CZAS TROMBINOWY: UZASADNIENIE, PROCEDURA, PATOLOGIE - BIOLOGIA - 2026

Czas trombinowy (TT) to test laboratoryjny, który polega na ilościowym określeniu czasu potrzebnego do przemiany fibrynogenu w fibrynę. Oczekiwana wartość normalna lub fizjologiczna wynosi od 13 do 17 sekund, chociaż może się różnić w zależności od laboratorium.

Czas trombinowy (TT) wraz z czasem protrombinowym (PT) i czasem częściowej tromboplastyny ​​(PTT) składa się na test laboratoryjny zwany przesiewem krzepnięcia. Jednak najczęściej stosowanymi testami są PT i PTT, przy czym często unika się TT, ograniczając się do specjalnych przypadków.

Zdjęcia z filmu: czas trombinowy opublikowany przez Kike Álvareza na YouTube.

U pacjentów z pewnym rodzajem krwotoku lub niewyjaśnionym krwawieniem zaleca się wykonanie pełnego przesiewu krzepnięcia.

Testy krzepnięcia (PT, PTT i TT) mogą określić, który szlak krzepnięcia jest dotknięty lub który czynnik jest prawdopodobnie niewystarczający. Dlatego testy te pomagają wyjaśnić źródło krwawienia zgodnie z testem, który został zmieniony.

Krzepnięcie krwi jest złożonym procesem, który składa się z wewnętrznej ścieżki, zewnętrznej ścieżki i wspólnej ścieżki, w której zbiegają się dwie poprzednie ścieżki. W przypadku czasu trombinowego ocenia ostatni etap kaskady krzepnięcia (wspólny szlak).

Dlatego czas trombinowy TT zostanie zmieniony w następujących przypadkach:

-Obecność dysfunkcjonalnego lub zmniejszonego fibrynogenu,

-Przesadna aktywność fibrynolityczna,

-Pacjenci leczeni antykoagulantami lub lekami fibrynolitycznymi.

Uzasadnienie dla testu trombiny

Aby przeprowadzić ten test, konieczne jest uzyskanie osocza wolnego od wapnia lub odwapnionego. W tym celu jako antykoagulant stosuje się cytrynian trójsodowy (C ₆ H ₅ O ₇ Na ₃ ) w stężeniu 3,2% lub 3,8%. Zastosowano proporcję jednej części antykoagulantu na 9 części krwi (1: 9).

Ten antykoagulant zachowuje czynniki krzepnięcia, a sposobem zapobiegania ich spożyciu jest hamowanie jonizacji obecnego wapnia.

Test polega na wstępnej inkubacji osocza wolnego od wapnia w temperaturze 37 ° C, a następnie poddaniu go działaniu porcji odczynnika zawierającej standaryzowaną trombinę w roztworze.

Trombina będzie oddziaływać na fibrynogen pacjenta i jeśli jest w odpowiednim stężeniu i jego funkcja jest normalna, zostanie aktywowana konwersja fibrynogenu do fibryny.

Czas potrzebny do przemiany fibrynogenu w fibrynę w normalnych warunkach powinien mieścić się w następującym zakresie: 13–17 sekund.

Proces

Pobrać próbkę krwi do plastikowych probówek z niebieską nasadką (z antykoagulantem cytrynianu trójsodowego). Wymieszaj próbkę i odwiruj, aby oddzielić osocze.

Rekonstytuować fiolkę z trombiną dostarczoną przez firmę handlową. Postępuj zgodnie z instrukcjami producenta.

Odmierz 0,2 ml osocza i umieść je w probówce 12 x 75 i inkubuj w łaźni wodnej w 37 ° C przez 2 minuty.

Dodaj 0,2 ml odczynnika trombiny do probówki i natychmiast uruchom stoper, zatrzymując się, gdy skrzep jest widoczny.

Procedura jest powtarzana, a 2 odczyty uzyskane w sekundach są uśredniane.

Należy również zamontować plazmę kontrolną, wykonuje się ją również w dwóch egzemplarzach, a odczyty są uśredniane.

Czas trombiny będzie uważany za długi, jeśli różnica między średnią pacjenta a średnią kontrolną jest większa niż 2 sekundy.

Patologie

- Wydłużony czas trombiny

Afibrynogenemia

Wrodzona afibrynogenemia jest rzadkim, rzadkim zaburzeniem. Charakteryzuje się całkowitym brakiem fibrynogenu, co skutkuje pojawieniem się znacznego krwawienia.

W przypadku nabytej afibrynogenemii może być ona spowodowana niektórymi infekcjami bakteryjnymi (dur brzuszny), niektórymi typami raka i oparzeniami.

W takim przypadku w teście czasu trombiny nie powstaje skrzep.

Hipofibrynogenemia

Nabyta hipofibrynogenemia może wystąpić podczas porodu lub u ciężarnych z łożyskiem przednim i / lub martwego płodu.

Fibrynogen zmniejsza się w przypadku duru brzusznego, infekcji wywoływanej przez Salmonella Typhi.

Dysfibrynogenemia

W takim przypadku stężenie fibrynogenu może być normalne, ale dysfunkcyjne. Zwykle jest to spowodowane nadmierną obecnością reszt kwasu sialowego w strukturze fibrynogenu, spowodowaną mutacją, która zaburza koagulację. PT i PTT są normalne, ale TT jest wydłużone.

Hipodysfibrynogenemia

Jest to połączenie hipofibrynogenemii i dysfibrynogenemii. Oznacza to, że pacjent ma niskie stężenie fibrynogenu, a także to, co ma, jest nieprawidłowe (niefunkcjonalne).

Rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe

Charakteryzuje się patologicznym wytwarzaniem trombiny. Objawia się krwawieniem, pojawieniem się wybroczyn, wybroczynami lub tworzeniem się skrzepów (zakrzepica).

Może wynikać z posocznicy bakteryjnej, marskości wątroby, nowotworów, pozaustrojowego bajpasu serca, reakcji poprzetoczeniowych, zatrzymania martwego płodu, ciężkiego urazu, reakcji anafilaktycznych, ostrej białaczki, rozległych oparzeń trzeciego stopnia, ukąszeń węży.

Wtórna fibrynoliza

Termin fibrynoliza odnosi się do zniszczenia fibryny i fibrynogenu przez działanie plazminy. Dzieje się to fizjologicznie, aby zapobiec nadmiernemu rozwojowi skrzepu i powodowaniu zakrzepów.

Ale kiedy jest to spowodowane czynnikami zewnętrznymi, nazywa się to wtórną fibrynolizą i może powodować problemy z krzepnięciem.

W niektórych stanach, takich jak zawał mięśnia sercowego z podwyższonym fragmentem ST, można zastosować specyficzne lub niespecyficzne leczenie lekiem fibrynolitycznym, aby pomóc rozbić skrzep.

Obecność antytrombin (leczenie heparyną)

Heparyna hamuje działanie trombiny. Dlatego pacjenci leczeni heparyną mają wydłużony PT i TT.

Choroba wątroby

Różne choroby wątroby mogą powodować nieprawidłową syntezę fibrynogenu, a także innych czynników krzepnięcia. Do najczęstszych chorób wątroby wpływających na krzepnięcie należą: marskość wątroby, przewlekła choroba wątrobowokomórkowa, wirusowe zapalenie wątroby.

-Skrócony czas trombiny

Hiperfibrynogenemia

Może powstać w wyniku każdej ostrej infekcji bakteryjnej, z wyjątkiem duru brzusznego. Zwiększony fibrynogen przyspiesza tempo sedymentacji erytrocytów.

zalecenia

-Aby wykonać test TT, pacjent nie musi być na czczo.

-Ikteryczne, lipemiczne lub zhemolizowane próbki zakłócają test, gdy odczyt jest wykonywany automatycznie (detekcja fotooptyczna), ale nie ma wpływu na to, czy są wykonywane ręcznie.

- Należy przestrzegać proporcji krew / antykoagulant. Ten krok jest niezbędny, aby uzyskać wiarygodny wynik.

- Osocze należy szybko oddzielić, a test przetworzyć świeżym osoczem.

-Materiał użyty podczas testu musi być idealnie czysty i suchy, aby uniknąć błędów.

- Próbkę należy pobrać do plastikowych lub silikonowych probówek szklanych.

-Każde laboratorium musi ustalić własne wartości odniesienia, ponieważ wpływają na nie różne czynniki, takie jak: pobranie i przechowywanie próbki, technika, zestaw handlowy itp.

-Jeśli podczas wykonywania podwójnego testu różnica między dwoma odczytami tej samej próbki jest większa niż 5%, całą procedurę należy powtórzyć, a otrzymane odczyty zignorować.

Bibliografia

1. Ángel A, Ángel M. (1996). Kliniczna interpretacja Laboratorium. Wydanie 5. Artykuł redakcyjny Médica Panamericana, Bogota, Kolumbia.
2. Wiener Laboratories. (2000). Czas trombiny. Dostępne pod adresem: wiener-lab.com.ar
3. López S. Testy koagulacyjne. Acta Pediatr Mex. 2016l; 37 (4): 241-245. Dostępne pod adresem: scielo.org.
4. Téllez-Ávila Félix I, Chávez-Tapia Norberto C, Torre-Delgadillo Aldo. Zaburzenia krzepnięcia w marskości wątroby. Rev. Invest. Clin. 2007; 59 (2): 153–160. Dostępne pod adresem: .scielo.org
5. Majluf A. Choroby wątroby i nieprawidłowości hemostatyczne. Gac Méd Méx, 2000; 132 (2): 29–30. Dostępne pod adresem: anmm.org.mx
6. Junker G. Leczenie fibrynolityczne w ostrym zawale mięśnia sercowego. Rev. Urug.Cardiol. 2013; 28 (3): 430–436. Dostępne w: scielo.