PŁASKOWYŻ MISYJNY: POŁOŻENIE, CHARAKTERYSTYKA, FLORA, FAUNA - GEOGRAFIA - 2026

M Eseta misjonarz znajduje się w prowincji Misiones w Argentynie. Na tym płaskowyżu znajduje się Park Narodowy Iguazú, który zajmuje dużą część jego obszaru. Park ten zajmuje łącznie 492 km², a w nim znajdują się wodospady Iguazú. W 1984 roku UNESCO umieściło Park Narodowy Iguazú na liście światowego dziedzictwa.

Pod pojęciem płaskowyżu rozumie się wszystkie płaskie i wzniesione formy terenu, które ostro wznoszą się na obszarze wokół niego co najmniej z jednej strony. Płaskowyże występują na wszystkich kontynentach i zajmują jedną trzecią powierzchni Ziemi. Są jedną z czterech najważniejszych form terenu, obok gór, równin i wzgórz.

Z drugiej strony prowincja Misiones stała się terytorium Argentyny po latach sporów z Paragwajem i Brazylią. Stało się to szczególnie po wojnie trójprzymierza (od 1864 do 1870). Następnie stał się państwem terytorialnym. Kolonizacja ziemi tego nowego państwa terytorialnego rozpoczęła się w latach osiemdziesiątych XIX wieku.

Od tego czasu różne grupy różnych narodowości zaczęły zakładać ludzkie osady. Byli wśród nich Polacy, Ukraińcy, Japończycy, Brazylijczycy i Niemcy. Działalność ta trwała do połowy XX wieku. W 1953 r. Terytorium uzyskało status prowincji.

Lokalizacja

Płaskowyż misyjny znajduje się w północno-wschodniej części prowincji Misiones. Prowincja ta obejmuje część dorzecza Paraná, który jest szeroko odsłonięty w Brazylii, Paragwaju i Urugwaju.

Znajduje się między rzeką Górną Paraná i Paragwajem na zachodzie, rzeką Iguazú (i jej dopływami) na północy, rzeką Urugwaj (i jej dopływami) i rzeką Brazylia na wschodzie i południowym wschodzie oraz prowincją Corrientes de Argentina do południowy zachód.

Główne cechy płaskowyżu misyjnego

Uformowany z warstw bazaltu i piaskowców kwarcowych

Płaskowyż Misyjny jest kontynuacją masywu Brasilia. Tworzą go kolejne warstwy bazaltu pochodzenia kredowego oraz piaskowców kwarcowych. Te ostatnie są wynikiem działania środków erozyjnych, głównie pochodzenia rzecznego.

Falista relief

Ze względu na erozyjne działanie rzek płaskowyż nie jest całkowicie płaski. Jego płaskorzeźba jest raczej falista lub sklepiona.

W związku z tym ma maksymalne wzniesienie 800 m npm, na północnym wschodzie między San Pedro i Bernardo de Irigoyen i zbocze opadające w kierunku rzek Parana i Urugwaju.

Inną cechą charakterystyczną tej pofałdowanej rzeźby jest obecność wzniesień zwanych pasmami górskimi. Wśród nich są Imam, Santa Victoria i Misiones.

Skaliste wychodnie

Bardzo często spotyka się również wychodnie skalne (skały nie pokryte ziemią lub innymi skałami), które powodują skoki w rzekach i strumieniach.

Flora

Dominująca flora na płaskowyżu misyjnym ma cechy dżungli. Wśród jego flory wyróżnia się laur czarny (Nectandra megapotamica), guatambú biały (Balfourodendron riedelianum), cancharana (Cabralea canjerana), tail-itá (Lonchocarpus Leucanthus) i maria preta (Diatenopteryx sorbifolia).

Na wschód od płaskowyżu można znaleźć olbrzymie drzewo różane (Aspidosperma polyneuron) i serce palmowe (Euterpe edulis). W kierunku rzeki Iguazú i jej dopływów rośnie między innymi biała sarandí (Phyllanthus sellowianus), eye-mata (Pouteria salicifolia), smocza krew (Croton urucuruno) i ingá (Inga uruguensis).

W rejonie wodospadów Iguazú, o dużej wilgotności, można zobaczyć z jednej strony gęsty las cupay (Copaifera Iangsdor fi n), az drugiej higrofilne pastwiska Paspalum Lilloi z orchideą Habenaria bractescens i bromelią Dyckia distachya. Rośnie tam również Curupay (Anadenanthera colubrina) i ibirá catú (Xylopia brasiliensis).

Fauna

Ptaki

Na Płaskowyżu Misyjnym potwierdzono obecność około 418 różnych gatunków ptaków (w tym 156 gatunków gniazdujących na tym obszarze). To ekosystem, w którym żyje największa liczba rodzimych gatunków (58 gatunków).

W Argentynie występują również zagrożone gatunki, takie jak macuco (Tinamus solitarius), yacutinga (Aburria jacutinga), dzięcioł cynamonowy (Dryocopus galeatus) i duży esparvero (Accipiter poliogaster).

Ponadto odnotowano obecność czapli uszatej (Cochlearius cochlearius) i tukana wielkiego (Ramphastos toco). Inne obserwacje obejmują srokę pospolitą (cyjanocorax chrysops), zielonogłową świstunkę (Pyrrhura frontalis), żółtą tangarę (Euphonia violacea) i anol wielki (Crotophaga major).

Ssaki

Podobnie, ten ekosystem jest bogaty w ssaki. Jak dotąd wykryto łącznie 70 gatunków rodzimych (w tym niektóre zagrożone wyginięciem).

Wśród zagrożonych gatunków możemy wymienić wielkiego cabassu (Cabassous tatouay), mrówkojada i tamanduá-flag (Myrmecophoga tridactyla).

Kot mauretański lub yaguarandí (Herpailurus yaguarandí), ocelot lub ocelot (Leopardus pardalis), kot tirica (Margay tigrina), kot margaj (Margay wiedii) i jaguar (Leo onca) są również zagrożone.

Pogoda

Klimat płaskowyżu misyjnego jest typu subtropikalnego, nie ma pory suchej, a biomem jest dżungla. Przeważają wiatry północno-wschodnie, południowo-wschodnie i wschodnie.

W odniesieniu do biomów dżungli znajdują się one na niskich szerokościach geograficznych. Charakteryzują się średnią roczną temperaturą około 25 ° C i dużą wilgotnością (od 77% do 88%). W rzeczywistości Płaskowyż Misyjny jest jednym z mokradeł w kraju.

W odniesieniu do reżimu sezonowego w ciągu roku nie ma większych zmian. Nie ma sezonowych zmian, jak w przypadku innych biomów. Niemal każdego dnia występują opady deszczu z powodu dużej wilgotności. To miesza się z ciepłem, tworząc chmury cumulus.

Obecnie pierwotny biom tego płaskowyżu pozostaje niezmieniony dzięki ochronie Parku Narodowego Iguazú oraz innych prowincjonalnych parków i rezerwatów.

Jednak w ostatnich latach klimat się zmienia. Jest coraz mniej zimnych dni i więcej susz, co jest niezwykłe w tego typu biomie. Wynika to z globalnego ocieplenia i masowej wycinki drzew, która wzrosła w tej prowincji.

Gospodarka

Działalność gospodarczą na płaskowyżu misyjnym reprezentuje rolnictwo i hodowla. Obie działalności koncentrują się na południu obszaru.

Główne uprawy to: yerba mate, herbata, tytoń, kukurydza i ryż. Hodowane bydło to zwłaszcza zebu. Prowadzona jest również produkcja drobiu i trzody chlewnej na potrzeby krajowego spożycia.

Jednak niektóre praktyki związane z tą działalnością rolniczą stopniowo degradują las. Jedną z takich czynności jest ślepa wyrąb w celu obsadzenia roślin przez osadnictwo chłopskie.

Czasami zabijają również dzikie zwierzęta, aby zapobiec wyrządzaniu szkód w zwierzętach hodowlanych lub uprawach. To osłabia gatunki chronione.

Podobnie jedną z form działalności gospodarczej w regionie, która wykazuje znaczny wzrost, jest turystyka. Głównym powodem tego rozwoju są wodospady Iguazú.

Każdego roku fale turystów odwiedzają te wodospady. Dla nich przygotowane są wygodne wiaty i dobry dostęp do obszaru wodospadu.

Panoramę uzupełniają inne atrakcje przyrodnicze, które również można zwiedzać. Wśród nich są: zapora Itaipú, misje jezuickie, wodospady Moconá i Parque de la Cruz.

Bibliografia

1. Nagel, C. (s / f). Płaskowyż Misyjny - Chaco Plain - Correntino Esteros. Pobrane 9 lutego 2018 ze strony historiaybiografias.com.
2. Encyclopædia Britannica. (4 czerwca 2013). Misje. Pobrane 9 lutego 2018 r. Z witryny britannica.com.
3. Banda Tarradellas, E. i Torné Escasany, M. (2000). Geologia. Buenos Aires: redakcja Santillana.
4. Chebez, JC (2005). Przewodnik po rezerwatach przyrody Argentyny. Buenos Aires: od redakcji Albatros.
5. Argentina Xplora. (s / f). Ekosystem Lasu Paranense. Pobrane 9 lutego 2018 r. Z argentinaxplora.com.
6. Ramos, V. (2000). Prowincje geologiczne terytorium Argentyny. Argentyńska Geologia. Nr 29, str. 41-96.