SALVADOR NOVO: BIOGRAFIA, STYL, DZIEŁA I ZWROTY - LITERATURA - 2026

Salvador Novo López (1904-1974) był meksykańskim pisarzem, poetą, eseistą i dramaturgiem. Wyróżniał się także jako historyk i pisarz teatralny. Należał do grupy intelektualistów Los Contemporáneos, będąc jednym z głównych bohaterów rozpowszechniających nowe formy sztuki w Meksyku.

Twórczość Novo charakteryzowała się awangardą, nieustannie nastawioną na innowacje, z pewnymi ironicznymi niuansami. Obejmował także kilka gatunków literackich, w tym poezję, eseje, kroniki, powieści i teatr.

Salvador Novo przez mikrofon na konferencji w Muzeum Miasta Meksyk. Źródło: CDMX Government, za pośrednictwem Wikimedia Commons

Do najwybitniejszych tytułów meksykańskiego pisarza należały: Nuevo amor, Seamen rymes, Yocasta prawie i Nueva grandeza de México. Dzieło literackie Salvadora Novo uczyniło go godnym kilku wyróżnień, a jego talent sprawił, że stał się jednym z najważniejszych pisarzy Ameryki Łacińskiej.

Biografia

Narodziny i rodzina

Salvador urodził się 30 lipca 1904 roku w Mexico City. Pochodził z kulturalnej rodziny z klasy średniej. Jego rodzicami byli Andrés Novo Blanco i Amelia López Espino. Pierwsze sześć lat życia spędził w swojej ojczyźnie.

Novo Education

Pierwsze lata nauki Novo odbył w mieście Torreón, dokąd przeprowadził się wraz z rodziną w 1910 roku. Wtedy narodził się jego zamiłowanie do literatury. Następnie w 1916 r. Wrócił do stolicy Meksyku; Tam uczęszczał do liceum i liceum, aż wstąpił na uniwersytet.

Miasto Meksyk, miejsce narodzin Salvadora Novo. Źródło: Microstar, za Wikimedia Commons

Rozpoczął studia uniwersyteckie na Narodowym Autonomicznym Uniwersytecie Meksyku, najpierw w szkole prawniczej, którą szybko porzucił, a później na językach, gdzie kształcił się jako nauczyciel. Ukończył szkołę w połowie lat dwudziestych i wkrótce zaczął uczyć angielskiego, włoskiego i francuskiego.

Pierwszy post

Zainteresowania literackie Salvadora Novo szybko doprowadziły go do opublikowania pierwszego zbioru wierszy. W 1925 roku wyszły na jaw XX wiersze, dzieło, w którym pisarz zaczął pokazywać i wyrażać swoje powiązanie z ruchem awangardowym.

Przedsiębiorca literacki

Novo okazał się intelektualistą nowych pomysłów, zawsze szukał innowacji. Był też zawsze przedsiębiorcą. W ten sposób wspólnie ze swoim osobistym przyjacielem pisarzem Xavierem Villaurrutią stworzyli w 1927 r. Czasopismo Ulises, a także nowoczesny zespół teatralny.

Rok później, w 1928 roku, współtworzył wraz z innymi młodymi ludźmi fundację Los Contemporáneos, instytucji, która oprócz bycia grupą intelektualistów, była pismem literackim. Salvador Novo był jednym z najwybitniejszych pisarzy grupy, ze względu na ironiczny i modernistyczny ton jego twórczości poetyckiej.

Pisarz wysokiej rangi

Występ Novo w literaturze meksykańskiej zapewnił mu już pewien prestiż i uznanie. Jednak dopiero w 1933 roku, wraz z wydaniem Nuevo amor, jego twórczość pisarska przekroczyła granice, ponieważ utwór cieszył się dużym zainteresowaniem i został przetłumaczony na kilka języków.

Uważany jest za pierwszego poetę meksykańskiego pochodzenia, który otrzymał pełne tłumaczenie na język angielski; i właśnie z New Love, którego tłumaczenie zrobiła Edna Worthley, dokonano takiego wyczynu. Tekst został również przetłumaczony na język portugalski i francuski.

Pisanie w języku angielskim

Salvador Novo znał kilka języków, w tym angielski. Dlatego w 1934 roku podjął się pisania w tym języku. Zaczął od swoich słynnych rymów marynarzy, które napisał także po hiszpańsku pod tytułem Rimas del lobo de mar.

Novo w Coyoacán

Novo miał intensywną działalność literacką w latach trzydziestych i wczesnych czterdziestych XX wieku. Opublikował takie prace jak: Décimas en el mar, W obronie tego, co się używa, oraz inne eseje i wybrane poezje. Następnie w 1941 r. Przeniósł się w okolice Coyoacán, gdzie kontynuował swoje artystyczne zainteresowania. Tam był odpowiedzialny za inaugurację teatru La Capilla.

Teatr La Capilla de Coyoacán, premiera Novo w 1953 r. Źródło: zdjęcie z Trynidadu, źródło Wikimedia Commons

W tym czasie był członkiem Narodowego Instytutu Sztuk Pięknych. Opublikował również w 1947 roku jedną ze swoich najważniejszych kronik: New Mexican Greatness, która przyniosła mu uznanie jako kronikarza Mexico City, za precyzję jego pracy.

Czas reklamy

Novo prowadził również życie zawodowe w zakresie reklamy. W 1944 został wspólnikiem Augusto Riquelme, aby stworzyć agencję. Pełnił również funkcję redaktora naczelnego tekstów reklamowych. W tym czasie pisał dla takich mediów jak Hoy i Excelsior.

Należy zauważyć, że w meksykańskim Ministerstwie Spraw Zagranicznych Novo pełnił sezonową funkcję szefa departamentu zajmującego się reklamą.

Logo Ministerstwa Spraw Zagranicznych Meksyku, w którym Novo był przez pewien czas odpowiedzialny za reklamę. Miki Angel Maldonado, źródło Wikimedia Commons

Novo i teatr

Zdolność Salvadora Novo do teatru była niezwykła. Od najmłodszych lat pracował jako krytyk dzieł dramatycznych. W 1946 roku był dyrektorem sekcji teatralnej Instytutu Sztuk Pięknych. Jednak po prawie siedmiu latach odłożył tę rolę na bok.

W 1953 roku otworzył własną przestrzeń teatralną w Coyoacán, którą nazwał La Capilla. Jego zamiłowanie do awangardy skłoniło go do zaprezentowania w tej przestrzeni słynnego dzieła Irlandczyka Samuela Becketta: Czekając na Godota. Przedstawił także A osiem felietonów, pracę, która dotyczyła dekompozycji mediów.

Performance jako kronikarz i historyk

Meksykański pisarz przez całe życie interesował się historią i kulturą swojego kraju oraz był obrońcą tożsamości narodowej. Z tego powodu w latach sześćdziesiątych skupił swoją uwagę i talent na opracowywaniu treści literackich poświęconych Meksyku.

Jego występy jako kronikarza i historyka skłoniły go do napisania prac związanych z meksykańską idiosynkrazją. Skupił się również na upowszechnianiu życia artystycznych i intelektualnych postaci swojego kraju. Ta praca była wykonywana do końca jego ostatnich dni życia.

Ostatnie lata i śmierć

Salvador Novo był zawsze aktywny we wszystkich dziedzinach, w których pracował. Niektóre z jego ostatnich prac to: Szalone kobiety, seks, burdele i sto lat temu. Zmarł 13 stycznia 1974 roku w Mexico City. Ze względu na orientację homoseksualną nie pozostawił żadnych potomków.

Nagrody i wyróżnienia

- Członek Meksykańskiej Akademii Języka od 12 czerwca 1952 r .; Zajął krzesło XXXII.

- Kronikarz miasta Meksyk, w 1965 r., Mianowany przez prezydenta Gustavo Díaza Ordaza.

- Narodowa Nagroda Nauki i Sztuki w dziedzinie językoznawstwa i literatury w 1967 r.

- Ulica, na której mieszkał w Mexico City, otrzymała jego imię w 1968 roku.

Styl

Styl literacki Salvadora Novo został ujęty w ruchu awangardowym. Posługiwał się przemyślanym, kreatywnym i nowatorskim językiem. Twórczość meksykańskiego pisarza odznaczała się także roztropnością, cechami ironii i sarkazmu.

Obfita praca Novo odzwierciedlała jego zainteresowanie patriotycznymi, kulturą i historią Meksyku, tematami, które rozwijał szczególnie w swoich esejach i kronikach. Jego poezja była związana z miłością, a także z postępem nowoczesności.

Odtwarza

Poezja, eseje i kroniki

Krótki opis niektórych jego prac

Nowa miłość

Był to drugi zbiór wierszy Salvadora Novo i uważany za jeden z jego najważniejszych i najwybitniejszych tekstów. Wiersze, które złożyły się na książkę, były pełne miłości, w twórczym i nowatorskim języku. Praca została przetłumaczona na język angielski, francuski i portugalski.

Fragment „Krótkiego romansu nieobecności”

„… Moje ręce zapomniały o tobie

ale moje oczy cię widziały

i kiedy świat jest gorzki

patrzeć na ciebie, zamykam je.

Nigdy nie chcę cię znaleźć

że jesteś ze mną, a ja nie chcę

który rozdziera twoje życie

co sprawia, że ​​marzę.

Jak pewnego dnia mi go dałeś

niech żyje twój obraz, który mam,

którzy codziennie myją mi oczy

ze łzami w twojej pamięci.

Innym jest to, nie ja

świat dostosowany i wieczny

jak ta miłość, już taka moja

to pójdzie ze mną umierając ”.

Lustro

Ta praca Novo została opublikowana w tym samym roku co New Love i została uznana przez autora za jeden z najbardziej wyrazistych zbiorów wierszy. Salvador odzwierciedlał poezję pełną głębi, uczuć i naturalności. W temacie, którym się zajmował, była miłość i erotyzm, ze spotkania z wewnętrznym „ja”.

Fragment „Miłość”

„Kochająca jest ta nieśmiała cisza

blisko ciebie, bez twojej wiedzy,

i pamiętaj swój głos, kiedy wychodzisz

i poczuj ciepło twojego powitania.

Kochać to czekać na ciebie

jakbyś był częścią zachodu słońca,

ani przed, ani po, więc jesteśmy sami

między grami i historiami

na lądzie.

Kochać to widzieć, kiedy cię nie ma,

Twoje perfumy w powietrzu, którym oddycham,

i kontempluj gwiazdę, w której odchodzisz

kiedy zamykam drzwi w nocy ”.

Fragment

"Przynajmniej mogę

podziękować, bo istniejesz

to znać swoje imię i je powtarzać.

… powtarzam twoje imię, kiedy widzę,

wystawny i roślinny ptak, twoje gniazdo

zakotwiczony w tym drzewie, które cię odżywia …

Przynajmniej mogę

podziękować, bo istniejesz

rozmawiać z Bogiem, który cię stworzył,

O kwiecie, wielokrotny cud!

to znać swoje imię i je powtarzać

w litanii kolorów

iw symfonii perfum ”.

Teatr gra

Zwroty

- „W tobie pogodziła się moja samotność na myśl o tobie”.

- „Moja ofiara jest cała w ziarnie, które wyschły promienie waszych słońc”.

- "Kochać to widzieć, kiedy cię nie ma, twoich perfum w powietrzu, którym oddycham, i kontemplować gwiazdę, w której się oddalasz, kiedy zamykam drzwi w nocy."

- „Aby pisać wiersze, być poetą o namiętnym i romantycznym życiu, którego książki są w rękach wszystkich i który robi książki i publikuje portrety w gazetach, trzeba powiedzieć to, co czytam, o tym, co czytam, o sercu kobiety i krajobrazu, nieudanej miłości i bolesnego życia, w doskonale odmierzonych wersetach… ”.

- „Jak to możliwe, że nic Cię nie rusza, że ​​nie ma deszczu, który by Cię ściskał, ani słońca, które by Cię znudziło?

- "Ten intensywny zapach twojego ciała to nic innego jak świat, w którym poruszają się i poruszają niebieskie kule twoich oczu, oraz ziemia i niebieskie rzeki żył, które więzią twoje ramiona."

- „Dzieło sztuki rozkłada się tylko wtedy, gdy rozkłada się duch”.

- "Pomiędzy twoim świtem a moim zachodem słońca czas by zniknął i był nasz i był mój, krew, usta, wino i szkło."

- "Moja ofiara jest cała twoja w nasieniu, które wyschły promienie twoich słońc".

- "Przynajmniej mogę ci podziękować, ponieważ istniejesz, to znać swoje imię i powtarzać je."

Bibliografia

1. Tamaro, E. (2004–2019). Salvador Novo. (Nie dotyczy): Biografie i życie. Odzyskane z: biografiasyvidas.com.
2. Salvador Novo López. (S. f.). Kuba: Ecu Red. Odzyskane z: ecured.cu.
3. 20 wyjątkowych zwrotów wielkiego Salvadora Novo. (2018). Meksyk: MX City. Odzyskany z: mxcity.mx.
4. Salvador Novo. (2019). Hiszpania: Wikipedia. Odzyskane z: es.wikipedia.org.
5. Guerra, H. (2018). Salvador Novo. Meksyk: Encyklopedia literatury w Meksyku. Odzyskany z: elem.mx.