EQUISETUM PALUSTRE: CHARAKTERYSTYKA, SIEDLISKO, WŁAŚCIWOŚCI, UPRAWA - BIOLOGIA - 2026

Equisetum palustre to wieloletni gatunek krzewu o wyprostowanej i silnie rozgałęzionej łodydze, należący do rodziny Equisoceae. Znany jako skrzyp bagienny, krótka broda, skrzyp polny, golonka lub pinillo, to gatunek o rozmieszczeniu eurosyberyjskim.

W naturze występuje na preriach o wilgotnych glebach, na obrzeżach strumieni lub zalanych łąk, na terenach podmokłych i stawach. Charakteryzuje się bardzo ostrymi strąkami wierzchołkowymi, które wyrastają z łodyg i w przeciwieństwie do E. arvense nie wytwarza płodnych łodyg.

Equisetum palustre. Źródło: Petr Filippov

Innym sposobem różnicowania gatunków z rodzaju Equisetum jest wielkość drugiego międzywęźla podstawowego każdej gałęzi. U E. palustre ten podstawowy międzywęźle jest krótszy niż pochewka mikrowłóknista lub zmodyfikowane liście.

Charakterystyczną cechą jest natomiast brak kanału szpikowego u E. palustre na poziomie kłącza. W rzeczywistości reprezentuje najlepszą cechę różnicowania z innymi gatunkami z rodzaju Equisetum.

Equisetum palustre to silnie toksyczna roślina dla niektórych roślinożernych zwierząt, ale na szczęście jest nieszkodliwa dla ludzi. Zawiera enzymy, które rozkładają witaminę B ^1, powodując zaburzenia równowagi motorycznej u koni lub alkaloid piperydynę, który powoduje kulawiznę u bydła.

Charakterystyka ogólna

Kłącze

Zewnętrznie ma kolor ciemnobrązowy lub czarny ze względu na to, że naskórek jest całkowicie subryfikowany. Ta subryfikacja dociera do najbardziej zewnętrznej warstwy miąższu kory, która składa się z 4-6 warstw komórek o wysokiej zawartości amyloplastów.

Łodygi

- Gatunek: Equisetum palustre L.

Synonimy

- Equisetum majus Garsault.

- Equisetum braunii J.Milde.

Etymologia

- Equisetum: nazwa rodzajowa pochodzi od łacińskiego equus = koń i seta = szczecina lub grzywa, ponieważ łodygi powietrzne przypominają ogon konia.

- palustre: specyficzny epitet pochodzi od łacińskiego paluster (palustris) = bagienny lub bagienny, który żyje w tych miejscach.

Pędy z gałęziami Equisetum palustre. Źródło: Stefan.lefnaer

Siedlisko i dystrybucja

Gatunek ten pochodzi z lodowych regionów Ameryki Północnej i Eurazji. Ponadto występuje w całej Europie i regionie okołobiegunowym, aż do poziomów górskich (0-1 900 metrów nad poziomem morza).

Rośnie zwykle w wilgotnych i zalanych miejscach, a także w środowiskach podmokłych, na brzegach strumieni i strumieni. Wiosną utrzymują jednolity zielony odcień do końca jesieni. Sporulacja występuje od czerwca do września.

Preferuje gleby piaszczyste i wilgotne brzegi, na obrzeżach rzek i cieków wodnych w obrębie bioklimatycznego dna mezomorskiego. Charakteryzuje się występowaniem lasów liściastych w wilgotnym środowisku i na obszarach niecki, w połączeniu z Equisetum ramosissimum, Saccharum ravennae lub Populus alba.

Właściwości lecznicze

Skład chemiczny różnych gatunków tworzących rodzaj Equisetum nadaje mu szczególne właściwości lecznicze i terapeutyczne. Gatunek Equisetum palustre jest bogaty w pierwiastki mineralne, flawonoidy, saponozydy i kwasy organiczne, ale zawiera pewne alkaloidy, które mogą być toksyczne.

Należy wybrać dojrzałe, nie delikatne łodygi, które zbiera się latem i pozostawia do wyschnięcia w chłodnym, suchym miejscu. Te łodygi są przechowywane w celu późniejszego przygotowania naparów, soków, wywarów, syropów, balsamów, ekstraktów w proszku, esencji lub maceratów.

Wśród głównych zalet tej rośliny wyróżnia się remineralizacja układu kostnego, regeneracja komórek oraz wzmocnienie paznokci i skóry głowy. Skutecznie redukuje stany zapalne i gojenie się ran, reguluje krwawienia wewnętrzne i przyczynia się do redukcji masy ciała dzięki działaniu moczopędnemu.

Środek przeciwbakteryjny

Obecność saponin i flawonoidów zapobiega pojawianiu się na skórze chorób grzybiczych czy bakteryjnych. Ta zdolność przeciwbakteryjna jest bardzo skuteczna w leczeniu ran zewnętrznych i ich dezynfekcji.

Gojenie: zdrowienie

Ilość garbników obecnych w skrzypu działa ściągająco i łagodzi problemy z krwawieniem. Rzeczywiście, spożywanie skrzypu może złagodzić problemy z hemoroidami, ustami i wrzodami wewnętrznymi, a także zmniejszyć stan zapalny gardła.

Cholesterol

Doświadczalnie udowodniono, że substancje bogate w garbniki obniżają poziom cholesterolu. W tym przypadku częste spożywanie skrzypu obniża poziom złego cholesterolu (LDL) i podnosi poziom dobrego cholesterolu (HDL).

Płodna struktura lub strobilus Equisetum palustre. Źródło: AnRo0002

Moczopędny

Obecne w tej roślinie sole mineralne i flawonoidy sprzyjają oddawaniu moczu i zwiększają przepływ moczu. Efekt ten przyczynia się do zaburzeń związanych z zatrzymaniem płynów, infekcjami układu moczowego, kamieniami nerkowymi czy drogami moczowymi.

Remineralizator

Krzem zawarty w skrzypie przyczynia się do regulacji gęstości kości w naszym organizmie. Do naturalnego leczenia osteoporozy i artrozy zalecane są zwykłe wywary.

Widok

Potencjał przeciwzapalny pozwala na zmniejszenie napięcia gałki ocznej, sprzyjając leczeniu schorzeń oczu, takich jak jaskra. Zaleca się stosowanie na oczy okładów z ekstraktem ze świeżych i suszonych łodyg rośliny.

Włosy

Częste kąpiele z tonikiem na bazie skrzypu mogą zmniejszyć wypadanie cienkich i osłabionych włosów. Dzieje się tak, ponieważ wysoka zawartość krzemu w roślinie jest ściśle związana ze zdrowiem włosów, zapewniając im połysk, gęstość i siłę.

Przeciwwskazania

Wysoka zawartość niektórych alkaloidów, głównie palustriny, sprawia, że ​​skrzyp błotny jest rośliną toksyczną. Z tego powodu bardzo ważne jest, aby wybierać tylko dojrzałe łodygi, odrzucając zielone i bardzo delikatne części.

Z drugiej strony nie należy go spożywać, gdy piłeś alkohol lub masz podrażnioną śluzówkę żołądka. W rzeczywistości spożycie tego i innych ziół leczniczych jest ograniczone podczas leczenia lub przyjmowania leków przeciwzapalnych.

Equisetum palustre w swoim naturalnym środowisku. Źródło: Mars 2002

Kultura

Gatunek Equisetum palustre skutecznie rośnie i rozwija się na glebach o odczynie obojętnym, kwaśnym do lekko zasadowego, mało wymagającym pod względem żyzności. Jego system korzeniowy lub kłącze rozwija się energicznie na glebach o strukturze piaszczysto-gliniastej, na ogół wilgotnych lub nasyconych.

Ponieważ zaleca się wysiewać na brzegach strumieni lub stawów, nawadnianie ma na celu utrzymanie stałego nawilżenia gleby. W rzeczywistości sadzenie w doniczkach wymaga, aby pojemniki utrzymywały poziom wody, który sprzyja nasiąkaniu pożywką.

Pod względem wymagań oświetleniowych jest mało wymagająca, ponieważ można ją ustawić w półcieniu lub bezpośrednio na słońcu. Ze względu na wymagania termiczne jest gatunkiem tolerancyjnym na sporadyczne przymrozki.

Nie wymaga żadnego przycinania, a jedynie usuwanie uszkodzonych łodyg. Jeśli chodzi o występowanie szkodników i chorób, Equisetum palustre jest gatunkiem wiejskim, na który nie ma wpływu żaden szkodnik o znaczeniu gospodarczym.

Bibliografia

1. Skrzyp polny (Equisetum palustre) (2018) Flora i fauna Malpica de Tajo. Odzyskane w: acorral.es
2. Equisetum palustre L. (2018) Herbarium Network of Northeast Mexico. Odzyskany w: herbanwmex.net
3. Iranzo, J., Vilar, M. i Salvo, AE (1985). Wkład w wiedzę o rodzaju Equisetum LI Opis mikroznaków E. palustre L. Acta Bot. Malac, 10, 33–40.
4. Właściwości skrzypu (2018) Rośliny lecznicze. Odzyskany w: deplantasmedicinales.net
5. Toksyczność skrzypu (2018) Botanical Online. Odzyskane z: botanical-online.com
6. Współtwórcy Wikipedii. (2019). Equisetum palustre. W Wikipedii, wolna encyklopedia. Odzyskane na: en.wikipedia.org