- Historia
- Przedmiot badań
- Metody badawcze ekologii behawioralnej
- Przykład badawczy: badania nad osobowością zwierząt
- Bibliografia
Ekologia zachowania jest oddział ekologii, która jest odpowiedzialna za badania zachowania wykazywane przez zwierzęta, przyjmując za jej punkt wyjścia ewolucyjne podejście.
Oznacza to, że uważa, że proces ewolucji, który nadaje każdemu organizmowi własne cechy, jest ściśle powiązany z zachowaniem, które można dziś zaobserwować u zwierząt.
Źródło: pixabay.com
Królik jest genetycznie przygotowany do ucieczki przed drapieżnikami, gdy tylko wykryje jakiekolwiek zagrożenie.
Proces ewolucji pozwala każdemu osobnikowi otrzymać pewną informację genetyczną, która przygotuje go do mniej lub bardziej dopasowania do jego systemu. Dzięki procesowi doboru naturalnego tylko najsilniejsze osobniki będą miały narzędzia, które pozwolą im posiadać zręczność wymaganą do ucieczki przed drapieżnikami, zdobywania pożywienia i rozmnażania się.
Ta informacja genetyczna, którą odziedziczy zwierzę, będzie warunkowała jego zachowanie i określi rzeczywiste możliwości przetrwania w otaczającym je środowisku.
Historia
Ekologia behawioralna, jak jest dziś znana, pojawiła się w latach 70. Jednak już wcześniej istniało duże zainteresowanie zachowaniami zwierząt.
Badania zwierząt przed narodzinami ekologii behawioralnej koncentrowały się na analizie ich zachowań z opisowego punktu widzenia. Oznacza to, że naukowcy skupili się jedynie na opisie zachowań wykazywanych przez zwierzęta metodą prostej obserwacji.
Analizowane czynniki obejmowały zbiór wszystkich obserwowalnych zachowań, takich jak karmienie, ogólne interakcje i reprodukcja.
Kolejny aspekt, który wzięto pod uwagę w badaniu, dotyczył związku fizjologii zwierzęcia z jego zachowaniami.
W związku z tym nauka, która odpowiadała za podejście do zachowania zwierząt aż do pojawienia się ekologii behawioralnej, była znana jako etologia.
Narodziny ekologii behawioralnej zbiegają się ze zmianą przedmiotu badań, które obejmują cechy ewolucyjne w analizie behawioralnej.
Te nowe perspektywy, które były częścią wielu badań przeprowadzonych w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku, objęły teorie ewolucji i włączyły je do badań nad zachowaniem zwierząt.
Przedmiot badań
Przedmiotem badań ekologii behawioralnej jest zachowanie zwierząt, ale nie tylko z perspektywy opisowej opartej na obserwacji ich działań.
Chociaż ich działania wpisują się w obserwowalne zachowania, ważniejsza jest relacja danej osoby w środowisku, w którym się rozwija, co w pewnym sensie jest determinowane jej biologicznym dziedzictwem.
Oznacza to, że ewolucja umożliwiła procesy specjalizacji jednostek, które prowadzą ich do pomyślnego przystosowania się i przezwyciężenia zmian w ich środowisku.
Źródło: pixabay.com
Proces doboru naturalnego pozwala przeżyć i rozmnażać się tylko najsilniejszym osobnikom.
Zgodnie z dominującymi czynnikami genetycznymi będzie on mniej lub bardziej skłonny do przezwyciężania przeciwności, jakie może stwarzać mu interakcja z otoczeniem.
Na tym właśnie koncentruje się ekologia behawioralna, analizując działania podejmowane przez zwierzęta i na tej podstawie próbując tworzyć prawa lub modele wyjaśniające obserwowalne zjawiska między różnymi gatunkami.
Oprócz uwzględnienia zachowań w badaniach zwierząt, skupia się na relacjach, jakie mają one z innymi członkami ekosystemu, do którego należą.
Czynniki, które bezpośrednio wpływają na zachowanie zwierząt, są powiązane z dziedziczeniem genetycznym, które będzie decydującym czynnikiem w ich rozwoju. W tym sensie ekologia behawioralna przyjęła modele badawcze z innych nauk w celu analizy próbek genetycznych z wielu gatunków.
Metody badawcze ekologii behawioralnej
Ekologia behawioralna to postęp naukowy, jeśli chodzi o badanie zachowań zwierząt; Pierwszą wprowadzoną zmianą była metoda badawcza.
Zgodnie z postępem naukowym otaczającym badania na zwierzętach, które do niedawna prowadzono jedynie na podstawie obserwacji, przyjęto rzetelne metody naukowe.
Zmiana w metodyce badania wynika z potrzeby dogłębnego zbadania zmiennych, które determinują zachowanie zwierząt i ustanowienia praw, które prowadzą do zrozumienia.
W tym celu wprowadzono metodę naukową i przeprowadzono badania ilościowe, których wyniki wykraczają poza zwykły opis zachowania.
Nowe metody pozwolą, poprzez analizę genetyczną i ilościową, na uzyskanie odpowiedzi na pytania, takie jak dlaczego niektórym osobnikom w niesprzyjających warunkach nie udaje się przeżyć, podczas gdy innym rozwiną się mechanizmy niezbędne do przeżycia.
Taki jest cel badań podjętych w obszarze ekologii behawioralnej i choć ze względu na złożoność i ogrom populacji pozostaje jeszcze wiele do zrobienia, przebieg został już określony.
Przykład badawczy: badania nad osobowością zwierząt
Spośród różnych propozycji dotyczących ekologii behawioralnej w celu wyjaśnienia zachowań zwierząt, jedna z nich jest związana z badaniem osobowości zwierząt.
W celu badania osobowości zwierząt rozpoczęto rygorystyczne eksperymenty, w których połączono kilka metod w celu uzyskania jak najbardziej dokładnych wyników.
Poprzez połączenie obserwacji i metody naukowej dąży się do wyjaśnienia różnic osobowości między osobnikami tego samego gatunku poprzez analizę genetyczną.
To, co zaczęło się od prostej hipotezy, będącej produktem obserwacji różnic w osobowości zwierząt, stało się przedmiotem badań, które dopiero zaczynają dawać pierwsze wyniki.
Do analizy wybrano zmienną zwaną powtarzalnością, związaną z rodzajem odpowiedzi uzyskanych na poziomie behawioralnym w zależności od określonych bodźców.
Podobnie zaczyna się od badania pewnych zachowań uważanych za nietypowe dla gatunku, które w połączeniu z innymi już ustalonymi, mogą wskazywać na istnienie zespołu.
Bibliografia
- Beekman, M, Jordan, A, (2.017). Czy dziedzina osobowości zwierząt dostarcza nowych informacji na temat ekologii behawioralnej? Magazyn ekologii behawioralnej.
- Ekologia behawioralna. Uzyskany z ecured.cu
- Martínez, R. M, Avilés, J. M, (2.017). Rola badań behawioralnych w ekologii. Magazyn Ecosystems.
- Ekologia behawioralna. Pobrane z nature.com
- Ekologia behawioralna. Pobrane z Wikipedia.org