AGAR BAIRDA PARKERA: PODKŁAD, PRZYGOTOWANIE I ZASTOSOWANIE - BIOLOGIA - 2026

Agarze Baird Parker jest stałe średnie i selektywne kultura różnicowego. Został stworzony w 1962 roku do wykrywania i zliczania gronkowców koagulazo-dodatnich (Staphylococcus aureus).

Składa się z trzustkowego hydrolizatu kazeiny, ekstraktu mięsnego, ekstraktu drożdżowego, chlorku litu, glicyny, pirogronianu sodu, tellurynu potasu, agaru i emulsji z żółtka jaja.

Typowe kolonie Staphylococcus aureus na agarze Baird Parker. Źródło: Daizy John

Baird Parker Agar opiera się na zdolności S. aureus do redukcji tellurytu i produkcji lecytynazy. Obie właściwości tworzą kolonię o specyficznych cechach charakterystycznych dla tego gatunku. Dlatego jest wysoce skuteczny w wykrywaniu tego mikroorganizmu.

Typowe kolonie S. aureus są czarne lub ciemnoszare, z bezbarwną obwódką i jasną aureolą, która je otacza, co odróżnia je od innych mikroorganizmów. Ten patogen można znaleźć w próbkach klinicznych, wodzie, kosmetykach oraz surowej lub gotowanej żywności.

Jego rozpoznanie lub wykrycie ma ogromne znaczenie ze względu na różnorodność wywoływanych przez niego patologii, takich jak między innymi zatrucia pokarmowe, zespół oparzonej skóry, zespół wstrząsu toksycznego, ropnie, zapalenie opon mózgowych, posocznica, zapalenie wsierdzia.

Podstawa

Odżywcza moc

Hydrolizat kazeiny trzustkowej, wyciąg z mięsa i ekstrakt z drożdży są źródłem składników odżywczych, witamin i minerałów niezbędnych do ogólnego rozwoju drobnoustrojów, a pirogronian i glicyna to związki, które wspierają specyficzny wzrost Staphylococcus aureus.

Selektywny

Baird Parker Agar jest selektywny, ponieważ zawiera substancje hamujące wzrost flory towarzyszącej, jednocześnie sprzyjając rozwojowi S. aureus. Związkami hamującymi są chlorek litu i telluryn potasu.

Mechanizm różnicowy

To podłoże umożliwia odróżnienie S. aureus od pozostałych koagulazoujemnych gronkowców. S. aureus ma zdolność redukowania tellurynu do wolnego metalicznego czarnego telluru, tworząc czarne lub ciemnoszare kolonie.

Podobnie, żółtko jaja dostarcza substratów do wykazania obecności enzymu lecytynazy i lipazy. S. aureus jest lecytynazo-dodatni i dlatego wokół kolonii będzie widoczne wyraźne halo, co wskazuje, że lecytyna została zhydrolizowana.

W tym sensie pojawienie się na tym agarze błyszczących czarnych lub ciemnoszarych kolonii z jasnym halo wokół nich wskazuje na obecność S. aureus.

Jeśli tworzy się strefa strącania, wskazuje to na aktywność lipazy. Niektóre szczepy S. aureus są lipazododatnie, a inne ujemne.

W przypadku, gdy S. aureus jest lipazo-dodatni, wokół czarnej lub ciemnoszarej kolonii będzie widoczny nieprzezroczysty obszar, po którym nastąpi jasna obwódka spowodowana działaniem lecytynazy.

Kolonie bakterii innych niż S. aureus zdolne do wzrostu na tej pożywce będą tworzyć bezbarwne lub brązowe kolonie bez otaczającego halo.

Można również zobaczyć nietypowe czarne kolonie z bezbarwną obwódką lub bez, ale bez jasnego halo. Te kolonie nie powinny być brane pod uwagę, nie odpowiadają one S. aureus.

Przygotowanie

Emulsja z żółtka jaja

Weź świeże jajo kurze, dobrze je umyj i umieść w 70% alkoholu na 2 do 3 godzin. Jajko jest następnie aseptycznie otwierane i białko ostrożnie oddzielane od żółtka. Następnie pobiera się 50 ml żółtka i miesza z 50 ml sterylnego roztworu fizjologicznego.

Telluryn potasu 1% w / v

Niektóre domy komercyjne sprzedają gotowy do użycia 1% telluryn potasu. Dodawany jest do pożywki, zanim podłoże zestali się.

Aby przygotować ten roztwór w laboratorium, odważono 1,0 g tellurynu potasu i rozpuszczono w jednej części wody. Następnie ilość wody uzupełnia się do osiągnięcia 100 ml. Roztwór należy sterylizować metodą filtracji.

Przygotowanie pożywki

Odważyć 60 g odwodnionej pożywki i rozpuścić w 940 ml wody destylowanej. Pozostaw mieszaninę na około 5-10 minut.

Zastosuj ciepło, często mieszając medium, aby poprawić proces rozpuszczania. Doprowadź do wrzenia przez minutę. Sterylizuj w autoklawie w 121 ° C przez 15 minut.

Odstawić, aż osiągnie temperaturę 45 ° C i dodać 50 ml emulsji z żółtka jaja i 10 ml 1% tellurynu. Dobrze wymieszaj i wlej 15-20 ml na sterylne szalki Petriego.

Pozostawić do zestalenia, zamówić w odwróconej kostce i przechowywać w lodówce do momentu użycia.

Końcowe pH przygotowanej pożywki musi wynosić 6,8 ± 0,2.

Przed zaszczepieniem próbki poczekaj, aż płytka osiągnie temperaturę pokojową. Zaszczep płytki przez posiew lub wysiew powierzchniowy szpatułką Drigalskiego.

Odwodnione podłoże ma jasnobrązową barwę, a przygotowane podłoże jest jasno bursztynowe.

Posługiwać się

Próbki kliniczne

Próbki kliniczne wysiewa się bezpośrednio, uwalniając część materiału na jednym końcu płytki, a stamtąd jest przesiewana przez wyczerpanie. Inkubować przez 24 do 48 godzin w temperaturze 35-37 ° C.

Próbki żywności

Odważyć 10 g próbki żywności i homogenizować w 90 ml 0,1% wody peptonowej, z której w razie potrzeby przygotowuje się rozcieńczenia. Zaszczepić płytki w trzech powtórzeniach 0,3 ml przygotowanych roztworów i wysiać na powierzchnię szpatułką Drigalskiego. Inkubować przez 24 do 48 godzin w temperaturze 35-37 ° C.

Ta metodologia pozwala zliczać typowe uzyskane kolonie i jest idealna, gdy podejrzewa się obecność S. aureus powyżej 10 CFU na g / ml próbki.

Jeśli podejrzewa się, że ilość S. aureus jest mała lub występuje dużo towarzyszącej flory, sugeruje się wzbogacenie próbki w bulion tryptykazowo-sojowy z 10% NaCl i 1% pirogronianem sodu. Sprzyja to wzrostowi S. aureus i zahamuje rozwój towarzyszącej mu flory. Mętne probówki wysiewa się na agarze Baird Parker.

Próbki wody

W sterylizowanym systemie filtracji próżniowej filtruje się 100 ml badanej wody, a następnie usuwa się za pomocą sterylnych kleszczy mikroporowatą membranę 0,4 mikrona i umieszcza na płytce Bairda Parkera. Inkubować przez 24 do 48 godzin w temperaturze 35-37 ° C. Technika ta pozwala zliczać typowe kolonie S. aureus.

QA

Do oceny jakości agaru Baird Parker można zastosować znane szczepy, takie jak Staphylococcus aureus ATCC 25923, Staphylococcus aureus ATCC 6538, Staphylococcus epidermidis ATCC 12228, Escherichia coli ATCC 25922 lub Proteus mirabilis ATCC 43071.

W przypadku szczepów ATCC S. aureus wiadomo, że redukują telluryn i są one dodatnie pod względem lipazy i lecytynazy. Dlatego musi nastąpić zadowalający rozwój i wyrosnąć wypukłe kolonie z czarnym środkiem i bezbarwną obwódką, z nieprzezroczystą aureolą i jasną zewnętrzną obwódką.

Ze swojej strony oczekuje się, że S. epidermidis będzie się słabo rozwijał na tym podłożu, z koloniami od brązowoszarych do czarnych, bez jasnego halo.

W przypadku E. coli i P. mirabilis oczekuje się całkowitego lub częściowego zahamowania. W przypadku wzrostu brązowe kolonie rozwiną się bez nieprzezroczystego obszaru lub jasnego halo.

zalecenia

-Po dodaniu tellurytu i żółtka nie należy podgrzewać pożywki.

-Przygotowanie emulsji żółtka jaja i jej dodanie w środku jest bardzo wrażliwym etapem zanieczyszczenia. Należy zachować szczególną ostrożność.

-Jeśli występują typowe kolonie S. aureus, należy to potwierdzić, wykonując test koagulazowy na tym szczepie.

- W przypadku wątpliwych wyników z koagulazą należy założyć inne testy potwierdzające.

-Uważaj, aby nie pomylić obecności typowych kolonii S. aureus z nietypowymi koloniami czarnymi.

Bibliografia

1. Współtwórcy Wikipedii. Agar Bairda-Parkera. Wikipedia, wolna encyklopedia. 15 marca 2017 r. O 19:36 UTC. Dostępne pod adresem: wikipedia.org/ Dostęp 18 lutego 2019.
2. BD Laboratories. Baird Parker Agar. 2006. Dostępne na: bd.com
3. Britannia Laboratories. Podłoże agarowe Bairda Parkera. 2015 Dostępne pod adresem: britanialab.com
4. Francisco Soria Melguizo Laboratories. 2009. Baird Parker Agar. Dostępne pod adresem: http://f-soria.es/Inform
5. Britannia Laboratories. Telluryn potasu. 2015 Dostępne pod adresem: britanialab.com
6. Alarcón-Lavín M, Oyarzo C, Escudero C, Cerda-Leal F, Valenzuela F. Przewóz enterotoksykogennych Staphylococcus aureus typu A, w rozmazach z nosogardzieli u osób mających kontakt z żywnością. Rev Med Chile 2017; 145: 1559-1564
7. Venezuelan Standard Covenin 1292-89. (1989). Żywność. Izolacja i wyliczenie Staphylococcus aureus. Dostępne pod adresem: sencamer.gob.ve