SZPARKI ROŚLIN: CHARAKTERYSTYKA I GŁÓWNE FUNKCJE - BIOLOGIA - 2026

Stomia zakładu jest porów, znajdujące się w naskórku liści, łodygi i inne narządy, że wymiana gazowa Ułatwia. Rośliny muszą oddychać przez pory; jest to możliwe przez aparaty szparkowe.

Por jest otoczony parą wyspecjalizowanych miąższów, zwanych komórkami ochronnymi, które są odpowiedzialne za regulację wielkości otworów aparatów szparkowych.

Termin „stomia” jest zwykle używany w odniesieniu do całego kompleksu aparatu szparkowego, obejmującego komórki ochronne i sam por, który jest nazywany otworem aparatu szparkowego.

Powietrze dostaje się do rośliny przez te otwory z powodu dyfuzji gazów; Zawiera dwutlenek węgla i tlen, które są wykorzystywane odpowiednio w fotosyntezie i oddychaniu.

Tlen wytworzony w wyniku fotosyntezy jest uwalniany do atmosfery przez te same otwory. Dodatkowo para wodna jest uwalniana do atmosfery przez aparaty szparkowe w procesie zwanym poceniem.

Szparki są obecne w pokoleniu sporofitów wszystkich grup roślin lądowych, z wyjątkiem hepatofitów. W roślinach naczyniowych liczba, wielkość i rozmieszczenie aparatów szparkowych jest bardzo zróżnicowane.

Roślinne szparki

Szparki to pory występujące w łodygach, liściach i innych częściach rośliny, które kontrolują wymianę gazową. Pod mikroskopem szparki wyglądają jak małe piłeczki na powierzchni struktur roślinnych.

Zasadniczo struktury te umożliwiają przenikanie dwutlenku węgla i wraz z wodą przeprowadzanie fotosyntezy w obecności światła słonecznego w celu wytworzenia glukozy.

Tlen jest uwalniany przez aparaty szparkowe jako produkt odpadowy powstający w wyniku fotosyntezy. Roślina pozostawia również parę wodną w procesie zwanym poceniem.

Rośliny żyjące na lądzie mają zazwyczaj tysiące aparatów szparkowych na powierzchni liści. Większość aparatów szparkowych znajduje się na spodniej stronie liści roślin, co ogranicza ich ekspozycję na ciepło i przeciągi. U roślin wodnych aparaty szparkowe znajdują się w górnej części ich liści.

Szparki otoczone są dwoma typami komórek roślinnych, które różnią się od innych komórek naskórka roślin. Te komórki nazywane są komórkami strażniczymi i komórkami pomocniczymi.

- Komórki ochronne

Są to duże komórki otaczające stomię i połączone ze sobą po obu stronach. Komórki te powiększają się i kurczą, aby otworzyć i zamknąć pory aparatu szparkowego. Zawierają również chloroplasty.

- komórki pomocnicze

Otaczają i pomagają komórkom ochronnym. Działają jako bariera między komórkami ochronnymi a komórkami naskórka, chroniąc komórki naskórka przed ekspansją komórek ochronnych.

Komórki pomocnicze różnych typów roślin mają różne kształty i rozmiary.

Otwieranie i zamykanie aparatów szparkowych

Szparki są jak usta. Tak jak mięśnie wokół ust są potrzebne do otwierania i zamykania ust, aparaty szparkowe również wykorzystują struktury.

Zamiast mięśni rośliny mają wyspecjalizowaną strukturę, która otwiera i zamyka aparaty szparkowe, zwaną komórką ochronną.

Komórki te pompują jony, takie jak wapń i potas, zarówno do komórki, jak i z niej, powodując skurcz komórki i powodując otwarcie lub zamknięcie stomii. Ten ruch jest podobny do sposobu, w jaki mięśnie kurczą się i rozluźniają.

Komórki te działają w wyniku czynników środowiskowych, które zmieniają turgor komórek ochronnych.

Turgor wzrasta w wyniku napływu jonów do komórek ochronnych, powodując również przedostawanie się wody; następnie otwiera się stomia.

I odwrotnie, gdy jony i woda wypływają z komórek ochronnych, turgor zmniejsza się i stomia się zamyka.

Czynniki wpływające na turgor obejmują poziom światła, parę wodną i dwutlenek węgla. W upalne dni, kiedy woda jest ograniczona, a potliwość jest duża, aparaty szparkowe zwykle pozostają zamknięte.

Bardzo wcześnie rano wiele roślin ma otwarte aparaty szparkowe, ponieważ temperatura jest niższa, a powietrze jest pełne pary wodnej.

Niektóre rośliny pustynne, takie jak sukulenty, otwierają w nocy aparaty szparkowe i mogą magazynować dwutlenek węgla do następnego dnia.

W sytuacjach, w których przeważa dwutlenek węgla i woda, aparaty szparkowe mogą się otwierać przez długi czas, ponieważ roślina fotosyntetyzuje i ma tlen i parę wodną, ​​które musi usunąć przez te struktury.

Funkcja jamy ustnej

Wymiana gazowa, która zachodzi, gdy aparaty szparkowe są otwarte, ułatwia fotosyntezę. Fotosynteza to proces, w którym rośliny przekształcają światło słoneczne w użyteczną energię.

Podczas fotosyntezy dwutlenek węgla jest pobierany z atmosfery przez aparaty szparkowe, a tlen jest uwalniany jako produkt odpadowy. Zarówno fotosynteza, jak i wymiana gazów, które ją produkują, są niezbędne dla przetrwania rośliny.

Niefortunnym skutkiem otwierania aparatów szparkowych jest to, że umożliwia wyciek wody. W przeciwieństwie do ludzi, rośliny nie potrzebują potu, aby się ochłodzić i wolą zatrzymać w sobie wodę.

Ponieważ jednak wymiana gazowa podczas fotosyntezy jest tak istotna, konieczna jest pewna utrata wody przez aparaty szparkowe. Ten proces utraty wody nazywa się poceniem.

Chociaż nie można uniknąć pocenia się, rośliny mogą zminimalizować utratę wody, kontrolując, jak daleko otwiera się stomia, a także o której porze dnia się otwiera.

Otwarcie stomii, gdy otaczające powietrze jest bardziej wilgotne, oznacza, że ​​mniej wody wyparuje z liści rośliny. Ale jeśli stomia otworzy się, gdy temperatura będzie wyższa, nastąpi większe parowanie.

Podobnie, jeśli roślina jest już odwodniona, możesz zamknąć jej aparaty szparkowe, aby zapobiec dodatkowej utracie wody.

Bibliografia

1. Funkcja aparatów szparkowych roślin (2017). Odzyskany z thinkco.com
2. Co to jest stomia? definicja i funkcja. Odzyskany z study.com
3. Por. Odzyskany z wikipedia.org
4. Szparki roślin: funkcja, definicja i struktura. Odzyskany z study.com