NABŁONEK PROSTOPADŁOŚCIENNY PROSTY: CHARAKTERYSTYKA, FUNKCJE I PATOLOGIE - ANATOMIA I FIZJOLOGIA - 2026

Prosty prostopadłościenny nabłonek , że składa się z nabłonkowych komórek, których wymiary są mniej więcej takie same; to znaczy ich szerokość, wysokość i długość są bardzo podobne. W sekcji histologicznej komórki te są widoczne jako kwadraty (ponieważ przekrój jest dwuwymiarowy), chociaż widok 3D pozwoliłby zobaczyć je jako małe kostki lub kostki.

W tych komórkach jądra zwykle znajdują się w środku iz niewielką tendencją do umieszczania w kierunku błony podstawnej. Jak nazwa wskazuje, prosty prostopadłościenny nabłonek składa się z pojedynczej warstwy komórek, dzięki czemu wszystkie stykają się z błoną podstawną.

Lokalizacja

Ogólnie można powiedzieć, że prosty prostopadłościenny nabłonek znajduje się w różnych strukturach gruczołowych rozsianych po całym ciele, z wyjątkiem oka. W tym narządzie prosty prostopadłościenny nabłonek znajduje się w:

- Tylny nabłonek rogówki.

- Bezpośrednio za przednią torebką soczewki (którą podtrzymuje).

- Nabłonek barwnikowy siatkówki (spełnia bardzo ważne funkcje metaboliczne oka).

Z kolei w lokalizacjach gruczołowych prosty prostopadłościenny nabłonek można znaleźć jako część wyściółki przewodów wydalniczych (np. W nerkach) lub jako część wydzielniczych lub wydzielniczych jednostek gruczołów, tak jak w przypadku gruczołu. tarczyca i gruczoł mleczny.

Te lokalizacje gruczołowe mogą również stanowić część błon ochronnych, tak jak w przypadku jajników i jąder.

cechy

Charakterystyka komórek tworzących prosty nabłonek prostopadłościenny może się różnić w zależności od ich lokalizacji i funkcji; Dlatego cechy histologiczne można podzielić na cechy wspólne dla wszystkich prostych nabłonków prostopadłościennych oraz cechy specjalistyczne.

Charakterystyka wspólna dla wszystkich prostych nabłonków prostopadłościennych

Proste nabłonki prostopadłościenne mają pewne wspólne cechy morfologiczne, które pozwalają na klasyfikację ich jako takich, niezależnie od obszaru, na którym występują, i pełnionej funkcji.

Układ przestrzenny

Wszystkie komórki prostopadłościennego nabłonka znajdują się obok siebie, a ich podstawny koniec styka się z błoną podstawną; dlatego jest to nabłonek jednowarstwowy.

Morfologia

Komórki tworzące prosty prostopadłościenny nabłonek przypominają sześcian; to znaczy, że jego trzy osie (wysokość, długość i szerokość) mają mniej więcej tę samą miarę. Jądro znajduje się mniej więcej w środku komórki, nieco poniżej jej równika, w kierunku błony podstawnej.

Połączenia komórkowe

Bardzo ważną cechą prostych nabłonków prostopadłościennych jest to, że połączenia komórkowe są bardzo ciasne, zwane połączeniami ciasnymi. Jest to niezbędne, aby mogły pełnić funkcje wydzielania / wchłaniania, za które są głównie odpowiedzialne.

Specjalne funkcje

Chociaż większość prostych nabłonków prostopadłościennych stanowi część gruczołów lub ich przewodów wydalniczych - będąc w tym miejscu, w którym mogą pełnić funkcję, do której zostały zaprojektowane - te sześcienne komórki nabłonkowe zlokalizowane w specjalnych miejscach wykazują modyfikacje, które pozwalają im przenosić wypełniać swoje obowiązki.

W ten sposób komórki nabłonka barwnikowego siatkówki zawierają dużą ilość pigmentu w swojej cytoplazmie; Ponadto są bardzo aktywne metabolicznie i posiadają wysoce wyspecjalizowane mechanizmy transportu jonów, niezbędne w fizjologii siatkówki.

Z kolei komórki tworzące prosty prostopadłościenny nabłonek wyściełający wewnętrzną powierzchnię oskrzelików mają rzęski na ich wierzchołkowej krawędzi. Pozwala to na mobilizację wydzielin wytwarzanych na tym poziomie.

cechy

Funkcje prostego nabłonka prostopadłościennego różnią się w zależności od lokalizacji anatomicznej i specjalizacji komórki; można je jednak podzielić na cztery główne funkcje: wydzielanie / wydalanie, wchłanianie, ochrona i funkcje specjalistyczne.

Wydzielanie / wydalanie

Ponieważ są częścią gruczołów, proste prostopadłościenne nabłonki mogą pełnić funkcję wydzielniczą (w przypadku gruczołów dokrewnych) lub wydzielniczą (gruczoły zewnątrzwydzielnicze).

Klasycznym i najbardziej znanym przykładem wydzielniczego prostego nabłonka prostopadłościennego jest gruczoł tarczycy, którego pęcherzyki zbudowane są z prostego nabłonka prostopadłościennego. Komórki te specjalizują się w syntezie hormonów tarczycy, będących podstawą funkcjonalną gruczołu.

To samo dzieje się w gruczole mlekowym, gdzie prosty prostopadłościenny nabłonek jest częścią płatka gruczołu mlekowego, czyli częścią, w której mleko jest produkowane i wydalane.

Jednak w przeciwieństwie do tarczycy - gdzie nabłonek gruczołowy jest zawsze prosty sześcienny - w gruczole sutkowym może być prostą sześcienną, prostą walcowatą lub kombinacją obu.

Wchłanianie

Klasycznym przykładem prostego prostopadłościennego nabłonka o zdolności wchłaniania jest ten znajdujący się w kanalikach nerkowych.

Jako część funkcjonalnego kompleksu zwanego nefronem, funkcją kanalików nerkowych jest wchłanianie wszystkich składników, które zostały przefiltrowane w kłębuszkach kłębuszkowych, ale ich całkowita utrata nie jest dogodna.

W ten sposób część wody, jony i elektrolity są ponownie wchłaniane na poziomie kanalików nerkowych, gdzie zachodzi również proces aktywnego wydalania określonych związków.

W tym momencie funkcja prostego nabłonka prostopadłościennego jest niezbędna, ponieważ specjalizuje się w wchłanianiu pierwiastków, których nie należy tracić, ponieważ posiadają one komórkowe mechanizmy aktywnego transportu niezbędne do aktywnego wydalania.

Ochrona

Zewnętrzną powierzchnię jajników, jak również część kanalików nasiennych, pokrywa prosty nabłonek prostopadłościenny.

W takich przypadkach jego funkcja jest wyraźnie ochronna, tworząc cienką warstwę komórkową, która chroni leżące poniżej struktury.

W tym sensie prosty prostopadłościenny nabłonek jest bardzo skuteczny, ponieważ ścisłe połączenia sprawiają, że nabłonek ten jest bardzo odporny, chociaż ma tylko jedną warstwę komórek. Ponadto bardzo łatwo się regeneruje, pozwalając na bardzo szybką regenerację po kontuzjach.

Specjalistyczne funkcje

Najbardziej wyspecjalizowany prosty prostopadłościenny nabłonek w organizmie znajduje się w oku, stanowiący część nabłonka barwnikowego siatkówki.

W tej lokalizacji prosty nabłonek prostopadłościenny spełnia wysoce wyspecjalizowane funkcje metaboliczne i odżywcze, które pozwalają na żywotność siatkówki; obejmują one:

- Transport składników odżywczych i wody z naczyń włosowatych do komórek siatkówki.

- Absorpcja światła, a tym samym ochrona przed fotoutlenianiem.

- Recykling retinolu.

Patologie

Podobnie jak jego funkcja, patologia prostego nabłonka prostopadłościennego zależy od jego lokalizacji w ciele. Można jednak powiedzieć, że istnieje wspólna patologia dla wszystkich tych nabłonków, które ją prezentują w mniejszym lub większym stopniu: rak.

Ponieważ są to tkanki o stosunkowo wysokiej szybkości replikacji komórek i są narażone na czynniki chemiczne i fizyczne, komórki wszystkich nabłonków są podatne na obecne mutacje, które prowadzą do rozwoju raka, a proste nabłonki prostopadłościenne nie są wyjątkiem.

W tym sensie, biorąc pod uwagę różne lokalizacje anatomiczne, a także częstotliwość pojawiania się, można powiedzieć, że najczęstszą patologią prostego nabłonka prostopadłościennego jest rak tarczycy, który ma swoje miejsce w komórkach pęcherzykowych gruczołu (nabłonek prostopadłościenny). .

Drugi to rak zrazikowy piersi (drugi najczęściej występujący po przewodowym), który wywodzi się z zrazika piersi (składa się z prostego prostopadłościennego, prostego walcowatego nabłonka lub kombinacji obu).

Wreszcie istnieją nowotwory złośliwe, które mogą mieć miejsce w jajniku lub nerce, chociaż w tych narządach rak jest częściej pochodzenia z innych grup komórek, chociaż nie jest niemożliwe, aby nowotwory rozwijały się z prostego nabłonka prostopadłościennego zlokalizowane w takich konstrukcjach.

Bibliografia

1. Cooper, DS, Doherty, GM, Haugen, BR, Kloos, RT, Lee, SL, Mandel, SJ & Sherman, SI (2009). Zmienione wytyczne postępowania American Thyroid Association dla pacjentów z guzkami tarczycy i zróżnicowanym rakiem tarczycy: Wytyczne American Thyroid Association (ATA) dotyczące guzków tarczycy i zróżnicowanego raka tarczycy. Tarczyca, 19 (11), 1167-1214.
2. Li, CI, Uribe, DJ i Daling, JR (2005). Charakterystyka kliniczna różnych typów histologicznych raka piersi. Brytyjski dziennik raka, 93 (9), 1046.
3. Schnitt, SJ, Connolly, JL, Recht, A., Silver, B. i Harris, JR (1989). Wpływ naciekającej histologii zrazikowej na miejscową kontrolę guza u chorych na raka piersi leczonych zachowawczo i radioterapią. Cancer, 64 (2), 448-454.
4. Svec, A., Hes, O., Michal, M. i Zachoval, R. (2001). Złośliwy mieszany guz nabłonkowy i zrębu nerki. Virchows Archiv, 439 (5), 700-702.
5. Ts'o, MO, & Friedman, E. (1967). Nabłonek barwnikowy siatkówki: I. Histologia porównawcza. Archiwa oftalmologiczne, 78 (5), 641-649.