ZABURZENIA DEPRESYJNO-LĘKOWE: OBJAWY, PRZYCZYNY - ECONOMÍA - 2026

Niepokój zaburzenia depresyjne mieszane jest stanem, w którym pacjenci mają zarówno objawów lęku i depresji w równym stopniu, ale w sposób mniej intensywny. Najczęściej objawy lęku są wyraźniejsze niż objawy depresji.

Pacjenci ci nie spełniają osobno określonych kryteriów diagnostycznych lęku lub depresji. Ponadto mieszane zaburzenie lękowo-depresyjne charakteryzuje się początkiem objawów niezależnych od stresujących wydarzeń życiowych.

Ta klasyfikacja jest stosunkowo nowa i mało zbadana, ponieważ wydaje się funkcjonować jako „mieszanka” dla tych, którzy nie spełniają innych kryteriów diagnostycznych. Widać jednak, że jest to choroba, która wpływa na zdrowie psychiczne człowieka, a tym samym wpływa na jego codzienne funkcjonowanie.

Przyczyny zaburzenia lękowo-depresyjnego

Po licznych badaniach stwierdzono, że zarówno zaburzenia lękowe, jak i depresyjne wydają się wynikać z połączenia czynników biologicznych, psychologicznych i środowiskowych, z wieloma różnymi przyczynami.

Ponieważ przyczyny obu zaburzeń są tak podobne, nie jest zaskakujące, że występują razem. W rzeczywistości około 58% pacjentów z dużą depresją ma również zaburzenia lękowe, a 17,2% pacjentów z lękiem uogólnionym ma depresję.

- Czynniki biologiczne: obejmują zaburzenia równowagi niektórych neuroprzekaźników mózgu, takich jak serotonina lub dopamina i ich receptory, a także predyspozycje genetyczne.

- Czynniki psychologiczne: osobowość, schematy poznawcze osoby, wartości, przekonania itp.

- Czynniki środowiskowe: dorastanie w rodzinach dysfunkcyjnych, niestabilnym środowisku, na niższym poziomie społeczno-ekonomicznym (ponieważ przekłada się to na życie z większymi trudnościami).

Objawy

Mieszane zaburzenie lękowo-depresyjne charakteryzuje się utrzymującym się smutkiem i lękiem, które trwają dłużej niż miesiąc i mają tendencję do przewlekłego charakteru. Może powodować liczne oznaki, objawy i konsekwencje, takie jak:

- Zmiany uwagi i pamięci, które są tłumaczone jako brak koncentracji i trudności w uczeniu się i zapamiętywaniu informacji.

- Zaburzenia snu, takie jak bezsenność lub nadmierna senność, chociaż mogą również wystąpić trudności z zasypianiem lub budzeniem się wcześniej niż to konieczne.

- Zmęczenie i znużenie w ciągu dnia.

- Powtarzające się zmartwienie, drażliwość i łatwy płacz.

- Apatia, ze znaczną utratą zainteresowania czynnościami, które wcześniej lubiły.

- Negatywna wizja lub beznadziejność wobec przyszłości.

- Nadwrażliwość na bodźce lub objawy, których się obawiamy, zwykle z towarzyszącym poczuciem, że wydarzy się coś niebezpiecznego dla siebie lub innych ważnych osób.

- Bardziej związane z lękiem, występują objawy tachykardii, drżenia, suchość w ustach, uczucie braku powietrza lub parestezje, nawet sporadyczne.

- Pogorszenie społeczne, ponieważ mogą uniknąć kontaktu z innymi.

- Niskie poczucie własnej wartości.

- Nie wypełniają swoich obowiązków: zwykle opuszczają szkołę lub pracę lub osiągają gorsze wyniki.

- Można zauważyć zaniedbany wygląd i brak higieny osobistej.

- Nadużywanie narkotyków lub alkoholu, ponieważ mają tendencję do przyjmowania tych nawyków w celu złagodzenia lub zmniejszenia dręczących ich objawów.

- W niektórych przypadkach mogą mu towarzyszyć myśli samobójcze.

Diagnoza

Zwykle pacjenci ci zwracają się o pomoc w konsultacji ze względu na objawy fizyczne, takie jak zaburzenia apetytu, zaburzenia snu i ataki paniki, nie wiedząc, że chowają się za obrazami związanymi z depresją.

Aby zdiagnozować to zaburzenie, muszą być obecne objawy lęku i depresji, które mogą być bardzo podobne. Co więcej, żadna z nich nie powinna wyraźnie dominować nad drugą lub nie powinna mieć wystarczającej intensywności, aby postawić zróżnicowane diagnozy.

Przeciwnie, wiele objawów, które osoba może manifestować, pochodziło zarówno z lęku, jak i depresji, a to nakładanie się jest odpowiedzialne za złożoność w odróżnieniu lęku od depresji.

Z drugiej strony możliwe jest, że oba zaburzenia są obecne i spełniają kryteria diagnostyczne, w którym to przypadku u pacjenta może wystąpić jednocześnie lęk i depresja; ale nie byłoby to częścią opisywanego tutaj zaburzenia.

Mimo wszystko prawidłowe wykrycie tego problemu może być bardzo trudne i normalne jest, że stawiane są nieprawidłowe diagnozy.

ICD-10

ICD-10 Światowej Organizacji Zdrowia zawiera to zaburzenie, wskazując, że musi występować silny lęk, któremu musi towarzyszyć nieco łagodniejsza depresja; a jeśli są na podobnym poziomie, priorytetem powinna być depresja. Ponadto, zgodnie z ICD-10, musi obejmować łagodną lub nietrwałą depresję lękową.

Aby to wykryć, potrzebne są objawy somatyczne, takie jak kołatanie serca, drżenie, dyskomfort w żołądku, suchość w ustach itp. Ważne jest, aby wziąć pod uwagę, że objawy nie są spowodowane skomplikowanymi lub stresującymi wydarzeniami w życiu, takimi jak duża strata lub bolesne doświadczenie. Gdyby tak było, zostałoby to zaklasyfikowane jako zaburzenie adaptacyjne.

Istnieje wielka debata między włączeniem tego zaburzenia do kategorii diagnostycznej, ponieważ z jednej strony wydaje się, że nie jest to zaburzenie, ponieważ nie ma różnych i typowych cech; ale z drugiej strony wiele osób cierpiących na tę chorobę nie może pozostać nierozpoznanych (a zatem bez pomocy).

Tyrer (1989) zaproponował określenie „cothymia” dla tego zaburzenia, wskazując, że należy je uwzględnić w praktyce klinicznej.

Jakie jest jego rozpowszechnienie?

Mieszane zaburzenie depresyjno-lękowe jest jednym z najczęstszych zaburzeń psychicznych, które występuje u 8 na 1000 osób na całym świecie. Występuje częściej u kobiet niż u mężczyzn.

Jakie masz czynniki ryzyka?

Osoba jest bardziej narażona na wystąpienie mieszanych zaburzeń lękowo-depresyjnych, jeśli jest narażona na następujące warunki:

- Posiadanie członków rodziny z zaburzeniami psychicznymi, zwłaszcza lękami lub depresją, lub z problemami z uzależnieniem od narkotyków.

- Osobowość zależna lub pesymistyczna lub ma niską samoocenę.

- Niski status społeczno-ekonomiczny.

- Być kobietą. Ponieważ to zaburzenie występuje częściej u kobiet niż u mężczyzn. Wydaje się, że jest to spowodowane czynnikami hormonalnymi, które powodują skłonność kobiet.

- Brak wsparcia społecznego lub rodzinnego.

- Doświadczenie traumatyczne lub bardzo negatywne dla osoby w niemowlęctwie lub dzieciństwie.

- Przebywanie pod wysokim ciśnieniem i stresem.

- Masz poważne lub przewlekłe choroby.

Leczenie

Pacjenci ci często nie są leczeni, najpierw z powodu trudności związanych z diagnozą; po drugie, ponieważ objawy kliniczne są zwykle nieprecyzyjne lub nieco łagodniejsze, a zatem nie mają znaczenia.

Pacjent uczy się żyć z tymi objawami i zwykle nie udaje się do gabinetu lekarskiego, dopóki nie wystąpią u niego objawy fizyczne, które poważnie uszkadzają jego codzienne życie (np. Bezsenność). Z tego, co zaobserwowano, większość chorych nie wymaga pomocy psychologicznej ani psychiatrycznej.

Leki

U tych pacjentów zwykle pomaga się im poczuć lepiej poprzez leczenie farmakologiczne w połączeniu z innymi technikami, zwłaszcza jeśli mają ataki paniki lub agorafobię.

Wcześniej trudno było wybrać leczenie farmakologiczne tego schorzenia, ponieważ niektóre leki przeciwdepresyjne i przeciwlękowe działają inaczej. Jednak obecnie stosuje się selektywne leki przeciwdepresyjne z grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), które okazały się skuteczne zarówno w przypadku depresji, jak i lęku.

Istnieją leki przeciwdepresyjne, które również wydają się bardzo skuteczne, jeśli masz depresję i uogólnione zaburzenia lękowe, takie jak paroksetyna lub wenlafaksyna. Chociaż najczęstszym jest jednoczesne stosowanie leków przeciwdepresyjnych i benzodiazepin.

Oczywiście leczenie farmakologiczne będzie miało na celu złagodzenie tych objawów, które są bardziej nasilone u każdego pacjenta, to znaczy takich, które powodują pogorszenie jego życia i są bardziej naglące.

Na przykład, jeśli objawy lęku uwydatniają problemy, skup się na lekach, które zwalczają lęk. Jednak same benzodiazepiny nie są zwykle przepisywane osobno u pacjentów z mieszanym zaburzeniem lękowo-depresyjnym.

Błędem, którego nie powinno się popełniać, jest skupianie się wyłącznie na leczeniu odwykowym, zapominając o innych bardziej przydatnych technikach. Ważne jest, aby wiedzieć, że same leki nie rozwiążą problemu, ale uzupełniają inne interwencje i ułatwiają je; promowanie energii i dobrego samopoczucia pacjenta w celu stosowania innych terapii.

Terapie

Badania nad leczeniem wyłącznie mieszanego zaburzenia lękowo-depresyjnego są bardzo rzadkie, chociaż możemy podjąć kroki w celu leczenia lęku i depresji.

W ten sposób terapia poznawczo-behawioralna psychologiczna (CBT) przynosi najlepsze rezultaty, głównie jeśli w niektórych przypadkach łączy się ją z leczeniem farmakologicznym.

W tej terapii łączone są metody poznawcze i pokrewne, aby zmienić punkt widzenia, przekonania i schematy psychiczne osoby. Tu właśnie wkracza restrukturyzacja poznawcza lub zatrzymanie myśli.

Stosowane są również metody behawioralne, których celem jest stopniowe rozpoczynanie przez pacjenta zachowań, które przyniosą mu pewne korzyści.

W ten sposób zwiększa pożądane zachowania u osoby, takie jak możliwość wstawania z łóżka, aby iść do pracy, zmniejsza niepożądane zachowania, takie jak na przykład ciągłe noszenie w torbie alkoholu lub tabletek, czy też uczy osoby inicjowania zachowań nowe korzyści.

Inne bardzo przydatne techniki leczenia lęku to kontrolowana ekspozycja na przerażające bodźce, intensywne ćwiczenia fizyczne lub techniki relaksacyjne.

Techniki relaksacyjne obejmują progresywną relaksację Jacobsona, techniki oddychania lub relaksację autogeniczną.

Bibliografia

1. Boulenger, JP i Lavallée, YJ (1993). Lęk mieszany i depresja: problemy diagnostyczne. J Clin Psychiatry, 54: 3–8.
2. ICD-10 F41. (sf). Pobrane 21 lipca 2016 r. Z Psicomed.net.
3. Dan JS, Eric H., Barbara OR (2009). Rozdział 15: Lęk mieszany - zaburzenie depresyjne. W Textbook of Anxiety Disorders (str. 241-253). American Psychiatric Publishing: Washington, DC.
4. Kara, S., Yazici, KM, Güleç, C. & Ünsal, I. (2000). Lęk mieszany - zaburzenie depresyjne i duże zaburzenie depresyjne: porównanie ciężkości choroby i zmiennych biologicznych. Psychiatry Research, 94, 59–66.
5. Mieszane zaburzenie lękowo-depresyjne. (sf). Pobrane 21 lipca 2016 r. Z Psychology Wiki.
6. Mieszane zaburzenie lękowo-depresyjne. (sf). Pobrane 21 lipca 2016 r. Z Disorders.org.

Tyrer, P. (2001). Przypadek cothymii: lęk mieszany i depresja jako jedna diagnoza. The British Journal Of Psychiatry, 179 (3), 191-193.