NAWOŻENIE ZEWNĘTRZNE: CHARAKTERYSTYKA, ZALETY I WADY - BIOLOGIA - 2026

Nawożenie zewnętrzna jest rodzaju zapłodnienia, które w przeciwieństwie do wewnętrznej zachodzi poza organizmem matki. Pod nazwą zapłodnienia znany jest proces, w którym dwie gamety, jedna samica i druga samiec, łączą się podczas rozmnażania płciowego w celu stworzenia nowej istoty z genomem pochodzącym od obojga rodziców.

Rozmnażanie zachodzi, gdy plemniki i komórka jajowa łączą się podczas zapłodnienia, umożliwiając rozpoczęcie cyklu reprodukcyjnego. W przypadku zapłodnienia wewnętrznego gamety jednoczą się w ciele matki, podobnie jak u ludzi, ssaków, ptaków, gadów czy owadów.

Jednak zapłodnienie zewnętrzne obejmuje zupełnie inny proces, będący formą zapłodnienia, która zwykle występuje w wilgotnym środowisku, w którym plemniki i jajeczka są uwalniane do wody.

Nawożenie zewnętrzne jest powszechne u ryb i płazów, a także u niektórych kręgowców morskich. Celem tego typu rozmnażania w wodzie jest zapewnienie, że jaja nie wysychają z powodu braku wilgotnego środowiska matki.

Proces rozpoczyna się, gdy samica wrzuca swoje jaja do wody, a samiec zrzuca na nie spermę w zjawisku znanym jako tarło.

Jak zachodzi nawożenie zewnętrzne?

Zapłodnienie odbywa się poza ciałem samicy, która rozpoczyna proces rozrodczy składając swoje jaja w podwodnym gnieździe lub po prostu pozostawiając je w prądach oceanicznych.

Następnie samiec wylewa na nie swoją spermę i następuje zapłodnienie. Może się zdarzyć, że samiec zna jaja, które chce zapłodnić, więc wlewa do nich swoje plemniki lub po prostu wrzuca je do wody, czekając, aż plemniki dotrą do komórki jajowej w celu zapłodnienia.

W przypadku ryb nawożenie często odbywa się na zasadzie wcześniejszego podejścia, jednak nawożenie następuje zwykle samoistnie w wodzie.

W przypadku płazów zwykle przytulają się grzbietowo, czyli kojarzą się na lądzie, a następnie muszą zdeponować jaja w wodzie, aby później sperma była na nich uwalniana w celu zapłodnienia i rozmnażania.

Należy zauważyć, że zapłodnienie płazów odbywa się w wodzie słodkiej, ponieważ ten rodzaj wody chroni jaja podczas rozwoju.

Zarówno w przypadku ryb, jak i płazów jaja samicy mają dość cienką powłokę, która umożliwia łatwe wnikanie plemników.

Rozmnażanie następuje zwykle w określonych odstępach czasu, pod wpływem czynników takich jak temperatura, światło, klimat i żywność.

Nawożenie zewnętrzne jest również typowe dla gatunków takich jak skorupiaki, szkarłupnie i mięczaki. Przykład tego typu rozmnażania podano u łososia:

Charakterystyka nawożenia zewnętrznego

Produkcja gamet

Po pierwsze, samiec i samica muszą wyprodukować dużą liczbę gamet. W przypadku samca musi produkować duże ilości nasienia, aby jak najwięcej plemników przemieszczało się w wodzie, aż znajdzie jajo do zapłodnienia.

W przypadku samicy ważne jest, aby składała dziesiątki setek jaj, aby zapewnić sukces reprodukcyjny.

Chociaż wytworzenie dużej liczby gamet wymaga więcej energii, ma to kluczowe znaczenie dla tego rodzaju nawożenia.

Odpowiednie środowisko

Aby zapłodnienie miało miejsce, konieczne jest środowisko wodne. Chociaż ryby i niektóre bezkręgowce wodne żyją w wodzie jako swoim naturalnym środowisku, w przypadku płazów konieczne jest ich powrót do wody w celu złożenia zapłodnionych jaj.

Woda jest głównym wymaganiem potrzebnym do przeprowadzenia tego zapłodnienia, ponieważ jej prądy pozwalają plemnikom łatwiej podróżować, a także chronią jaja podczas ich rozwoju, zapewniając ciepłe, wilgotne i odpowiednie środowisko podobne do brzucha macierzyński.

Proces nawożenia

Najważniejsze jest to, że samica wlewa swoje jaja do wody, a plemniki są na nich uwalniane. Pewien stopień bliskości komórki jajowej i nasienia jest niezbędny do pomyślnego zapłodnienia.

W tego rodzaju zapłodnieniu zwierzęta rozpraszają swoje gamety w wodzie i właśnie ta dyspersja utrudnia spotkanie plemnika i komórki jajowej, powodując śmierć wielu gamet przed zapłodnieniem.

Dlatego do zapłodnienia zewnętrznego konieczne jest, aby gniazdo znajdowało się w pobliżu miejsca uwolnienia nasienia.

Zalety i wady

Zapłodnienie zewnętrzne ma pewne zalety, wśród nich jest to, że jeśli proces rozrodczy się powiedzie, zapładnia się wiele jaj.

Z kolei, ponieważ zachodzi poza organizmem matki, zapłodnienie jest zwykle łatwiejsze i pozbawione powikłań zagrażających życiu kobiety.

Podobnie proces zapłodnienia jest zwykle prosty po braku zmian hormonalnych, w procesie nie interweniują cykle godowe lub rytuały, a jajeczko i nasienie są w stanie spontanicznie zapłodnić pod wodą.

Wady tego rodzaju nawożenia mają dwie główne wady:

Pierwszą z nich jest to, że gdy plemniki i jajeczka są swobodnie uwalniane do wody, istnieje ryzyko, że nigdy się nie spotkają.

Druga wada wiąże się ze środowiskiem morskim i jego drapieżnikami, zawsze gotowymi do zjedzenia jaj zrzuconych przez samicę.

Dlatego konieczne jest, aby dobrze je ukryć w gnieździe, ponieważ w przeciwnym razie zwykle giną przed zapłodnieniem.

Jest to bardziej niebezpieczny rodzaj zapłodnienia, ponieważ macica matki nie jest siedliskiem dla przyszłego potomstwa, co zmniejsza szansę na osiągnięcie przez nie dorosłości.

Bibliografia

1. Adams, L. (2017). Zalety i wady nawożenia zewnętrznego. Pobrane 19 lipca 2017 r. Z sciencing.com
2. (2012). Zalety i wady nawożenia wewnętrznego i zewnętrznego. Pobrane 18 lipca 2017 r. Z floydbiology.blogspot.com
3. Bailey, R. (2017). Rozmnażanie płciowe: rodzaje zapłodnienia. Pobrane 20 lipca 2017 r. Z thinkco.com
4. (2017). Rozmnażanie ryb. Pobrane 19 lipca 2017 z ecured.cu
5. (2015). Pobrane 19 lipca 2017 r. Z cnx.org
6. Grover, A. Pobrane 20 lipca 2017 r. Z nsdl.niscair.res.in
7. Valverde, D. Zapłodnienie. Pobrane 18 lipca 2017 z uca.edu.ar.