Ernst Mayr był wybitnym systematycznym przyrodnikiem i ornitologiem, znanym jako architekt syntetycznej teorii ewolucji. Prowadził biologów ewolucyjnych i wywarł wpływ na filozofów biologii i, podobnie jak Karol Darwin, pracował nad lepszym zrozumieniem fundamentalnego znaczenia ewolucji organicznej.
Mayr walczył o uznanie niezależności i autonomii biologii wśród nauk przyrodniczych. Jego kariera naukowca obejmowała ponad 80 lat różnych dziedzin biologii. Jego wkład naukowy obejmuje łącznie 750 artykułów i 21 książek.
Przede wszystkim Ernst Mayr wyróżniał się jako przyrodnik, który całe swoje życie poświęcił próbom zrozumienia żywego świata i wszystkich jego relacji, zwracając szczególną uwagę na obszary różnorodności, populacji i ewolucji.
Biografia
Ernst Mayr urodził się 5 lipca 1904 roku w Kempten w Bawarii w Niemczech. Zmarł 3 lutego 2005 roku w Bedford w stanie Massachusetts w Stanach Zjednoczonych.
Najpierw zainteresował się studiami medycznymi; może zrobił to zgodnie z rodzinną tradycją. Dlatego przez kilka lat studiował medycynę na Uniwersytecie w Greifswaldzie, ale potem odkrył swoje prawdziwe zainteresowanie i studiował biologię systematyczną na Uniwersytecie w Berlinie.
Od młodości w Niemczech był zagorzałym fanem obserwacji ptaków. Działalność ta była następnie kontynuowana w Stanach Zjednoczonych. Interesował się zachowaniem ptaków, ich różnymi relacjami ekologicznymi i środowiskiem, choć w swoich badaniach uwzględnił także inne grupy zwierząt.
Pracował jako asystent kuratora w Berlińskim Muzeum Historii Naturalnej. Był także kuratorem ornitologii w American Museum of Natural History w Nowym Jorku.
Zwolennicy Ernsta Mayra zwracają uwagę, że jego życie i twórczość są wyraźnie określone różnymi etapami, a przejście z jednego etapu do drugiego naznaczone było wpływem różnych naukowców.
Wśród tych naukowców wyróżnia się Erwin Stresemann, który był jego profesorem w Berlinie. Swoją wiedzę z zakresu nowoczesnej i systematycznej ornitologii przekazał Mayrowi.
Składki
Na podstawie dogłębnych badań ptaków, które przeprowadził na Nowej Gwinei, Melanezji i Polinezji, Mayrowi udało się w niespotykany dotąd sposób opisać 24 gatunki, spośród których opisał także 400 podgatunków.
Będąc studentem teorii Dobzhansky'ego i Darwina, przyszedł, aby zaproponować własną teorię na temat pochodzenia gatunków. Było to oparte na klasyfikacji skamieniałości, ale w alternatywny sposób.
Teoria Mayra
W swojej teorii Mayr przedstawia nowe koncepcje dotyczące procesu tworzenia nowych gatunków lub procesu specjacji. Obejmuje również w teorii równowagę osiągniętą między różnymi gatunkami.
W tej teorii zawiera wkład innych naukowców, takich jak teoria Darwina i teoria genetyczna Mendla.
Teoria Mayra wzbogaciła różne nauki, w tym ekologię, paleontologię, a zwłaszcza genetykę. Główny wkład Mayra został udokumentowany w różnych publikacjach.
Stworzył syntezę systematyki, historii naturalnej, genetyki i ewolucji. Na ten temat opublikował w 1942 roku książkę poświęconą pochodzeniu różnych gatunków z punktu widzenia zoologii.
Stało się to dokumentem założycielskim nowej syntetycznej teorii ewolucji. W tej pracy Mayr wyjaśnił całą serię zjawisk dobrze znanych systematykom i przyrodnikom.
Biologia ewolucyjna
Niektórzy autorzy zwracają uwagę, że w karierze Mayra istnieje notoryczny drugi etap. Charakteryzuje się biologią ewolucyjną. Na początku 1953 roku Mayr rozpoczął nauczanie zoologii na Uniwersytecie Harvarda (Cambridge, Massachusetts).
Na tym stanowisku badał różne zjawiska, takie jak pojawienie się rozwoju ewolucyjnego, koncepcje gatunków biologicznych i naturę różnych mechanizmów prowadzących do izolacji.
Poświęcił również wiele godzin na badania i analizy oddzieleń, zarówno ekologicznych, jak i geograficznych, które wystąpiły w różnych badanych populacjach.
Na tym etapie życia obejmuje także studia nad istnieniem dwoistości ewolucji: z jednej strony ewolucja pionowa; az drugiej ewolucja pozioma. To ostatnie odnosi się do ewolucji w przestrzeni geograficznej.
Historia i filozofia biologii
W życiu Mayra był kolejny etap poświęcony historii i filozofii biologii. Miał na celu podniesienie nowych rozważań na podstawie systematycznej i rewolucyjnej biologii.
Zaczął pod koniec lat pięćdziesiątych, ale jego badania koncentrowały się głównie po przejściu na emeryturę jako dyrektor Muzeum Zoologii Porównawczej na Uniwersytecie Harvarda w 1970 roku i jako profesor uniwersytecki w 1975 roku.
Mayr pisał o Darwinie i jego czasach oraz o rozwoju syntetycznej teorii ewolucji w latach czterdziestych XX wieku. Wykorzystywał teorie doboru naturalnego i myśli popularnej jako modele teoretyczne w ramach historycznych studiów biologii.
Publikacje
Punktem kulminacyjnym jego pracy była publikacja jego książek w 1963 i 1970 roku. Dotyczyły one gatunków, ewolucji i populacji.
W swoich książkach - i wielu swoich artykułach - Mayr przejawiał zdolność do krytycznej syntezy wiedzy zdobytej w odległych dziedzinach badań.
Do napisania autobiografii motywowali go przyjaciele, współpracownicy i rówieśnicy, ale zawsze odrzucał takie sugestie. Pomyślał, że nie może dobrze mówić o sobie bez arogancji, co mu się nie podobało.
W swojej karierze otrzymał wiele nagród, m.in. honorowe stopnie naukowe na uniwersytetach takich jak Oksford, Cambridge, Harvard, Sorbona, Uppsala i Berlin.
Bibliografia
- Dobzhansky T. 1937. Genetyka i pochodzenie specyfikacji. Columbia University Press. USA
- Haffer, J (2007) Ornitologia, ewolucja i filizofia Życie i nauka Ernsta Mayra 1904-2005. Springer-Verlag Berlin Heidelberg 2007. Pobrane z: libgen.io
- Mayr, E (2002) Czym jest ewolucja Phoenix. Odzyskany w: libgen.io
- Mayr, Ernst (2006). Dlaczego biologia jest wyjątkowa: refleksje na temat autonomii dyscypliny naukowej, Katz Barpal Editores.
- Populacje, gatunki i ewolucja. Harvard University Press.