- Charakterystyka kolb płaskodennych
- Odmiany kolb płaskodennych
- Kolba Erlenmeyera
- Kolba miarowa
- Zlewka
- Bibliografia
Płaskim kolby jest płaskie dno kolby szkło, które jest powszechnie stosowane w laboratoriach i innych placówkach naukowych. Kolby mają wiele kształtów i rozmiarów, ale łączy je jedno: mają szerokie korpusy u dołu i węższą część u góry, zwaną szyjką. Tradycyjnie są wykonane ze szkła, chociaż niektóre mogą być plastikowe.
Kolby laboratoryjne są zróżnicowane pod względem pojemności, jaką mogą pomieścić, zwykle jest to określone w jednostkach metrycznych, takich jak milimetry lub litry.

Przykład kolby płaskodennej
Można je wykorzystać do tworzenia roztworów, przechowywania lub gromadzenia ich. Czasami można je również wykorzystać do wolumetrycznego pomiaru chemikaliów, próbek, roztworów itp. Są również wykorzystywane do przeprowadzania reakcji chemicznych lub w innych procesach, takich jak mieszanie, ogrzewanie, chłodzenie, rozpuszczanie, wytrącanie, gotowanie, destylacja czy analiza.
Charakterystyka kolb płaskodennych
Kolby płaskodenne to kolby okrągłe, zwykle składające się z jednej szyjki, które służą do ogrzewania związków podczas destylacji lub innych reakcji reaktywnych.
Zwykle służą do przechowywania płynów i ich podgrzewania. Najczęściej jest to rodzaj gazy, która jest umieszczana między kolbą a płomieniem. Ponadto kolby płaskodenne są szeroko stosowane do przygotowywania bakteriologicznych pożywek hodowlanych.
W przeciwieństwie do kolb okrągłodennych, które nie mogą stać samodzielnie, kolby płaskodenne są w stanie to zrobić ze względu na ich płaskie dno.
Te kolby bardzo dobrze ogrzewają substancje; jednak płaskie dno mają tę wadę, że nie nagrzewają się tak równomiernie, jak ich odpowiedniki z okrągłym dnem. Kolby okrągłe powinny być używane z systemem laboratoryjnym do ich podparcia i aby nie spadały.
Z drugiej strony kolby płaskodenne można bez problemu zatrzymać; do ich użycia nie jest potrzebny żaden dodatkowy sprzęt. Prawie wszystkie okrągłe kolby są wykonane ze szkła borokrzemianowego.
Kolby płaskodenne nie są tak mocne ani trwałe jak kolby okrągłodenne. Pomimo tego wady mają jedną cechę: nie mają na przykład ostrych, wrażliwych rogów kolby Erlenmeyera.
Największą zaletą tych termosów jest to, że dzięki płaskiemu dnie mogą same stać na gorącym talerzu, stole lub na półce.
Odmiany kolb płaskodennych
Kolba Erlenmeyera

Kolby Erlenmeyera. Źródło: Bongoman za pośrednictwem Wikipedii.
Kolba Erlenmeyera jest również znana jako kolba stożkowa. Jest to rodzaj butelki z płaskim dnem, korpusem w kształcie stożka i szyjką w kształcie walca. Został stworzony w 1860 roku przez niemieckiego chemika Emila Erlenmeyera.
Kolby Erlenmeyera mają szerokie dno, z bokami zwężającymi się ku górze w kierunku krótkiej pionowej szyjki. Mogą być wyskalowane i zwykle stosuje się oznaczenia ze szkła szlifowanego lub emalii, gdzie można je opisać ołówkiem. Zazwyczaj są one wykonane ze szkła lub tworzywa sztucznego i mają różne zakresy objętości.
Wlot kolby Erlenmeyera może mieć rodzaj wargi, którą można zamknąć kawałkiem bawełny, korka lub gumy.
Alternatywnie, szyjka może być używana z innym złączem do użytku z innymi urządzeniami lub połączeniami. Te modyfikacje mogą być specjalnie zaprojektowane na przykład do zastosowań w procesach filtracji próżniowej.
Dzięki wąskim bokom i smukłej szyjce kolba ta umożliwia mieszanie zawartości poprzez wstrząsanie, bez ryzyka rozlania. Z tego powodu są używane w stopniach.
Kształt kolb Erlenmeyera sprawia, że są one przydatne do gotowania płynów; gorące opary kondensują się w górnej części kolby, zmniejszając utratę rozpuszczalnika. Ich szyjki pomagają również zamocować lejki filtrujące.
Te słoiki są również idealne do rekrystalizacji. Próbkę do oczyszczenia ogrzewa się do wrzenia i dodaje się tyle rozpuszczalnika, aby całkowicie się rozpuścił. Otrzymany słoik będzie zawierał niewielką ilość rozpuszczalnika i rozgrzeje się do wrzenia.
Ten gorący roztwór jest następnie filtrowany do odbieralnika. Gorące opary z wrzącego rozpuszczalnika utrzymują ciepło kanału filtra, zapobiegając przedwczesnej krystalizacji.
W mikrobiologii kolby te służą do przygotowywania kultur mikrobiologicznych. Kiedy są używane w tym obszarze, zwykle są odpowietrzane, aby promować wymianę gazową.
Kolba miarowa

Kolby te są częściami laboratoryjnymi skalibrowanymi tak, aby pomieściły dokładną objętość w określonej temperaturze. Kolby miarowe służą do precyzyjnego rozcieńczania i przygotowywania roztworów wzorcowych.
Zwykle mają kształt gruszki, z płaskim dnem i są wykonane ze szkła lub tworzywa sztucznego. W ustach znajduje się kawałek plastiku lub wieczko, które towarzyszą szklanemu korkowi.
Szyjki kolb miarowych są długie i cienkie, z pierścieniem oznaczającym podziałkę. Ten znak wskazuje objętość płynu, który zawiera po napełnieniu do tego punktu.
Zlewka

Te proste kolby są używane w laboratoriach do mieszania, łączenia i podgrzewania płynów. Zlewki mają płaskie dno o cylindrycznym kształcie. Czasami mają u góry rodzaj dziobka, który pomaga w nalewaniu płynów. Są dostępne w różnych rozmiarach.
Bibliografia
- Kolby z płaskim dnem. Odzyskany z spectrum-scientifics.com.
- Szkło laboratoryjne - podkład, część 2. Odzyskany z spectrumscientifics.wordpress.com.
- Do czego służy kolba płaskodenna? Odzyskany z reference.com.
- Informacje o kolbach laboratoryjnych. Odzyskany z globalspec.com.
- Zestaw klasyczny: kolba Erlenmeyera. (2008) Odzyskane z chemistryworld.com.
- Kolba miarowa. Odzyskany z wikipedia.org.
- Definicja. Odzyskany z oed.com.
