KOMORA NEUBAUERA: HISTORIA, CHARAKTERYSTYKA, ZASTOSOWANIA - BIOLOGIA - 2026

Neubauer Chamber , hematometer lub hemocytometrze, to urządzenie laboratoryjne obejmujące specjalny grubej płytce szklanej. Ten aparat jest używany do zliczania niektórych typów komórek, takich jak krwinki czerwone, białe krwinki i płytki krwi, chociaż może być używany do liczenia zarodników, plemników, pasożytów itp.

Charakteryzuje się bardzo osobliwymi cechami, ponieważ składa się z 3 stref, centralnej do liczenia i dwóch stref wsparcia. Każda komora ma dwie strefy liczenia lub krzyżyki, jedną u góry i jedną u dołu.

Komora Neubauera. Źródło: SantiBadia. Edytowany obraz.

Mają wiele podziałów w formie siatki. Obszary zliczania to średnie kwadraty znajdujące się w 4 rogach obu siatek plus kwadrat centralny.

Podczas montażu kamery należy zachować dużą staranność, ponieważ każdy szczegół wpływa na liczbę komórek. Istnieje wiele błędów, które można popełnić, ale jeśli którykolwiek z nich wystąpi, aparat należy zdemontować, wyczyścić i ponownie złożyć. Do głównych błędów należą:

Przepełnienie komory lub niedopełnienie, pozostawienie komory do wyschnięcia, próba usunięcia nadmiaru płynu gazą, przechylenie komory podczas jej transportu, napełnianie brudnej lub mokrej komory, niezbyt dobre wymieszanie rozcieńczenia lub próbki m.in. Wszystkie te błędy spowodują nierealną wartość.

Historia

Komora Neubauera jest instrumentem precyzyjnym, a proces produkcyjny podlega ścisłej kontroli jakości. Został stworzony do precyzyjnego zliczania cząstek lub utworzonych elementów na mm ³ , takich jak komórki w różnych cieczach. Jego delikatna grafika została wyrzeźbiona diamentowym ołówkiem.

Charakterystyka komory Neubauera

Cała komora ma rozmiar zwykłego szkiełka, dzięki czemu można ją umieścić na stoliku mikroskopowym.

Komora składa się z trzech środkowych prostokątnych powierzchni (a, b, c). W strefie „b” znajduje się strefa R lub strefa licznikowa, zwana także retikulum. Po jednym z każdej strony kamery, oddzielone strefą „d”.

Graficzny schemat komory Neubauera. Źródło: Praktyczny przewodnik po hematologii. Szkoła Bioanalizy Uniwersytetu Carabobo w Wenezueli.

Każda siatka jest wypolerowanym obszarem zawierającym wygrawerowany obszar zliczania. Składa się ona z kwadratu o powierzchni 9 mm ² , który jest wewnętrznie podzielony na 9 kwadraty o powierzchni 1 mm, ² każdy. Cztery narożniki kwadraty są podzielone na mniejsze kwadraty 16 (0,0625 mm ² w obszarze).

Siatki te są utworzone przez serię milimetrowych linii, które przecinają się ze sobą, tworząc doskonale naniesione siatki ograniczone do określonych pomiarów. Te linie zostały wygrawerowane diamentową końcówką.

Ulepszona siateczka Neubauera. Źródło: Praktyczny przewodnik po hematologii Szkoły Bioanalizy Uniwersytetu Carabobo w Wenezueli.

Cztery boki odpowiadają obszarowi liczenia. To na tych bokach lub rogach zliczana jest większość komórek (krwinek czerwonych i leukocytów), podczas gdy płytki krwi w obszarze centralnym.

Strefa środkowa zawiera więcej podziałów, składa się z 1 mm, ² kwadratowych podzielonych na 25 pól, które mają powierzchnię o 0,04 mm ² każdy. Te z kolei są podzielone na 16 kratek o powierzchni 0,0025 mm ² .

Opis ulepszonej retikulum Neubauera. a) kwadrat rogów, b) kwadrat centralny, c) środkowy kwadrat centralnego kwadratu. Źródło: Praktyczny przewodnik po hematologii Szkoły Bioanalizy Uniwersytetu Carabobo w Wenezueli.

Strefy „a” i „c” służą jako pomoc przy umieszczaniu specjalnego obiektu przykrywającego zwanego szkiełkiem hematometrycznym lub osłoną hematymetryczną.

Wysokość między folią a powierzchnią liczącą wynosi 0,1 mm. Dane niezbędne do wykonania ostatecznych obliczeń to pomiary pola powierzchni pól licznikowych, a także wysokość komory i stopień rozcieńczenia próbki.

Aplikacje

Służy do liczenia komórek. Jest szczególnie pomocny w dziedzinie hematologii, ponieważ umożliwia zliczenie 3 serii krwinek; tj. krwinki czerwone, krwinki białe i płytki krwi.

Można go jednak używać w innych obszarach, na przykład do liczenia plemników, zarodników, bakterii lub innych ważnych elementów w zależności od rodzaju próbki.

Jak używać?

przygotowanie próbki

Aby przeprowadzić zliczanie komórek, zwykle rozpoczyna się od poprzedniego rozcieńczenia. Przykład: aby policzyć białe krwinki, przygotuj rozcieńczenie 1:20 z płynem Turk. Rozcieńczenie należy dobrze wymieszać przed załadowaniem pipety i zamontowaniem komory Neubauera.

Są chwile, kiedy rozcieńczenie 1:20 nie wystarczy, aby policzyć. Na przykład u pacjentów cierpiących na określone typy białaczek przewlekłych. W takich przypadkach należy wykonać większe rozcieńczenia, takie jak 1: 100.

Z drugiej strony, jeśli liczba jest bardzo niska, jak w przypadku ciężkich leukopenii, można wykonać mniejsze rozcieńczenia w celu zagęszczenia próbki. Przykład: możesz wykonać rozcieńczenie 1:10.

Wprowadzane zmiany wpływają na obliczenia.

Mocowanie komory Neubauera

Komorę Neubauera montuje się przez umieszczenie szkiełka hematometrycznego w środkowej części. Obie muszą być bardzo czyste i suche. Aby umieścić lamelę, należy ją chwycić za krawędzie i delikatnie upuścić na aparat.

Wypełnia się ją, umieszczając końcówkę automatycznej pipety lub pipety Thoma pod kątem 35 ° na krawędzi strefy ładowania. Ciecz jest odprowadzana płynnie, a przestrzeń ładunkowa jest wypełniona kapilarnie. Odbywa się to z obu stron, aby załadować dwa krzyże nitkowe.

Siatki nie powinny być przeciążone i nie wolno im też odmawiać płynności. Obciążenie musi być dokładne. Ważne jest, aby nadzienie było wykonane jednorodnie, to znaczy nie powinno być pęcherzyków.

Zmontowaną komorę pozostawia się na 2 minuty w stanie spoczynku, aby komórki opadły na dno, a ich wizualizacja i policzenie były łatwiejsze.

Po okresie spoczynku montuje się go na stoliku mikroskopu świetlnego do obserwacji. Najpierw skupia się na 10X, a jeśli to konieczne, przechodzi na 40X.

Aby poprawić wizualizację, zmniejsza się przechodzenie światła z mikroskopu. W tym celu obniża się skraplacz, a membrana jest lekko zamknięta.

Rachunkowość

W celu zliczenia białych krwinek lub leukocytów należy policzyć całą powierzchnię czterech środkowych kwadratów narożnych i środkowego kwadratu każdej siateczki.

Liczenie zaczyna się od kwadratu w lewym górnym rogu. Zaczynasz od pierwszego kwadratu pierwszego rzędu, czyli od lewej do prawej, aż dojdziesz do przeciwległego końca.

Tam schodzisz w dół i patrzysz wstecz od prawej do lewej, aż dojdziesz do drugiego końca, i tak dalej, komórki w każdej siatce są liczone zygzakiem. Zlicza się 16 siatek każdego kwadratu środkowego.

Aby uniknąć podwójnego liczenia komórki, istnieją reguły dotyczące komórek znajdujących się na liniach granicznych każdej siatki. Liczone są komórki w lewym i górnym wierszu, a komórki w prawym i dolnym wierszu są ignorowane.

Musi być dostępny ręczny licznik komórek, aby operator naciskał przycisk urządzenia tyle razy, ile komórek jest obserwowanych. Za pomocą licznika operator może liczyć bez konieczności patrzenia z pola mikroskopowego w górę. Pod koniec zliczania zobaczysz całkowitą liczbę policzonych komórek.

Obliczenia

Obliczenia można wykonać na kilka sposobów. Można policzyć pojedynczą siatkę lub policzyć obie i obie są uśredniane. W tych dwóch sytuacjach zliczone komórki należy pomnożyć przez współczynnik, który w tym przypadku wyniesie 40. W ten sposób ^{uzyskuje się} całkowitą liczbę na mm ³ .

Ale jeśli policzone zostaną dwie siatki, a średnia nie zostanie przyjęta, należy ją pomnożyć przez inny współczynnik, w tym przypadku przez 20.

-Współczynnik mnożenia

Oto jak obliczany jest współczynnik mnożenia.

Do obliczeń brane są pod uwagę różne dane, w tym miano rozcieńczenia, wysokość komory i zliczona powierzchnia.

Roztwór

Do oznaczania liczby leukocytów stosuje się standardowe rozcieńczenie 1:20.

Wysokość komory

Wysokość między komorą a arkuszem krwinek wynosi 0,1 mm.

Obszar liczony

Jeśli 5 kwadratów 1mm ² powierzchni zlicza się , oznacza to, że całkowita powierzchnia zliczania wynosi 5 mm ² . Te dane należy pomnożyć przez wysokość komory, aby otrzymać całkowitą zliczoną objętość. Oznacza to, że 5 mm ² x 0,1 mm = 0,5 mm ³ .

Wzory i obliczenia

Z posiadanych przez nas danych mówi się:

Jeśli w 0,5 mm ^{3 -} jest --- liczba policzonych komórek

W 1 mm ³ --- będzie - X liczba ogniw

X liczba komórek = (liczba zliczonych komórek x 1) / 0,5 mm ³

Należy jednak wziąć pod uwagę również rozcieńczenie. Dlatego formuła jest następująca:

(liczba policzonych komórek x 1) x 20 / 0,5 mm ³

Wreszcie, podsumowując, liczbę zliczonych komórek można pomnożyć przez 40. W ten sposób ^{uzyskuje się} wartość leukocytów na mm ³ .

Jeśli dwie siatki optyczne są liczone, dane za liczony obszarze ulegnie zmianie, która w tym przypadku będzie 10 kwadratów, czyli 10 mm ² . I całkowita policzona objętość 1 mm3. Formuła byłaby następująca:

(liczba policzonych komórek x 1) x 20/1 mm ³

Dlatego w tym przypadku mnożnik wyniósłby 20.

Błędy

-Jeśli podczas ładowania kamery zostanie przekroczona lub przekroczona płynem, wysokość kamery będzie się zmieniać. Powoduje to, że liczba jest wyższa niż w rzeczywistości. Jeśli spróbujesz usunąć nadmiar gazą lub wacikiem, jest to ogromny błąd. To działanie spowoduje koncentrację komórek, zwiększając liczbę.

-Jeśli jest źle załadowany, liczba będzie niższa niż rzeczywista.

-Jeśli kamera jest zamontowana i pozostawiona do wyschnięcia, nie można już liczyć, ponieważ spowoduje to błędne wyniki.

-Jeśli rozcieńczenie próbki nie zostanie dobrze wymieszane przed załadowaniem komory, istnieje ryzyko błędu w odczycie, ponieważ kuwety nie będą równomiernie rozłożone. W związku z tym stężenie komórek będzie niższe lub wyższe, w zależności od tego, czy próbka jest pobierana odpowiednio z powierzchni cieczy czy z dna probówki.

- Obecność pęcherzyków zmniejsza ilość płynu, który musi dostać się do czepca, zakłócając prawidłową wizualizację i dystrybucję komórek. Wszystko to znacząco wpływa na wyniki.

-Podczas liczenia nie patrz w górę znad mikroskopu, dopóki każdy duży kwadrat nie zostanie ukończony, aby uniknąć zgubienia.

-Jednym z powodów błędu jest przechylenie aparatu po zamontowaniu. Z tego powodu stolik mikroskopu należy ostrożnie podnieść.

Rekomendacje

Jeżeli z jakiegokolwiek powodu stwierdzisz nieprawidłowości w wypełnieniu komory, zaleca się rozmontowanie tego preparatu, wyczyszczenie komory i ponowne zmontowanie od nowa.

Zachowaj szczególną ostrożność podczas czyszczenia aparatu, aby uniknąć zarysowania krzyża nitkowego. Z drugiej strony należy pamiętać, że szkiełko hematometryczne jest delikatne i kruche. Niewłaściwa obsługa może go złamać.

Zanim zaczniesz liczyć, upewnij się, że komórki są dobrze rozmieszczone. Nierówne rozmieszczenie komórek wynika ze złego wymieszania lub rozcieńczenia próbki. W takim przypadku montaż należy powtórzyć.

Jednym ze sposobów sprawdzenia, czy komórki są dobrze rozmieszczone, jest porównanie liczby komórek w każdym dużym kwadracie. Liczba komórek liczona przez każdy kwadrat nie powinna przesadnie różnić się między sobą.

-Jeśli liczba białych krwinek przekracza 50 000 mm3 ^, zaleca się powtórzenie zliczania, wykonując większe rozcieńczenie.

-Jeśli zmienisz rozcieńczenie, musisz ponownie obliczyć współczynnik mnożenia, ponieważ ma to wpływ na wzór.

Bibliografia

1. Cardona-Maya W, Berdugo J, Cadavid A. Porównanie stężenia plemników przy użyciu komory Maklera i komory Neubauera. Actas Urol Esp 2008; 32 (4): 443–445. Dostępne w: scielo.
2. Komora Neubauera. (2018, 27 marca). Wikipedia, wolna encyklopedia. Data konsultacji: 04:10, 23 czerwca 2019 z es.wikipedia.org
3. Meneses A, Rojas L, Sifontes S. Zastosowanie alternatywnej metody zliczania w komorze Neubauera w celu określenia stężenia Trichomonas vaginalis. Rev. Cub Med Trop 2001; 53 (3): 180–8. Dostępne pod adresem: researchgate.net
4. Gómez-Pérez Roald E. Analiza spermogramu. Rev. Venez. Endocrinol. Metab. 2007; 5 (2): 19–20. Dostępne w: ve.scielo
5. Praktyczny przewodnik po hematologii w Szkole Bioanalizy Uniwersytetu w Carabobo. Wenezuela.1998