Chlorku strontu jest nieorganiczny związek obejmującej kationy strontu, metali ziem alkalicznych (p Becamgbara) i halogen chloru. Ponieważ oba pierwiastki mają bardzo różne elektroujemności, związek jest ciałem stałym o wzorze chemicznym SrCl 2 .
Ponieważ jest ciałem stałym jonowym, składa się z jonów. W przypadku SrCl 2 są to jeden kation Sr 2+ na każde dwa aniony Cl - . Ich właściwości i zastosowanie są podobne do chlorków wapnia i baru, z tą różnicą, że związki strontu są stosunkowo rzadsze do uzyskania, a zatem droższe.
Podobnie jak chlorek wapnia (CaCl 2 ), jest higroskopijny, a jego kryształy absorbują wodę, tworząc sześciowodzian, w którym w sieci krystalicznej znajduje się sześć cząsteczek wody (SrCl 2 · 6H 2 O, górne zdjęcie). W rzeczywistości dostępność handlowa hydratu jest większa niż bezwodnego SrCl 2 (bez wody).
Jednym z jego głównych zastosowań jest prekursor innych związków strontu; to znaczy, że stanowi źródło strontu w niektórych syntezach chemicznych.
Struktura chemiczna
Górny obraz przedstawia zdeformowaną strukturę krystaliczną podobną do rutylu bezwodnego SrCl 2 . W tym przypadku małe zielone kulki odpowiadają jonom Sr 2+ , podczas gdy duże zielone kulki reprezentują jony Cl - .
W tej strukturze każdy jon Sr 2+ jest „uwięziony” przez osiem jonów Cl - , dzięki czemu ma liczbę koordynacyjną równą 8 i być może wokół niego sześcienną geometrię. Oznacza to, że cztery zielone kule tworzą dach sześcianu, podczas gdy pozostałe cztery tworzą podłogę, a Sr 2+ znajduje się pośrodku tego sześcianu .
Jaka byłaby struktura w fazie gazowej? Struktura Lewisa tej soli to Cl-Sr-Cl, pozornie liniowa i zakładająca kowalencję w stu procentach jej wiązań. Natomiast w fazie gazowej -SrCl 2 (g) - ta „linia” pokazuje kąt około 130º, będąc w rzeczywistości rodzajem V.
Tej anomalii nie udało się z powodzeniem wyjaśnić, biorąc pod uwagę fakt, że stront nie ma niewspółdzielonych elektronów zajmujących objętość elektroniczną. Być może może to być spowodowane udziałem orbitalu d w wiązaniach lub zakłóceniem jądro-elektron.
Aplikacje
SrCl 2 · 6H 2 O jest stosowany jako dodatek do polimerów organicznych; na przykład w polialkoholu winylowego, aby zmodyfikować jego właściwości mechaniczne i elektryczne.
Jest używany jako ferryt strontu do produkcji magnesów ceramicznych i szkła używanego do produkcji kolorowej szyby przedniej telewizora.
Reaguje z chromianem sodu (Na 2 CrO4), tworząc chromian strontu (SrCrO 4 ), który jest stosowany jako farba odporna na korozję do aluminium.
Po podgrzaniu ogniem związki strontu jarzą się czerwonawym płomieniem, dlatego są używane do wytwarzania ogni i fajerwerków.
Leczniczy
Radioizotop chlorku strontu 89 (najbardziej rozpowszechniony izotop to 85 Sr) jest stosowany w medycynie do redukcji przerzutów do kości, selektywnie wstrzykiwany dożylnie do tkanki kostnej.
Stosowanie rozcieńczonych roztworów (3-5%) przez ponad dwa tygodnie w leczeniu alergicznego nieżytu nosa (przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa), wskazuje na poprawę w zmniejszaniu kichania i tarcia nosa.
Kiedyś był stosowany w formulacjach past do zębów w celu zmniejszenia wrażliwości zębów poprzez utworzenie bariery nad mikrotubulami zębiny.
Badania tego związku wykazują skuteczność terapeutyczną w porównaniu z prednizolonem (metabolitem prednizonu) w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego.
Ich wyniki oparte są na modelu organizmu szczurów; mimo to stanowi nadzieję dla tych pacjentów, którzy również cierpią na osteoporozę, ponieważ mogą oni stosować ten sam lek do zwalczania obu chorób.
Służy do syntezy siarczanu strontu (SrSO 4 ), nawet bardziej gęstego niż SrCl 2 . Jednak jego minimalna rozpuszczalność w wodzie nie czyni go wystarczająco lekkim, aby można go było stosować w radiologii, w przeciwieństwie do siarczanu baru (BaSO 4 ).
Przygotowanie
Chlorek strontu można wytworzyć przez bezpośrednie działanie kwasu solnego (HCl) na czysty metal, w wyniku czego zachodzi reakcja typu redoks:
Sr (s) + HCl (aq) => SrCl 2 (aq) + H 2 (g)
Tutaj metaliczny stront jest utleniany przez oddanie dwóch elektronów, aby umożliwić utworzenie gazowego wodoru.
Podobnie wodorotlenek i węglan strontu (Sr (OH) 2 i SrCO 3 ) reagują z tym kwasem podczas jego syntezy:
Sr (OH) 2 (s) + 2HCl (aq) => SrCl 2 (aq) + 2H 2 O (l)
SrCO 3 (s) + 2HCl (aq) => SrCl 2 (aq) + CO 2 (g) + H 2 O (l)
Stosując techniki krystalizacji otrzymuje się SrCl 2 · 6H 2 O, który następnie odwadnia się termicznie, aż do ostatecznego wytworzenia bezwodnego SrCl 2 .
Nieruchomości
Właściwości fizyczne i chemiczne tego związku zależą od tego, czy występuje on w postaci uwodnionej czy bezwodnej. Dzieje się tak, ponieważ oddziaływania elektrostatyczne zmieniają się, gdy cząsteczki wody dodają się do sieci krystalicznej SrCl 2 .
Bezwodny
Chlorek strontu jest białą krystaliczną substancją stałą o masie cząsteczkowej 158,53 g / mol i gęstości 3,05 g / ml.
Jego temperatury topnienia (874 ºC) i wrzenia (1250 ºC) są wysokie, co wskazuje na silne oddziaływania elektrostatyczne między Sr 2+ i jonami Cl - . Podobnie odzwierciedla wielką energię sieci krystalicznej, jaką posiada jego bezwodna struktura.
Entalpia tworzenia się stałego SrCl 2 wynosi 828,85 KJ / mol. Odnosi się to do energii cieplnej uwalnianej przez każdy mol utworzony z jego składników w ich stanach standardowych: gaz dla chloru i ciało stałe dla strontu.
Sześciowodzian
W postaci heksahydratu ma wyższą masę cząsteczkową niż jej postać bezwodna (267 g / mol) i mniejszą gęstość (1,96 g / ml). Ten spadek gęstości wynika z faktu, że cząsteczki wody „rozszerzają” kryształy, zwiększając ich objętość; dlatego gęstość struktury maleje.
W temperaturze pokojowej jest prawie dwukrotnie gęstszy niż woda. Jego rozpuszczalność w wodzie jest bardzo wysoka, ale w etanolu jest słabo rozpuszczalny. Wynika to z jego organicznego charakteru pomimo swojej biegunowości. Oznacza to, że heksahydrat jest polarnym związkiem nieorganicznym. Na koniec w temperaturze 150 ° C odwadnia się, aby wytworzyć bezwodną sól:
SrCl 2 · 6H 2 O (s) => SrCl 2 (s) + 6H 2 O (g)
Bibliografia
- Wikipedia. (2018). Chlorek strontu. Pobrane 13 kwietnia 2018 z: en.wikipedia.org
- DrugBank. (2018). Chlorek strontu Sr-89. Pobrane 13 kwietnia 2018 r.Z: drugbank.ca
- Pubchem. (2018). Chlorek strontu. Pobrane 13 kwietnia 2018 z: pubchem.ncbi.nlm.nih.gov
- Altuntas, EE, Turgut, NH, Durmuş, K., Doğan, Ö. T. i Akyol, M. (2017). Sześciowodzian chlorku strontu jako potencjalna cząsteczka do długotrwałego leczenia alergicznego nieżytu nosa. The Indian Journal of Medical Research, 146 (1), 121–125. doi.org
- Firdevs Topal, Ozlem Yonem, Nevin Tuzcu, Mehmet Tuzcu, Hilmi Ataseven i Melih Akyol. (2014). Chlorek strontu: czy może być nową opcją leczenia wrzodziejącego zapalenia jelita grubego? BioMed Research International, vol. 2014, numer artykułu 530687, 5 stron. doi: 10.1155 / 2014/530687
- Byk. Mater. (2010). Wpływ granulowanego chlorku strontu jako dodatków na niektóre właściwości elektryczne i mechaniczne czystego polialkoholu winylowego. Sci., Tom 33, nr 2, str. 149-155. Indyjska Akademia Nauk.
- Maria Perno Goldie, RDH, MS. (15 marca 2011). Azotan potasu, fluorek sodu, chlorek strontu i technologie NovaMin do nadwrażliwości zębiny. Pobrane 13 kwietnia 2018 z: dentistryiq.com
- CCoil. (4 września 2009). Chlorek strontu-xtal-3D-SF. . Pobrane 13 kwietnia 2018 z: commons.wikimedia.org
- Wszystkie reakcje. SrCl2 - chlorek strontu. Pobrane 13 kwietnia 2018 z: allreactions.com