Agar Hektoen lub Hektoen jelitowej agarowym podłożu stałym jest selektywne i kultura różnicowego. Został stworzony w Instytucie Hektoen przez Kinga i Metzgera do izolacji bakterii enteropatogennych z rodzajów Shigella i Salmonella.
Pożywka składa się z peptonu proteozy, ekstraktu drożdżowego, soli żółciowych, laktozy, sacharozy, salicyny, tiosiarczanu sodu, chlorku sodu, cytrynianu żelaza, cytrynianu amonu, błękitu bromotymolowego, kwaśnej fuksyny i agaru. Formuła ta umożliwia odróżnienie rodzaju Shigella i Salmonella od pozostałych bakterii zdolnych do wzrostu w tym podłożu.
A. Agar Virgin Hektoen B. Agar Hektoen z posiewem. Źródło: Flickr.com/ Pierwotnym przesyłającym był Philippinjl z francuskiej Wikipedii.
Chociaż istnieją inne podłoża o tej samej funkcji co agar Hektoen, ma on większą przewagę w porównaniu z innymi podłoży, zwłaszcza gdy chcesz odzyskać gatunki Shigella.
Gatunki obu płci powodują poważne problemy żołądkowo-jelitowe u ludzi z powodu spożywania skażonej żywności; dlatego przenoszenie odbywa się z kałem - ustnie. Dlatego zastosowanie agaru Hektoen jest wskazane głównie w analizie mikrobiologicznej próbek kału i pokarmu.
Podstawa
Hektoen Agar zawiera peptony i wyciąg z drożdży jako źródło składników odżywczych, dostarczających niezbędnych elementów do rozwoju drobnoustrojów.
Jednak zawiera również sole żółciowe, które działają poprzez hamowanie wzrostu niektórych bakterii, zwłaszcza Gram dodatnich i niektórych Gram ujemnych. Z tego powodu uważane jest za podłoże selektywne.
Z drugiej strony agar Hektoen jest pożywką różnicującą. Tę właściwość nadaje obecność ulegających fermentacji węglowodanów, takich jak laktoza, sacharoza i salicyna, wraz z systemem wskaźnika pH, reprezentowanym przez błękit bromotymolowy i kwaśną fuksynę.
Wszystkie bakterie zdolne do wzrostu na tym podłożu, które nie należą do rodzaju Salmonella i Shigella, będą rozwijać kolonie łososiowe lub pomarańczowe, z wyjątkiem rodzaju Proteus. Wynika to z fermentacji jednego lub więcej obecnych węglowodanów, która zakwasza pożywkę, co powoduje zmianę wskaźnika pH.
Ze swojej strony rodzaje Shigella i Salmonella nie są zdolne do fermentacji żadnego z obecnych węglowodanów, wykorzystując jedynie peptony jako źródło energii, które alkalizują pożywkę i dlatego ich kolonie są niebiesko-zielone.
W środowisku tym można również wyróżnić bakterie zdolne do tworzenia siarkowodoru (bezbarwnego gazu). Tiosiarczan sodu działa jako źródło siarki, podczas gdy wywoływaczem jest cytrynian żelaza. Oba związki umożliwiają tworzenie się czarnego osadu siarczku żelaza, który świadczy o przebiegu reakcji.
Czarny osad w środku kolonii z przezroczystą aureolą dookoła daje efekt rybiego oka. Ta cecha sugeruje obecność rodzaju Salmonella.
Wreszcie chlorek sodu utrzymuje równowagę osmotyczną, a agar nadaje pożywce stałą konsystencję.
Przygotowanie
Odważyć 76 g odwodnionej pożywki i rozpuścić w litrze wody destylowanej. Energicznie wstrząśnij miksturą, a następnie odstaw na 10 do 15 minut. Można go podgrzewać i gotować, wykonując ruchy obrotowe aż do całkowitego rozpuszczenia. To podłoże nie jest autoklawowane.
Gdy pożywka osiągnie temperaturę około 45 ° C, objętość 20 ml wlewa się bezpośrednio do sterylnych szalek Petriego.
Agar pozostawia się do zestalenia. W tym czasie są gotowe do użycia. Zaleca się ich natychmiastowe użycie. Jeśli nie jest to możliwe, należy je przechowywać w lodówce do czasu użycia.
Płytki należy wcześniej wyjąć z lodówki przed wysiewem, aby ogrzały się do temperatury pokojowej.
PH pożywki powinno wynosić 7,5 ± 0,2. Odwodnione podłoże ma kolor purpurowy, a przygotowane podłoże jest brązowo-zielone.
Posługiwać się
Do poszukiwania bakterii z rodzaju Shigella i Salmonella w próbkach kału i pożywienia zaleca się stosowanie agaru Hektoen.
Możliwość wyizolowania tych bakterii jest znacznie zwiększona, jeśli próbka zostanie wcześniej wzbogacona w specjalne buliony, takie jak bulion selenitowy, bulion cystynowo-selenitowy, bulion tetrationianowy itp.
Inokulum musi być mocne, a wysiew odbywa się przez pasmowanie. Płytki inkubuje się w 37 ° C przez 24 do 48 godzin w aerobiozie.
Zalecana jest inkubacja przez 48 godzin, ponieważ cechy kolonii są w tym czasie wyraźniejsze pod względem ich interpretacji i różnicowania.
QA
Do kontroli jakości na tym podłożu wykorzystuje się certyfikowane szczepy bakteryjne, takie jak: Salmonella typhimurium ATCC 14028, Salmonella enteritidis ATCC 13076, Shigella flexneri ATCC 12022 oraz Shigella sonnei ATCC 25931.
Oczekiwane wyniki są następujące: Salmonella typhimurium i Salmonella enteritidis powinny tworzyć niebiesko-zielone kolonie z czarnym środkiem lub bez. Podczas gdy gatunki Shigella będą rosły jako niebiesko-zielone kolonie.
Można również uwzględnić szczepy Escherichia coli ATCC 29212, Proteus mirabilis, Klebsiella pneumoniae ATCC 700603, Enterococcus faecalis ATCC 29212 i Staphylococcus aureus ATCC 25923.
W takich przypadkach obserwowane cechy są następujące: E. coli i K. pneumoniae wytworzą w tym podłożu kolonie łososiowo-pomarańczowe z osadem tego samego koloru wokół nich. Natomiast Proteus wytworzy niebiesko-zielone kolonie z czarnym środkiem lub bez niego.
Chociaż należy zahamować rozwój S. aureus i E. faecalis, E. faecalis czasami rozwija się jako bardzo małe, żółte kolonie.
Z drugiej strony, ponieważ podłoże to nie jest autoklawowane, ważne jest, aby ocenić jego sterylność. Dlatego z każdej przygotowanej partii jedną do dwóch niezaszczepionych płytek należy inkubować w temperaturze 37 ° C przez 24 godziny w warunkach tlenowych.
Oczywiście na talerzu nie oczekuje się żadnego wzrostu.
Ograniczenia
-Gatunki białek mogą rozwijać się w tym podłożu, a cechy ich kolonii można pomylić z gatunkami Salmonella lub Shigella. Z tego powodu każdą podejrzaną kolonię należy potwierdzić badaniami biochemicznymi.
-Konieczne jest stosowanie tej pożywki w połączeniu z innymi, mniej selektywnymi agarami, ponieważ poszukiwany drobnoustrój występuje w niskich stężeniach, może nie rozwijać się w tej pożywce.
-Nie przegrzewać podczas przygotowywania, ponieważ nadmierne ciepło zmienia skład podłoża.
-Niezwykle mogą pojawić się kolonie Salmonelli fermentującej laktozę, które mogą pozostać niezauważone.
Bibliografia
- Współtwórcy Wikipedii. Agar dojelitowy Hektoen. Wikipedia, wolna encyklopedia. 13 marca 2019, 23:38 UTC. Dostępne na: .wikipedia.org / Dostęp 16 marca 2019.
- BD Laboratories. BD Hektoen Enteric Agar (HE Agar). 2013 Dostępne na: bd.com
- Britannia Laboratories. Hektoen Enteric Agar. 2015 Dostępne pod adresem: britanialab.com
- Difco Francisco Soria Melguizo Laboratories. Agar Hektoen. Dostępne pod adresem: f-soria.es
- Instrukcja Difco i BBL, Hektoen Enteric Agar. Wydanie 2. Dostępne na: bd.com/europe