SKALA ASHWORTHA: POZYCJE I WŁAŚCIWOŚCI STATYSTYCZNE - NEUROPSYCHOLOGIA - 2026

Skala Ashwortha lub skala spastyczności Ashwortha jest narzędziem służącym do oceny spastyczności mięśni u ludzi. Skala ta została stworzona w 1964 roku przez Ashwortha, a później zmodyfikowana przez Bahannona i Smitha w 1987 roku.

Składa się z klinicznej subiektywnej skali oceny. Jego główną zaletą jest to, że umożliwia bezpośredni pomiar spastyczności, stopniując ton od 0 (bez zwiększania głośności) do 4 (sztywna kończyna w zgięciu lub wyproście).

Wykazano, że narzędzie to jest wysoce niezawodne dzięki swojej zmodyfikowanej wersji, zarówno w ocenie spastyczności zginaczy łokcia, jak i oceny spastyczności zginaczy podeszwowych.

cechy

Skala Ashwortha jest narzędziem psychometrycznym używanym do oceny spastyczności mięśni u ludzi. Została wykonana w 1964 roku przez Ashwortha, jednak obecnie używana jest tylko zmodyfikowana skala Ashwortha wykonana przez Bohannon and Smith w 1987 roku.

Skala ta charakteryzuje się oceną spastyczności w pięciu głównych kategoriach (od 0 do 4). Wartość 0 wskazuje na całkowity deficyt zwiększonego napięcia mięśniowego, podczas gdy wartość 4 określa, że ​​dotknięte części są sztywne zarówno przy zginaniu, jak i prostowaniu, gdy poruszają się biernie.

Klasyczna skala Ashwortha (opracowana przez Ashwortha) prezentowała tylko dwie pozycje (kończyny górne i kończyny dolne), dlatego było to narzędzie o małej rzetelności.

Z kolei zmodyfikowana skala Ashwortha obejmuje łącznie pięć pozycji oraz podpozycję dla drugiej skali instrumentu, co daje w rezultacie znacznie bardziej wiarygodne narzędzie.

Obecnie skala Ashwortha wyróżnia się jako jeden z najczęściej stosowanych instrumentów oceny spastyczności mięśni i jest bardzo często stosowanym narzędziem w dziedzinie medycyny i fizjoterapii.

Elementy skali

Skala Ashwortha obejmuje pięć głównych pozycji od 0 do czterech, w tym dodatkową pozycję w skali 1.

Określenie każdej pozycji na skali jest subiektywne, więc zależy od osobistej oceny specjalisty, który ją stosuje.

Z tego powodu jest to skala podawana hetero, która nie może być stosowana samodzielnie przez badanego lub przez personel niewykwalifikowany do jej stosowania.

Pozycje w skali Ashwortha są następujące:

0. Normalne napięcie mięśni

Pierwsza pozycja na skali służy do ustalenia obecności całkowicie normalnego napięcia mięśniowego osoby. Ta pozycja oznacza całkowity brak zwiększonego napięcia mięśni.

1. Łagodny hipertonia

Druga pozycja na skali wskazuje na niewielki wzrost odpowiedzi mięśnia na ruch poprzez zgięcie lub wyprost.

Ta zwiększona odpowiedź mięśni jest widoczna podczas badania palpacyjnego lub rozluźnienia i wiąże się z minimalnym oporem pod koniec zakresu ruchu.

Stanowi wzrost napięcia mięśniowego z „zatrzymaniem” biernego ruchu kończyny i minimalnym oporem w mniej niż połowie zakresu ruchu kończyny.

1+. Nieznaczny wzrost odporności mięśni na ruch

Ta pozycja służy jako uzupełnienie poprzedniej pozycji. Określa niewielki wzrost oporu mięśni przy ruchu zginającym lub prostującym, po którym następuje minimalny opór w pozostałej części zakresu ruchu.

2. Umiarkowana hipertonia

Ta czwarta pozycja określa zauważalny wzrost oporu mięśni podczas większości zakresu ruchu stawów. Jednak staw pozostaje w swobodnym ruchu.

Zwiększone napięcie mięśniowe jest widoczne w większości zakresu ruchu, chociaż nie ogranicza to nadmiernie ruchu w stawach.

3. Ciężka hipertonia

Aby określić pozycję trzecią skali, należy zauważyć wyraźny wzrost oporu mięśni. Występuje wyraźny wzrost napięcia mięśniowego z trudnościami w ruchach biernych.

4. Ekstremalna hipertonia

Wreszcie, w tym ostatnim elemencie, dotknięte części wykazują całkowicie sztywny stan w zgięciu lub wyprostowaniu, a nawet gdy poruszają się pasywnie.

Właściwości psychometryczne

Zmodyfikowana skala Ashwortha zawiera kilka badań psychometrycznych, które przetestowały jej skuteczność i właściwości niezawodności do pomiaru spastyczności. W tym sensie główne cechy skali to:

1-Jest to niezawodny, użyteczny i ważny instrument, ponieważ reaguje na bierny ruch dokonany przez ewaluatora w określonym stawie.

2-Składa się z narzędzia oceniającego, które może prowadzić do najlepszej oceny, wymagając ilościowego pomiaru klinicznego kompromisu spastyczności u każdego pacjenta.

3-Zmodyfikowana skala Ashwortha ma większą różnorodność pozycji niż tradycyjna skala Ashwortha przy ocenie stawami i hemiciałami każdej osoby. Podobnie obie skale różnią się w procedurze oceny.

4-Pozwala mierzyć spastyczność w czasie, dzięki czemu jest dobrym narzędziem do monitorowania pacjentów z tego typu problemem.

5-Jest to instrument wolny od przypadkowych błędów, o ile różnice są bliskie zeru, ponieważ diagnozy 2 i 3 były stabilne w różnych przeprowadzonych ocenach.

6-Zmodyfikowana skala Ashwortha, w przeciwieństwie do tradycyjnej skali, jest wiarygodnym narzędziem oceny zarówno kończyn górnych, jak i dolnych.

7-W niektórych badaniach wykazano, że skala nie wykrywa znaczących zmian czułości, gdy występuje niewielka zmienność stopnia spastyczności pacjentów.

8-Zmodyfikowana skala Ashwortha jest instrumentem zatwierdzonym przez sekcyjną organizację MSF Cali.

9-Główne ograniczenia skali są związane z cechami każdego ewaluatora, ponieważ składa się z subiektywnego instrumentu.

Bibliografia

1. Ashworth, B. (1964) .sepeap.org.
2. Bohannon RW, Smith MB. (1987). sepeap.org.
3. Collazos, Larry; Garcia, Gloria. Interwencja fizjoterapeutyczna u pacjentów z zespołem Guillana-Barre'a na każdym z jego etapów. PRACA DYPLOMOWA. Valley University 2000.
4. Vattanasilp W, Ada L. Porównanie skali Ashwortha i klinicznych miar laboratoryjnych do oceny spastyczności. Aust J. Physiother 1999; 45: 135-139.