- Charakterystyka Wenus z Valdivii
- Materiały i odzież
- Zastosowania i funkcje Wenus z Valdivii
- Inna Wenus na świecie
- Bibliografia
Wenus Valdivia są figury wyrzeźbione w glinie lub kamienia, które stanowią kobiety. Są wytworem kultury Valdivia, kultury archeologicznej założonej w Ekwadorze 3000 lat przed Chrystusem.
Jedną z głównych cech charakterystycznych figurek jest ogromne uwydatnienie kobiecej sylwetki. Zawsze nagie Wenusy podkreślają kobiece biodra, uda i piersi, ukazując je imponująco. To samo dzieje się z włosami, mając bardzo duże fryzury.
Według różnych badań archeologicznych kobiety w kulturze Valdivii miały różne fryzury w zależności od ich hierarchii społecznej.
Charakterystyka Wenus z Valdivii
Chociaż wszystkie one podążają za modelem o określonych cechach, Wenus była produktem popularnego stworzenia na zachodnim wybrzeżu Ekwadoru przez ponad 2000 lat, więc jest zrozumiałe, że wśród tak wielu postaci powstały niewielkie różnice.
Wenus są nagie, bez ubrania zakrywającego jakąkolwiek część ich ciała. Mają ręce z przodu, z rękami złożonymi lub skrzyżowanymi.
W niektórych przypadkach posągi nie mają ramion, ich kończyny górne kończą się na ramionach.
Twarz jest praktycznie płaska i pozbawiona wyrazu, chociaż oczy i usta, mimo że są tylko subtelnymi zmarszczkami, nadają jej pewien stopień człowieczeństwa. Jakaś Wenus wydaje się uśmiechać lub robić zaskoczony gest.
Wreszcie fryzura jest bardzo duża i zakrywa całą głowę. Kobiety w tamtych czasach nosiły podobne fryzury; im większy był ich rozmiar, tym większa była ich hierarchia w ich grupie społecznej, więc z pewnością Wenus opierała się na ważnych kobietach tamtych czasów.
Materiały i odzież
Spośród różnych znalezionych figur Wenus, obserwuje się użycie tylko dwóch materiałów do ich produkcji; kamień i glina / błoto.
Chronologia opracowania figur wskazuje, że najstarsze były wykonane z kamienia, a najnowsze z gliny.
Jest całkiem prawdopodobne, że w trakcie swojego istnienia kultura Valdivia odkryła materiały znacznie łatwiejsze do formowania niż lity kamień w glinie i glinie.
Zastosowania i funkcje Wenus z Valdivii
Przez długi czas dyskutowano o celu stworzenia tych liczb.
Najbardziej akceptowana teoria wybiera z powodów mitologicznych, będąc symbolem płodności. Właśnie z tego powodu przedstawiał nagą kobietę o wybitnych rysach.
Wiele Wenus znaleziono na polach i starożytnych uprawach rolnych. Gdyby jego funkcja miała być symbolem płodności, upuszczenie figury podczas siewu byłoby zapowiedzią szczęścia dla dochodowych zbiorów.
Inna Wenus na świecie
Wiele kultur na całym świecie ukształtowało kobiecą postać z kamienia, gliny, kości, drewna i metali szlachetnych w historii ludzkości. Czasami jako symbol płodności lub piękna.
Wskazuje to na to, że od wieków stara się wywyższyć postać kobiecą za jej jakość tworzenia i dawania życia.
Być może najbardziej znanym przypadkiem jest Wenus z Willendorfu, statuetka, która podkreśla również kobiece rysy.
Bibliografia
- Figurki Wenus (nd). Pobrane 26 października 2017 r.Z Ancient Wisdom.
- Jessica Ninasunta (nd). Wenus z Valdivia. Pobrane 26 października 2017 r.Z Cultura Valdivia.
- Kultura Valdivia (nd). Pobrane 26 października 2017 r. Z Enciclopedia del Ecuador.
- Wenus z Valdivii (nd). Pobrane 26 października 2017 r. Od rdzennej ludności.
- Helaine Silverman, William Isbell (2008). Podręcznik archeologii Ameryki Południowej.
- Ampa Galduf (30 listopada 2012). Prehistoryczna Wenus, boginie czy amulety? Pobrane 26 października 2017 r.Z Arquehistoria.