MEGAKARIOBLAST: CHARAKTERYSTYKA, FUNKCJA, HISTOLOGIA - BIOLOGIA - 2026

Megakaryoblast jest najbardziej niedojrzałe komórki należące do megakariocytów linii, to znaczy, że jest to pierwszy rozpoznawalne prekursorem tworzenia płytek. Dzięki swoim właściwościom można go zidentyfikować w próbkach szpiku kostnego. Czasami jednak do jego identyfikacji konieczne jest zastosowanie technik cytochemicznych. Komórka ta pozytywnie reaguje na esterazę octanu alfa-naftylu.

Innym sposobem identyfikacji jest użycie specyficznych przeciwciał skierowanych przeciwko własnym markerom komórki, takim jak glikoproteiny płytek krwi (IIb / IIIa lub Ib) i receptory błonowe CD41a, CD42b i CD61.

Różnice między megakarioblastami i megakariocytami. Źródło: Jmarchn / Oryginalny raster: Użytkownik: A. Plik Rad.SVG narysowany za pomocą FlashMX przez birdy. Pobrane przez: Użytkownik: Timothy Gu

Z drugiej strony, z histologicznego punktu widzenia, megakarioblast jest małą komórką w porównaniu z innymi blastami. Gdy komórka różnicuje się, jej rozmiar znacznie się zwiększa, aż do dojrzałego megakariocytu lub metamegakariocytu. To największa komórka szpiku kostnego.

Zwiększenie rozmiaru następuje, ponieważ komórka zmienia proces mitotyczny dla endomitozy. Proces ten pozwala na znaczne zwiększenie masy cytoplazmatycznej i liczby chromosomów. W ten sposób dojrzały metamegakariocyt może następnie fragmentować swoją cytoplazmę, dając początek tysiącom płytek krwi.

Zaburzenia lub wady linii megakariocytów mogą prowadzić do poważnych chorób, takich jak ostra białaczka megaloblastyczna.

Istnieją również inne zaburzenia, które mogą wpływać na kilka linii komórkowych w tym samym czasie, w których zaatakowane są płytki krwi, takie jak zespół mielodysplastyczny i zaburzenia mieloproliferacyjne.

cechy

Lokalizacja

Megakarioblast jest komórką niedojrzałą i dlatego w normalnych warunkach jest obserwowany tylko w szpiku kostnym.

Pochodzenie

Megakarioblast pochodzi z megakatriocytarnej jednostki tworzącej kolonie (CFU-MK). Ta komórka, pobudzona przez tromocytopoetynę, staje się megakarioblastem.

Później, w wyniku działania tej samej cytokiny, komórka różnicuje się w jej następcę, promegakariocyt; a następnie w megakariocytach.

Proces dojrzewania trwa aż do etapu metamegakariocytów, które fragmentują cytoplazmę, tworząc płytki krwi.

Proces różnicowania się i dojrzewania megakarioblastu do momentu powstania płytek krwi może zająć do 5 dni.

ID

Testy cytochemiczne są dobrą opcją do różnicowania blastów.

W przypadku megakarioblastów jest ujemny wobec następujących barwników cytochemicznych: sudanu czarnego, mieloperoksydazy lub esterazy maślanu alfa-naftylu. Chociaż reaguje pozytywnie na esterazę octanu alfa-naftylu.

Z drugiej strony, megakarioblast daje pozytywną reakcję przeciwko peroksydazie płytkowej przy użyciu ultrastrukturalnej cytochemicznej techniki PPO. Ta technika jest bardzo czuła, ale ma tę wadę, że wymaga mikroskopu elektronowego, co nie jest powszechne w rutynowych laboratoriach.

Innymi realnymi opcjami są wykrywanie glikoprotein płytkowych (IIb / IIIa lub Ib), czynnika VIII i receptorów błonowych, takich jak CD41, CD42 lub CD61, poprzez zastosowanie specyficznych przeciwciał dla każdego z tych antygenów.

Histologia

Morfologia

Jest to komórka o nieregularnym lub zaokrąglonym kształcie, która ma pojedyncze jądro, które może być owalne lub dwupłatkowe. Jego cytoplazma jest rzadka, ziarnista i silnie zasadofilna, dlatego przy pospolitych plamach barwi intensywnie niebiesko. Chromatyna jest luźna, ma kilka jąderek.

Rozmiar

Megakarioblast jest mały w porównaniu z innymi blastami obecnymi w szpiku kostnym. Jego wielkość i kształt są podobne do limfocytów (15–25 µm). W przeciwieństwie do innych linii komórkowych, megakarioblast jest mniejszy niż jego następcy, czyli promegakariocyt i megakariocyt.

W tej serii komórek dzieje się odwrotnie niż w pozostałych: gdy komórka różnicuje się i dojrzewa, jej rozmiar rośnie, aż do metamegakariocytu, który jest największą komórką obserwowaną w szpiku kostnym.

To ostatnie, co ciekawe, spowoduje powstanie płytek krwi, które są najmniejszymi strukturami funkcjonalnymi, które zawiera krew (2-4 µm).

Wzrost tych komórek jest spowodowany procesem zwanym endomitozą. Proces ten charakteryzuje się replikacją chromosomów bez podziału komórek. Dlatego komórka rośnie, a jądro transformuje się z diploidalnego (2N) do poliploidalnego (4N, 8N … 16N), będąc w stanie osiągnąć do 64N w stadium megakariocytów.

Proces endomitozy jest niezbędny, aby nastąpił znaczny wzrost funkcjonalnych genów, aby zapewnić większą syntezę białek.

Powoduje to wzrost masy cytoplazmatycznej. Wielkość masy cytoplazmatycznej jest proporcjonalna do liczby płytek krwi, ponieważ powstają one w wyniku fragmentacji cytoplazmy dojrzałego megakariocytu.

Funkcjonować

Funkcją megakarioblastu jest kontynuowanie procesu różnicowania i dojrzewania, aż osiągnie dojrzały megakariocyt, który zapoczątkuje ostateczną komórkę, którą są płytki krwi.

Płytki krwi spełniają podstawowe funkcje życiowe. Zasadniczo odpowiadają za zakrywanie i naprawę uszkodzonych tkanek, unikając przesadnego krwawienia; to znaczy, działają one jednocześnie z czynnikami krzepnięcia.

Choroby

Ostra białaczka megakarioblastyczna (M7)

To rzadka choroba. Występuje głównie w dzieciństwie. Charakteryzuje się powstawaniem zaburzeń krzepnięcia, z których najczęstszym jest wykrzepianie wewnątrznaczyniowe.

Występuje również wybroczyny lub wybroczyny oraz przerost dziąseł. Ponadto może wystąpić ostre krwawienie i zaburzenia neurologiczne lub nie.

Zespół mielodysplastyczny

Ta patologia charakteryzuje się zaburzeniem szpiku kostnego, które nie pozwala dojrzeć żadnej komórce; z wyjątkiem limfocytów, które dojrzewają poza rdzeniem.

Wytworzone komórki są nieprawidłowe. To zaburzenie jest również znane jako stan przed białaczką, ponieważ zwykle prowadzi do ostrej białaczki szpikowej.

Zaburzenia mieloproliferacyjne

W tego typu afektacji dochodzi do nadmiernej proliferacji co najmniej jednego typu komórek. Kiedy wzrost dotyczy linii megakariocytów, następuje przesadny wzrost liczby płytek krwi. To zaburzenie jest znane jako trombocytemia samoistna.

Jeśli występuje wzrost kilku linii komórkowych, nazywa się to czerwienicą prawdziwą (wzrost liczby czerwonych krwinek, leukocytów i płytek krwi).

Bibliografia

1. Rivadeneyr L, Ivani P, Schattner M, Pozner R. Tak zaczyna się życie płytek krwi: podróż od rdzeniastych megakariocytów do krążących płytek krwi. Acta Bioquím Clín Latinoam 2016; 50 (2): 233–45. Dostępne pod adresem: redalyc.org.
2. Röllig C, Beelen W, Braess J, Greil R, Niederwieser D, Passweg, J i wsp. Akute Myeloische Leukämie (AML). Onkopedia. Dostępne pod adresem: onkopedia.com/
3. "Zespół mielodysplastyczny." Wikipedia, wolna encyklopedia. 3 kwietnia 2018 r., 00:26 UTC. 13 czerwca 2019, 02:57 en.wikipedia.org.
4. Tuset E, Toll T, Rives S, Alcota I, Pérez-Iribarne M i Estella J. Megakaryoblastic Wrodzona Białaczka. Hematology, 2004; 89 (4): 340-346 Dostępne pod adresem: sehh.es/images
5. A. González-Villalva, P. Bizarro-Nevares, M. Rojas-Lemus i wsp. Megakariocyt to bardzo oryginalna komórka. Dziennik Wydziału Lekarskiego UNAM. 2019; 62 (1): 6-18. Dostępne: medigraphic.com