Model gospodarczy Kolumbii to neoliberalizm, trend gospodarczy polegający na praktykowaniu zasad kapitalistycznych, w których państwo nie uczestniczy aktywnie. Innymi słowy, przepływ gospodarki jest swobodnie przenoszony przez podaż i popyt, z prywatnym kapitałem i ze względu na wzrost gospodarczy kraju.
Dzięki wdrożeniu tego modelu Kolumbia doświadczyła w ostatnich latach niezwykle istotnego wzrostu gospodarczego, zajmując obecnie pozycję czwartej co do wielkości gospodarki Ameryki Łacińskiej.
Za rok 2016 produkt krajowy brutto Kolumbii został wyważony na poziomie 283 bilionów dolarów, a w ciągu ostatnich 5 lat kolumbijska gospodarka odnotowała średni wzrost o 3,68%.
Gospodarka Kolumbii opiera się na wolnym handlu. W 2016 roku Kolumbia otrzymała ponad 31,4 miliardów dolarów w eksporcie, przy czym głównym towarem eksportowym była ropa naftowa, stanowiąca ponad 45% eksportu tego kraju.
Ponadto park przemysłowy wykazał znaczny wzrost w ostatniej dekadzie: przemysł tekstylny, montaż samochodów i urządzeń, budownictwo i górnictwo stale się rozwijają.
Jednym z najbardziej rozwiniętych sektorów gospodarki kolumbijskiej ostatniej dekady jest niewątpliwie turystyka. Odsetek podróżnych odwiedzających Kolumbię rośnie o 12% rocznie.
Podobnie, stopa inflacji w Kolumbii wyróżnia się jako jeden z najniższych w Ameryce Łacińskiej i utrzymuje tendencję spadkową. W 2016 r. Roczne wahanie inflacji zamknęło się na poziomie 5,7%, co wpływa na stosunkowo stabilne zachowanie gospodarki.
Kolumbia jest szeroko rozpoznawana na całym świecie ze względu na doskonałą historię kredytową i dużą zdolność do rozwiązywania problemów wewnętrznych, promując politykę, która zawsze sprzyja bezpośrednim inwestycjom zagranicznym.
Sojusze biznesowe z zagranicznymi inwestorami rosną dzięki zaufaniu, jakie inspiruje kolumbijska polityka. W szczególności krajem, który zainwestował najwięcej kapitału w Kolumbii, są Stany Zjednoczone.
Polityka fiskalna odgrywa również fundamentalną rolę w utrzymaniu kolumbijskiej gospodarki, jako środek równoważący finanse kolumbijskiego rządu. To z kolei wpływa na wzrost wewnętrznej aktywności gospodarczej kraju.
Według Krajowej Dyrekcji ds. Podatków i Ceł (DIAN) pobór podatków w pierwszym kwartale 2017 r. Wzrósł o 7,4% w porównaniu z rokiem poprzednim, co stanowi zbiórkę ponad 11 tys. Dolarów.
Bez wątpienia porozumienie pokojowe między rządem kolumbijskim a rewolucyjnymi siłami zbrojnymi Kolumbii (FARC) przyniosło ze sobą obiecujący scenariusz dla gospodarki.
Zmniejszenie się różnic z biegunem zbrojnym oraz stworzenie atmosfery zaufania i partycypacji umożliwiły ekspansję kolumbijskiej gospodarki opartej na wolnej konkurencji, wzrost inwestycji zagranicznych i wzrost eksportu.
Dane w 2018 r
- 330,974 mld USD nominalnego PKB
- 6642 USD nominalnie PKB na mieszkańca.
- 3,2% inflacji.
- Bezrobocie: 9,7% (maj 2018).
- Siła robocza: 27249183 osób (2019).
Bibliografia
- Kolumbia (2017) The Heritage Foundation. Waszyngton, Stany Zjednoczone. Odzyskane z: dziedzictwo.org
- Prognoza gospodarcza Kolumbii (2017). Barcelona, Hiszpania. Odzyskane z: focus-economics.com
- Gospodarka Kolumbii (2011). Ambasada Kolumbii. Waszyngton, Stany Zjednoczone. Odzyskane z: colombiaemb.org
- Definicja neoliberalizmu (2014). Venemedia. Odzyskany z: conceptdefinition.de
- OECD Economic Outlook, Podsumowanie Kolumbia (2017). Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju. Paryż, Francja. Odzyskany z: oecd.org
- Wikipedia, wolna encyklopedia (2017). Gospodarka Kolumbii. Odzyskane z: es.wikipedia.org