Miecz Damoklesa jest powszechnie używana metafora odnosi się do bezpośredniego i bliskiego niebezpieczeństwa, że wszyscy ci, którzy mają pozycję władzy muszą stawić czoła. Wyrażenie pochodzi z legendy rzekomo opowiedzianej przez rzymskiego filozofa Cycerona. Chodziło o Damoklesa, dworzanina króla Dionizosa I, który rządził w Syrakuzach w IV wieku pne. DO.
Od kilku stuleci wyrażenie „bycie pod mieczem Damoklesa” było używane do symbolizowania kruchości pozycji władzy. Inni ludzie używają tego wyrażenia, aby zaznaczyć, że szczęście jest zawsze tymczasowe.

Obraz Richarda Westalla z 1812 roku przedstawiający legendę o mieczu Damoklesa.
Niektórzy uczeni uważają nawet, że znaczenie, jakie Cyceron przypisał temu wyrażeniu, polegało na tym, że życie jest bardzo krótkie, a śmierć zawsze nas prześladuje. Ta metafora miałaby zatem przypominać ludziom, że powinni starać się cieszyć chwilą obecną pomimo tego, co się wokół nich dzieje.
Historia miecza Damoklesa
Według Cycerona Damokles był dworzaninem za panowania tyrana Dionizosa I. Legenda głosi, że Damokles próbował zdobyć przychylność króla, stale mu schlebiając, ale w głębi duszy był zazdrosny o swoje bogactwo i władzę.
Jednak Dionizos miał reputację okrutnego i tyrana, dlatego większość jego poddanych potajemnie go nienawidziła. Damokles, skupiając się jedynie na luksusach, którymi otaczał się król, nie widział niebezpieczeństw, jakie niesie ze sobą jego pozycja.
Pewnego dnia Damokles, skorodowany zazdrością, rozmawiał z Dioniosiem i powiedział:
- «Musisz być bardzo szczęśliwy! Masz wszystko, czego tylko zapragnie mężczyzna: sławę, pieniądze, wielbicieli… »
Król, zmęczony ciągłym uwielbieniem swojego poddanego, zaproponował mu zmianę stanowiska. Damokles mógł żyć tak jak on przez cały dzień, panując i ciesząc się wszystkimi luksusami, jakie miał do zaoferowania pałac. Damokles, który uważał, że bogactwo króla uczyni go szczęśliwym, przyjął bez wahania.
Następnego dnia Damokles przybył do pałacu, gdzie wszyscy służący robili wszystko, co w ich mocy, aby spełnić każde jego życzenie. Posadzili go na tronie w sali bankietowej, gdzie spędził cały dzień w otoczeniu najlepszej muzyki, wykwintnych i egzotycznych potraw, tańczących dla niego kobiet, najlepszej rozrywki …
Damokles czuł się najszczęśliwszym człowiekiem na świecie; nie mogła wymyślić niczego, co mogłoby w tej chwili zaciemnić jej radość. Jednak kiedy spojrzał w górę, zobaczył coś, co go zaniepokoiło.
Nad jego głową wisiał bardzo ostry miecz, którego czubek praktycznie ocierał się o niego. Został zawieszony na pojedynczym włosiu, aby w każdej chwili mógł się złamać i zakończyć jego życie.
Od chwili, gdy zobaczył miecz, Damokles nie był w stanie cieszyć się przyjemnościami, jakie oferował mu pałac. Dionisio, który obserwował go przez cały czas, zapytał go, w czym problem. Zdziwiony Damokles zwrócił uwagę na niebezpieczeństwo, które wisiało nad jego głową.
„Tak” - powiedział tyran - „Wiem, że istnieje miecz zagrażający Twojemu życiu. Ale dlaczego miałoby cię to martwić? Zawsze jestem narażony na niebezpieczeństwa, które w każdej chwili mogą spowodować, że stracę życie ”.
W tym momencie Damokles uświadomił sobie swój błąd i poprosił króla, aby go wypuścił. Od tego dnia zdawał sobie sprawę, że bogactwo i władza mają również swoje negatywne strony; i nigdy więcej nie pragnął pieniędzy, sławy ani pozycji króla.
Znaczenie historii
Cyceron, twórca legendy o mieczu Damoklesa, był ważną postacią w czasach Rzymu. Będąc wpływową osobą, otrzymał nauki od wielu różnych nauczycieli; a jednym z nurtów myślowych, które najbardziej wpłynęły na jego życie, był stoicyzm.
Stoicy wierzyli, że sekret szczęśliwego życia nie tkwi w okolicznościach, bogactwie czy władzy. Według nich, aby osiągnąć szczęście, wystarczy zaakceptować okoliczności, w których się znajdujesz i wybrać życie zgodnie z własnymi wartościami.
Dlatego głównym celem Cycerona w opowiadaniu tej historii było pokazanie, że bogactwo i władza mogą nas uszczęśliwić tylko na chwilę. W tym sensie rzymski filozof uważał, że rządzący żyją pod ciągłą presją, co utrudnia im osiągnięcie trwałego szczęścia.
Z drugiej strony wykorzystał również legendę o mieczu Damoklesa jako krytykę tyrana Dionizosa, jednego z najbardziej znienawidzonych monarchów starożytności. Był bardzo inteligentnym królem, ale takim, który nadużył swojej wiedzy i mocy do życia w luksusie kosztem swoich poddanych.
Cyceron często porównywał życie Dionizosa, które według niego nie mogło doprowadzić go do szczęścia, z życiem starożytnych mędrców, takich jak Platon czy Archimedes.
Według niego, ci dwaj uczeni wiedliby szczęśliwe życie, ponieważ poświęcili się cnocie, nie skupiając się na zewnętrznych bogactwach lub mocy.
Morał
Różni autorzy zaproponowali różne interpretacje morału miecza Damoklesa:
- Najbardziej oczywistą interpretacją i najbardziej ogólnie przyjętą jest to, że władza i bogactwo same w sobie nie są w stanie uszczęśliwić nas. Dzieje się tak, ponieważ oboje przynoszą własne problemy, czasem poważniejsze niż te, które rozwiązują.
- Inną możliwą interpretacją opowieści jest ostrzeżenie czytelników, że nie powinni oceniać innych bez pełnej wiedzy o sytuacji, w której się znajdują. W tej historii Damokles chciał tylko pozycji króla, dopóki nie zdał sobie sprawy, z czym się to naprawdę wiąże.
- Trzecią lekcją, jaką można wyciągnąć z historii, jest to, że śmierć może nadejść w każdej chwili, więc musimy starać się żyć chwilą obecną i cieszyć się nią tak bardzo, jak to tylko możliwe. Ten morał był bardzo powszechny w naukach filozofów stoickich.
Bibliografia
- - Jaki był miecz Damoklesa? w: Zapytaj historię. Pobrane: 19 lutego 2018 r. Z Ask History: history.com.
- „Miecz Damoklesa” w: Whispering Books. Pobrane: 19 lutego 2018 r. Z Whispering Books: whisperingbooks.com.
- „Damocles” w: Livius. Pobrane: 19 lutego 2018 z Livius: livius.org.
- - Co Cyceron miał na myśli mówiąc o mieczu Damoklesa? w: Thought Co. Pobrano: 19 lutego 2018 r. z Thought Co: thinkco.com.
- „Damokles” w: Wikipedia. Pobrane: 19 lutego 2018 z Wikipedii: en.wikipedia.org.
