- Jak powstają komety iz czego są zbudowane?
- Jaki jest jego skład?
- Ogon komety
- Brudne kulki lodu
- Komety o zmiennych orbitach
- Tworzenie przez agregację i akumulację
- Skład komet na części
- Jądro
- Ogon
- Przecinek
- Bibliografia
Komety składają się głównie z suchego lodu, wody, amoniaku, metanu, żelaza, magnezu, sodu i krzemianów. Z powodu niskich temperatur komet substancje te zamarzają.
Układ Słoneczny narodził się w wyniku ogromnej chmury gazu i pyłu, która zapadła się 4,6 miliarda lat temu.
Kometa Halleya
Większość chmury, spłaszczona w dysk wokół młodego Słońca, zlepiła się, tworząc planety.
Jednak niektóre małe kawałki pozostały i stały się kawałkami zamarzniętego gazu i pyłu, żyjącego w zewnętrznym regionie Układu Słonecznego, gdzie jest wystarczająco zimno, aby zamarznięte lody, które dają komety ich ogony.
Jak powstają komety iz czego są zbudowane?
Komety powstają w zewnętrznym Układzie Słonecznym i zwykle są pod ciągłym wpływem zbliżania się większych planet, co powoduje ciągłą zmianę ich orbit.
Niektóre są zabierane na orbity, których trajektoria sprawia, że podróżują bardzo blisko Słońca, niszcząc się całkowicie, podczas gdy inne są po prostu wysyłane na zawsze poza Układ Słoneczny.
Astronomowie utrzymują, że komety składają się z materiałów pochodzących z prymitywnej mgławicy, z której powstał Układ Słoneczny, w postaci lodu i pyłu, tych samych, z których później skondensowały się planety i ich księżyce.
Jaki jest jego skład?
Komety to pomniejsze ciała w Układzie Słonecznym, zbudowane z suchego lodu, wody, amoniaku, metanu, żelaza, magnezu, sodu i krzemianów, które krążą wokół Słońca po różnych eliptycznych, parabolicznych lub hiperbolicznych ścieżkach.
Ze względu na niskie temperatury miejsc, w których występują, substancje te są zamrażane.
Wymiary, do jakich może zmierzyć kometa, są naprawdę duże i sięgają kilkudziesięciu kilometrów.
Naukowcy uważają, że w materiałach tworzących komety znajdują się materiały organiczne determinujące życie, które po wczesnych uderzeniach w prymitywny układ słoneczny, zwłaszcza na Ziemi, mogło dać początek istotom żywym.
Ogon komety
Wszystkie te składniki podczas zbliżania się do słońca są aktywowane i następuje tak zwana sublimacja, czyli nic innego jak ulatnianie się ich składników.
Innymi słowy, jest to bezpośrednia zmiana ze stanu stałego na gazowy bez przechodzenia przez stan ciekły. W wyniku tego procesu w komecie pojawia się charakterystyczny ogon komety.
Brudne kulki lodu
Fred L. Wipple był astronomem, który specjalizował się w badaniu komet i jest uważany za prekursora badań nad kometami.
Około roku 1950 Wipple był jednym z tych, którzy twierdzili, że komety są „brudnymi kulami lodu”, co nie było całkowicie błędne.
Wszystkie elementy składowe komety, będąc daleko od Słońca, pozostają w stanie stałym, ale ze względu na ich trajektorię i zbliżanie się do Słońca wszystkie te składniki ulatniają się w procesie sublimacji, który został już opisany.
Te lotne pierwiastki komety są oddzielane od jądra i są wyrzucane do tyłu, to znaczy w kierunku przeciwnym do Słońca, na skutek działania wiatru słonecznego.
Kiedy to się dzieje, komety sublimują materiały, gdy zbliżają się do Słońca, wypełniając eliptyczne orbity i zmniejszając swoją wielkość.
Po tym, jak komety zakończą określoną liczbę orbit, kończy się gaszeniem, a kiedy ostatnie podatne materiały zostaną ulotnione, raz kometa stanie się zwykłą zwykłą asteroidą, ponieważ nie będzie w stanie odzyskać masy w ten stan.
Kilka przykładów tego można znaleźć na asteroidach 7968-Elst-Pizarro i 3553-Don Kichoteel, które wcześniej były kometami, których lotne materiały zostały wyczerpane.
Komety o zmiennych orbitach
Istnieją komety, których orbita jest długa lub bardzo długa, z długim lub bardzo długim okresem, które pochodzą z hipotetycznego obłoku Oorta i inne, które ze względu na ich krótki okres orbity pochodzą z pasa Edgewortha-Kuipera, znajdującego się poza orbitą Neptuna.
Jedną z najsłynniejszych komet jest Kometa Halleya, która stanowi wyjątek od tej reguły, ponieważ mimo krótkiego okresu 76 lat pochodzi z chmury Oorta, która nosi imię astronoma Jan Hendrik Oort, złożony ze szczątków z kondensacji mgławicy znajdującej się między 50 000 a 100 000 AU od Słońca.
Należy zauważyć, że wiele komet zbliżających się do Słońca krąży po eliptycznych orbitach tak wydłużonych, że powracają dopiero po tysiącach lat.
Tworzenie przez agregację i akumulację
Początkowe tworzenie się jąder komet wyjaśniają różne modele, które określają, że powstały one w wyniku agregacji i akumulacji materiałów.
Niektóre z tych modeli to:
- Model opracowany przez Freda Whipple'a w 1950 roku, nazwany Whipple's Ice Cream Conglomerate.
- Model Littletona lub Primitive Debris Accumulation, opracowany w 1948 roku
- Wreszcie, a ostatnio w 2004 r. Model agregacji lodu i krzemianów na dysku protoplanetarnym, opracowany przez Wednschillinga.
Skład komet na części
Aby zbadać skład komet, konieczne jest podzielenie go na trzy części strukturalne: jądro, śpiączkę i ogon.
Jądro
Jądro składa się głównie z wody i konglomeratu lodu, ziaren pyłu i tlenku węgla.
Po ogrzaniu jądra przez słońce lód ulega sublimacji, co powoduje uwolnienie gazu znajdującego się w ziarnach pyłu.
Jądro z kolei jest ciałem stałym o nieregularnym kształcie, którego gęstość jest zwykle niewielka, a jej rozmiar waha się od 100 do 40 km.
Poruszają się dzięki działaniu grawitacyjnemu oferowanemu przez słońce, oprócz innych ciał wchodzących w skład Układu Słonecznego, a także w wyniku reakcji, która zachodzi po wydaleniu gazu.
Dzięki przeprowadzonym badaniom odkryto, że istnieje duża różnorodność związków, zarówno w przecinkach, jak i na ogonach.
Dziś wiadomo, że najbardziej lotnymi składnikami w obu częściach komety jest głównie woda, a następnie dwutlenek węgla, tlenek węgla, metanol i inne składniki, takie jak metan, siarkowodór i amoniak, oprócz kawałków innych 60 różne związki.
Ogon
Ogony komet mogą mieć różne odmiany w postaci włókien lub strzępków powstających w wyniku działania różnych międzyplanetarnych pól magnetycznych.
Czasami takie niedoskonałości, które obserwuje się w strukturze ogonów, czy nawet obecność emanacji, które pochodzą bezpośrednio z rdzenia, wynikają z samej natury rdzenia i rozmieszczenia materiałów, które go tworzą.
Przecinek
Koma składa się z mgławicy pyłu i gazu, która czasami przedstawia pewne jasne struktury, takie jak dżety, warstwy lub wentylatory.
Bibliografia
- Pierson Barretto (2010) Skład chemiczny komety i struktura jąder. Odzyskany z sites.google.com
- Gemma Lavender, Jak powstają komety? (2015) Odzyskany z spaceanswers.com
- Verónica Casanova (2014) Komety: kompletny przewodnik. Budowa i skład komet. Odzyskany z astrofisicayfisica.com
- Kometa (sf) w Wikipedii. Pobrane 7 lipca 2017 z es.wikipedia.org
- Jose Vicente Díaz Martínez. (sf) Komety: definicja i klasyfikacja Odzyskane z josevicentediaz.com
- Pochodzenie asteroid, meteoroidów i obiektów trans-neptunowych (sf) Centrum Tworzenia Naukowego. Odzyskany z creationscience.com