CHLOREK SREBRA (AGCL): WZÓR, DYSOCJACJA, WŁAŚCIWOŚCI - CHEMIA - 2026

Chlorku srebra (AgCl wzór chemiczny), jest utworzony przez binarne soli srebra i chloru. Srebro jest metalem błyszczącym, ciągliwym i ciągliwym, o symbolu chemicznym Ag. Aby utworzyć nowe związki, metal ten musi zostać utleniony (utraciwszy elektron z ostatniego poziomu energii), co przekształca go w formy jonowe, kation srebra, naładowany dodatnio.

Chlor to zielonkawo-żółty gaz, lekko drażniący i o nieprzyjemnym zapachu. Jego symbolem chemicznym jest Cl. Aby utworzyć związki chemiczne z metalami, chlor jest redukowany (uzyskuje jeden elektron, aby skompletować osiem elektronów na ostatnim poziomie energii) do ujemnie naładowanego anionu chlorkowego.

Struktura chemiczna chlorku srebra.

Będąc w postaci jonowej, oba pierwiastki mogą tworzyć związek chlorku srebra, albo naturalnie - jak można go znaleźć w niektórych osadach - lub w wyniku syntezy chemicznej, która jest tańsza w uzyskaniu.

Chlorek srebra występuje naturalnie jako chlorargiryt („chlor” oznacza chlor, „argyr” oznacza argentum). Końcowe „ite” wskazuje na nazwę minerału.

Ma zielonkawo-żółty wygląd (bardzo typowy dla chloru) i szarawy ze względu na srebro. Te odcienie mogą się różnić w zależności od innych substancji, które można znaleźć w środowisku.

Otrzymany syntetycznie chlorek srebra ma postać białych kryształów bardzo podobnych do sześciennej formy chlorku sodu, chociaż jako całość miałby postać białego proszku.

Jak zdobyć chlorek srebra?

W laboratorium można go łatwo uzyskać w następujący sposób:

Azotan srebra poddaje się reakcji z chlorkiem sodu i powstaje chlorek srebra, który wytrąca się, jak wskazuje strzałka w dół, a azotan sodu rozpuszcza się w wodzie.

AgNO _{3 (aq)} + NaCl _(aq) ----> AgCl _(s) + NaNO _{3 (aq)}

Dysocjacja

Dysocjacja w chemii odnosi się do możliwości, że substancja jonowa może rozdzielić się na swoje składniki lub jony, gdy napotka substancję, która umożliwia taką separację.

Ta substancja jest znana jako rozpuszczalnik. Woda jest uniwersalnym rozpuszczalnikiem, który może dysocjować większość związków jonowych.

Chlorek srebra nazywany jest solą haloidową, ponieważ jest utworzony z pierwiastka chloru, który odpowiada rodzinie VIIA układu okresowego, zwanego halogenami. Sole haloidowe to związki jonowe, w większości słabo rozpuszczalne w wodzie.

Niska dysocjacja w wodzie

Należący do tego typu związków AgCl wykazuje bardzo niską dysocjację w wodzie. Takie zachowanie może wystąpić z następujących powodów:

- Kiedy tworzy się AgCl, znajduje się w stanie koloidalnym, który pozwala na to, że gdy cząsteczka dysocjuje na jony srebra (+) i chloru (-), pierwotna cząsteczka chlorku srebra AgCl jest natychmiast odtwarzana, ustanawiając dynamiczną równowagę między te (produkt zdysocjowany i cząsteczka obojętna).

- Ze względu na stabilność molekularną AgCl, gdy tworzy się wiązanie, jego siła jest bardziej kowalencyjna niż jonowa, tworząc odporność na dysocjację.

- Gęstość srebra, która jest znacznie wyższa niż chloru, i to srebro zmniejsza dysocjację i zwiększa wytrącanie się AgCl w roztworze.

Jednym z czynników wpływających na rozpuszczalność substancji jest temperatura. Podgrzewając substancję rozpuszczoną w wodzie rozpuszczalność wzrasta, a zatem dysocjacja jej składników jest łatwiejsza. Jednak pod wpływem ciepła AgCl ulega rozkładowi na gazowy Ag i Cl.

Właściwości fizyczne

Są to cechy, które posiada substancja, które pozwalają na jej identyfikację i odróżnienie od innych. Te właściwości nie zmieniają wewnętrznej struktury substancji; to znaczy nie zmieniają ułożenia atomów we wzorze.

Chlorek srebra występuje w postaci stałej, bezwonnej, białej krystalicznej barwy iw swojej najczystszej postaci ma geometrię w kształcie ośmiościanu. Główne właściwości fizyczne opisano poniżej:

- Temperatura topnienia: 455 ° C

- Temperatura wrzenia: 1547 ° C

- Gęstość: 5,56 g / ml

- Masa cząsteczkowa: 143,32 g / mol.

Gdy występuje jako chlorargiryt (minerał), ma stały wygląd i może być bezbarwny, zielono-żółty, zielono-szary lub biały, w zależności od miejsca i substancji, które go otaczają. Ma twardość w skali Mohsa od 1,5 do 2,5.

Uważa się również, że jest błyszczący, adamantynowy (diament), żywiczny i jedwabisty. Odnosi się to do nieco błyszczącego wyglądu.

Właściwości chemiczne

Chodzi o reaktywność, jaką wykazuje substancja chemiczna w kontakcie z inną. W tym przypadku jego struktura wewnętrzna nie jest zachowana, więc zmienia się układ atomów we wzorze.

Rozkład pod wpływem ciepła lub światła

Chlorek srebra rozpada się na jego pierwiastki.

(Lekki) 2 AgCl _{(s) ------->} 2 Ag _(s) + Cl _{2 (g)} (Ciepło)

Opady srebra

Wytrącanie srebra to najlepszy sposób na wydobycie tego pierwiastka z filmów fotograficznych i radiograficznych.

AgCl _(aq) + NaClO _(aq) ----–> Ag _(s) + NaCl ( _aq) + CL ₂ O _(g)

Rozpuszczalność

Chlorek łapy jest bardzo nierozpuszczalny w wodzie, ale jest rozpuszczalny w alkoholach o niskiej masie cząsteczkowej (metanolu i etanolu), amoniaku i stężonym kwasie siarkowym.

Zastosowania i aplikacje

Fotografia

Chlorek srebra jest używany ze względu na jego dużą wrażliwość na światło. Proces ten został odkryty przez Williama Henry'ego Foxa Talbota w 1834 roku.

Grawimetria

Analiza grawimetryczna polega na znalezieniu ilości pierwiastka, rodnika lub związku zawartego w próbce. Wymaga to usunięcia wszystkich substancji, które mogą powodować zakłócenia i przekształcenia badanej substancji w substancję o określonym składzie, którą można zważyć.

Uzyskuje się to za pomocą substancji, które mogą łatwo wytrącać się w środowisku wodnym, takich jak AgCl.

Analiza wody

Proces ten jest przeprowadzany poprzez miareczkowanie, które jest wykonywane przy użyciu AgNO3 jako titranta i wskaźnika określającego koniec reakcji (zmiana koloru); to znaczy, gdy w wodzie nie ma już chlorków.

Ta reakcja prowadzi do wytrącenia AgCl ze względu na powinowactwo jonu chlorkowego do kationu srebra.

Wolumetria

Jest to ocena próbki o nieznanym stężeniu (chlorki lub bromki). Aby znaleźć stężenie próbki, poddaje się ją reakcji z substancją; koniec reakcji można rozpoznać po wytrąceniu się osadu. W przypadku chlorków byłby to chlorek srebra.

Bibliografia

1. G. H (1970) Quantitative Chemical Analysis (wydanie drugie). Wydawcy NY Harper and Row, Inc.
2. W. (1929). Badanie elektrody z chlorkiem srebra. J. Am. Chem. Soc. 51 (10), str. 2901-2904. DOI: 10.1021 / ja01385a005
3. D. West D. (2015) Foundations of Analytical Chemistry (wydanie dziewiąte). Meksyk. Cengage Learning Editores, SA, Inc.
4. A. Rosenblum.N. et. al (2018) History of Photography Encyclopedia Britannica, inc. . Odzyskane: britannica.com
5. Chlorek srebra (sf). W Wikipedii pobrano wikipedia.org