracować.
Drugą i najbardziej powszechną opcją jest elektroliza, która polega na zastosowaniu prądu elektrycznego, z którym może nastąpić separacja.
Znakomite przykłady jonizacji
1. Azotek wapnia (Ca3N2)
Substancja ta może dysocjować na trzy atomy wapnia z dodatnim ładunkiem dwóch i dwóch atomów azotu z ujemnym ładunkiem trzech.
Jest to wyraźny przykład dysocjacji niemetalu (azotu) z metalem (wapniem).
2. Solwatacja
Solwatacja to proces jonizacji zachodzący z wodą.
Kiedy spotykają się dwie cząsteczki tworzące wiązania wodorowe, mogą one dysocjować i tworzyć jon hydroniowy (H3O) o ładunku dodatnim i jon wodorotlenkowy (OH) o ładunku ujemnym.
3.
Siarczek tytanu jest związkiem złożonym z metalu i niemetalu.
Po jonizacji rozdzielają się, w wyniku czego powstają dwa atomy tytanu o dodatniej wartościowości trzech i trzech atomach siarki o ujemnej wartościowości dwóch.
Cztery.
Woda -H2O- może się rozdzielać i dysocjować na ujemnie naładowany wodorotlenek (OH) i dodatnio naładowany proton (H).
Badania chemii analitycznej opierają się na tej właściwości, aby zbadać równowagę między kwasami, zasadami, reakcjami badania i nie tylko.
5.
Związek ten rozkłada się i tworzy dwa atomy indu o dodatnim ładunku trzech.
6. Chlorek wapnia (CaCl2)
W tej jonizacji powstaje atom wapnia o wartościowości równej dwóm dodatnim i dwóm atomom chloru o wartościowości minus dwa.
7. Jonizacja elektronami
Ta metoda jest funkcją długości fali cząstek.
Kiedy przyłożony zostanie prąd dostatecznie duży, aby wyrównać energię ostatniej orbity elektronu, zostaje on odłączony i przeniesiony na inną cząstkę, pozostawiając w ten sposób dwa zjonizowane produkty.
8.
Wolne rodniki powstają, gdy określone typy cząsteczek są wystawione na działanie promieni ultrafioletowych (UV).
Energia promieni przerywa wiązanie między nimi i powstają dwie bardzo niestabilne zjonizowane cząsteczki zwane wolnymi rodnikami.
Przykład wolnych rodników występuje, gdy promienie UV przerywają wiązania tlenu cząsteczkowego (O2) i pozostawiają atomy tlenu z brakującym elektronem w powłoce walencyjnej.
Atomy te mogą reagować z innymi atomami tlenu, tworząc ozon (O3).
9.
Lepiej znana jako sól kuchenna, składa się z dwóch jonów; jeden niemetaliczny (chlor), a drugi metaliczny (sód).
Mają zupełnie przeciwne zarzuty; chlor ma ładunek bardzo ujemny, a sód jest bardzo dodatni. Widać to również w rozkładzie układu okresowego.
10.
Występują, gdy występuje nadmiar protonów. Przykładem jest, jeśli mamy cząsteczkę CH3 jako wolny rodnik i metan (CH4). Mieszanie tworzy C2H5 i dwuatomowy wodór w postaci gazu.
Bibliografia
- jonizacja (2016). Encyclopædia Britannica Inc.
- Huang, M., Cheng, S., Cho, Y. i Shiea, J. (2011). Spektrometria mas z jonizacją w warunkach otoczenia: samouczek. Analytica Chimica Acta, 702 (1), 1–15. doi: 10.1016 / j.aca.2011.06.017
- Vertes, A., Adams, F. i Gijbels, R. (1993). Analiza mas z jonizacją laserową. Nowy Jork: Wiley & Sons.
- Sharma, A., Chattopadhyay, S., Adhikari, K. i Sinha, D. (2015). Stałe spektroskopowe związane z jonizacją z najsilniejszego wiązania i wewnętrznego orbitalu walencyjnego 2.g z N2: Przeszukiwanie EIP-VUMRCC. Chemical Physics Letters, 634, 88. doi: 10.1016 / j.cplett.2015.05.032
- Trimpin, S. (2016). Spektrometria mas z jonizacją „magiczną”. Journal of the American Society for Mass Spectrometry, 27 (1), 4-21. doi: 10.1007 / s13361-015-1253-4
- Hu, B., So, P., Chen, H. i Yao, Z. (2011). Jonizacja przez elektrorozpylanie przy użyciu drewnianych końcówek. Analytical Chemistry, 83 (21), 8201–8207. doi: 10.1021 / ac2017713
