CISTUS ALBIDUS: SIEDLISKO, WŁAŚCIWOŚCI, PIELĘGNACJA, CHOROBY - BIOLOGIA - 2026

Cistus albidus, powszechnie znany jako biały czystka jest wieloletnie rośliny należącej do rodzaju czystka. Jest to krzew, który ma istotne znaczenie miododajne, ponieważ jego pręciki wytwarzają dużą ilość pyłku, co jest dość atrakcyjne dla owadów, takich jak pszczoły.

Ta cystacea pochodzi z Afryki Północnej i południowo-zachodniej Europy. Występuje łatwo na nasłonecznionych stokach i na wzgórzach, preferując gleby wapienne i suche.

Cistus albidus. Źródło: Júlio Reis

Róża biała ma osobliwość, ponieważ w jej korzeniach rodzi się i rośnie roślina pasożytnicza, która ma bardzo efektowne kwiaty znane jako crimson hypocystis lub Cytinus ruber.

Opis

Nawyk

Róża skalna jest krzewem wzniesionym, osiągającym wysokość 40, 100 lub do 150 cm. Ma szarawą korę i gałązki z włoskami w kształcie gwiazdy, a czasami z prostymi włosami na węzłach.

Roślina czystka albidus.
Źródło: Zdjęcie: Christian Ferrer / Wikimedia Commons

Odchodzi

Jeśli chodzi o liście, są one podobne do pozostałych cyst i mają 15-65 mm długości i 5-25 mm szerokości.

Liście te nie są połączone z ogonkiem lub łodygą, dlatego są bezszypułkowe. Są eliptyczne, owalne - lancetowate lub jajowate - podłużne. Prawie zawsze są płaskie i mają zaokrąglony wierzchołek, z zawiniętym brzegiem.

Jeśli chodzi o powierzchnię, ma całkowicie gęste, gwiaździste włosy. Jego górna lub górna strona również ma proste włosy, a dolna lub dolna strona ma 3 do 5 zespolonych nerwów.

Liście Cistus albidus. Źródło: Weitbrecht

Kwiatostan

Kwiatostan jest typem końcowym cimosa, dlatego kwiaty mogą powstawać na końcach każdej głównej łodygi. Występują od 3 do 8 kwiatów, bez wypustek i szypułek od 5 do 30 mm.

kwiaty

Te róże skalne są bardzo uderzające pod względem koloru swoich kwiatów i można je znaleźć od różowego do fioletowego. W niektórych przypadkach uzyskuje się rośliny albinos.

Cistus albidus.
Źródło: A. Barra

Pod względem budowy mają 5 działek o wymiarach 9–18 mm długości i 7–14 mm szerokości, przeważnie jajowate, a czasem jajowate - lancetowate, mniej lub bardziej spiczaste. I płatki różowo-fioletowe, o długości 15–30 mm i szerokości 15–20 mm.

Jednak jego pręciki są nierówne, jajniki surowicze są podłe, a styl występuje na wysokości pręcików.

Owoc

Jest to typ kapsułki. Mają rozmiary od 7 do 13 mm, są jajowate, które otwierają się samorzutnie, aby rozproszyć nasiona lub pyłki.

Posiew

W kapsułkach można znaleźć liczne żółtawe nasiona o wielkości od 1 do 1,5 mm.

Owoce i nasiona Cistus albidus. Źródło: Muséum de Toulouse

Taksonomia

Biała róża znana jest również jako biały jagz, biała róża skalna, róża stepowa, biała bocha, step, biały step, jarilla, palisander.

Chociaż klasyfikacja taksonomiczna tego gatunku jest następująca:

Królestwo: Plantae

Gromada: Tracheophyta

Klasa: Magnoliopsida

Zamówienie: Malvales

Rodzina: Cistaceae

Rodzaj: Cistus

Gatunek: Cistus albidus L.

Należy podkreślić, że Cistus albidus przedstawia międzygatunkowy takson Cistus albidus var. do nthyllidetorum O. Bolos & Vigo.

Siedlisko i dystrybucja

Cistus albidus występuje w Morzu Śródziemnym. Występuje na wysokości od poziomu morza do około 1400 m. Bardzo często spotyka się go jako część krzewów lub w zdegradowanych glebach, dzieląc przestrzeń między innymi z dębem kermesowym, rozmarynem, mastyksem, janowcem.

Czystek. Źródło: © William Crochot / Wikimedia Commons

Jeśli chodzi o rozmieszczenie, białą różę skalną odnotowuje się w Hiszpanii, Gibraltarze, Portugalii, Balearach, Korsyce, Francji, Włoszech, Algierii, Maroku i Sardynii.

Nieruchomości

Wiadomo, że biała róża skalna ma następujące właściwości:

- przeciwgrzybicze

- Układ pokarmowy

- Przystawka

- Ściągający

- Środek przeciwwirusowy

- przeciwbólowy

- Przeciwzapalny

- Oczyszczający

- Antyseptyczny

- Krążeniowy

- Przeciwnowotworowe

- Środek przeciwzakrzepowy

- Vulnerary

Zasady aktywne

Różne badania przeprowadzone na gatunku Cistus albidus wykazały następujące składniki:

- Flawonoidy

- Taniny katechiczne

- Prodelfinidyny

- Proantocyjanidyny

- Alpha-zingibereno

- Betakariofilen

- Alfa-kurkumena

- Alfa-kadynol

- Tlenek kariofilenu

- Alo-aromadendren

- Delta - kadinen

- D-germacreno

Korzyści zdrowotne

Ze względu na swoje właściwości różyczka biała ma następujące zalety:

- Ta roślina pomaga wyeliminować całą toksynę znajdującą się w organizmie.

- Służy do odprężenia i uspokojenia, a także do leczenia stresu, paniki i niepokoju.

- Jej kwiat jest szeroko stosowany w leczeniu żołądka, zwłaszcza w zwalczaniu bólu brzucha i biegunki.

- Jego polifenole są używane do pielęgnacji skóry ze względu na działanie przeciwstarzeniowe.

- Jest powszechnie stosowany w leczeniu przeziębień.

- Czasami służy do promowania cyklu miesiączkowego, ze względu na działanie emmenagogiczne.

- Ze względu na swoje właściwości przeciwgrzybicze pomaga zwalczać infekcje grzybicze, takie jak Candida albicans czy grzybica.

- Jest to roślina polecana osobom, które rzuciły palenie, gdyż pomaga im pozbyć się metali ciężkich pochodzących z dymu papierosowego i toksycznych dla zdrowia. Służy również do usuwania metali ciężkich pochodzących z zanieczyszczenia środowiska.

- Dzięki właściwościom przeciwzakrzepowym, biała róża jest stosowana w celu zapobiegania krwawieniu skóry. Odbywa się to poprzez nałożenie rośliny bezpośrednio na krwawiące miejsce.

- Jeśli chodzi o nasiona, to są jadalne, więc są szeroko stosowane jako żywność.

Używane części

Części, które są używane, to płatki i liście.

Liście i kwiat Cistus albidus. Źródło: CT Johansson

Opieka

Podczas uprawy róży białej należy wziąć pod uwagę następujące kwestie:

Temperatura

Jeśli chodzi o światło, najlepiej jest umieszczać roślinę w dobrze oświetlonych miejscach, zwykle w pełnym słońcu.

Piętro

Rozwijają się łatwo na glebach piaszczystych i przepuszczalnych, najlepiej wapiennych. Toleruje jednak gleby obojętne i nieco kwaśne. Nie toleruje nadmiernej wilgoci. Jest w stanie wytrzymać gleby zasolone.

Nawadnianie

Jeśli chodzi o nawadnianie, najlepiej jest to robić, gdy deszcze są rzadkie lub nie ma ich wcale, ponieważ są to rośliny odporne na susze. Cotygodniowe podlewanie należy przeprowadzać latem, a co dwa miesiące zimą.

Przycinanie

Jeśli chcesz zachować kształt rośliny, idealnym rozwiązaniem jest cięcie wszystkich starych gałęzi na wiosnę.

W przypadku chęci wydłużenia fazy kwitnienia ważne jest, aby usunąć uschnięte bukiety i podlać roślinę tylko wtedy, gdy deszcz ustanie pod koniec wiosny.

Przeszczep

Aby uniknąć jego stresu i późniejszych uszkodzeń, należy dobrze wybrać miejsce sadzenia tego gatunku, ponieważ nie wytrzymuje on nagłych przeszczepów.

Mnożenie

Aby rozmnożyć roślinę, można zastosować technikę sadzonek pół-zdrewniałych (latem) lub technikę nasienną jesienią.

Dzięki zastosowaniu techniki nasion blanszowanie można wykonać w temperaturze 100 ° C, ale pozostawiając je na kilka godzin w tym samym pojemniku, aby ostygły. Jednak nasiona można również stosować bez wcześniejszej obróbki. W obu przypadkach sprzyja kiełkowaniu.

Zaleca się przechowywanie nasion w chłodnym i suchym miejscu. W przypadku chłodni idealna temperatura to 2 do 4 ° C przy wilgotności poniżej 10%.

Choroby

Cistus albidus jest krzewem bardzo odpornym na choroby. Jednak czasami jest atakowany przez szarą pleśń lub szarą zgniliznę.

Czynnik chorobotwórczy

Szarą pleśń wywołuje gatunek Botrytis cinerea Pers., 1801 należący do rodziny Sclerotiniaceae.

Botrytis cinerea.
Źródło: Ninjatacoshell

Objawy

Na płatkach pojawiają się szare i białe plamy, które powodują wysuszenie tkanki. W wielu przypadkach plamy te są często mylone z degradacją kwiatu, gdy występuje naturalnie. Jednak w tym przypadku płatki są dotknięte w tym samym czasie.

Grzyb ten atakuje kwiaty tego gatunku głównie ze względu na swoją wrażliwość i delikatność. Jednak może również wpływać na inne narządy krzewu.

Tryb infekcji

Zarodniki Botrytis cinerea wnikają do wnętrza rośliny przez każdą istniejącą w niej ranę, spowodowaną naturalnie przez ukąszenia owadów lub przycinanie. Kiedy grzyb wchodzi, kiełkuje, gdy zostaną stworzone odpowiednie warunki.

Martwica, pleśń lub zgnilizna zaczynają się rozwijać w momencie aktywacji grzyba. Bardzo często obserwuje się szarą grzybnię pokrywającą liście rośliny. Należy pamiętać, że grzyb ten jest bardzo agresywny w młodych roślinach.

Przyczyny

Grzyb ten występuje głównie wiosną i jesienią, ponieważ wymaga temperatur od 15 do 25 ° C, przy dużej wilgotności.

Powtarzające się deszcze lub stała wilgotność gleby sprzyjają temu grzybowi.

Kontrola

- Konieczne jest zniszczenie lub usunięcie materiału roślinnego wykazującego objawy.

- Monitoruj nawadnianie, aby nie przekraczać ilości wody wymaganej przez uprawę.

- Staraj się unikać wilgoci, ponieważ ważne jest, aby rośliny były dobrze umiejscowione i było między nimi wystarczająco dużo miejsca, aby miały dobre światło i odpowiednią cyrkulację powietrza.

- Ważne jest, aby podczas przycinania używać czystych narzędzi. W przypadku przycinania rośliny z objawami szarej pleśni niezbędna jest dezynfekcja narzędzi alkoholem.

- Można również stosować produkty chemiczne, takie jak środki botrytycydowe.

Bibliografia

1. Barrebo J., Barrebo U. 2004. Występowanie Cistus albidus L. w dorzeczu Omecillo, w Valderejo i Sobrón (Álava-Burgos). Munibe (nauki przyrodnicze) (54): 141–148
2. Blasco J. 2015. Cistus albidus L. W: Flora de pina de ebro i jej region. Rodzina Cistaceae. Zaczerpnięte z: monteriza.com
3. Bolaños M. i Guinea E. 1949. Jarales y Jaras (cystografia latynoska). Ministerstwo Rolnictwa, Instytut Badań i Doświadczeń Leśnych. Nr 49
4. Catalog of Life: Roczna lista kontrolna 2019. 2019. Cistus albidus. Zaczerpnięte z: catalogueoflife.org
5. Fernández M. i Vargas P. 2018. Specjacja z rodzaju Cistus. Królewski Ogród Botaniczny (RJB-CSIC). Rozdział 2. strona 7.