STEATORRHEA: OBJAWY, PRZYCZYNY, KONSEKWENCJE, ZAPOBIEGANIE - MEDYCYNA - 2026

Steatorrhea jest eliminacja kał z dużą zawartością tłuszczu, który generuje luźne stolce, piany, zwykle światło kolorowe pływające w wodzie z WC. Ruchy jelit mogą zwiększyć swoją objętość i częstotliwość.

U niektórych pacjentów stolec nie jest tak kwiecisty; Dlatego w celu potwierdzenia diagnozy pacjent przechodzi na dietę bogatą w tłuszcz (od 50 do 150 g / dobę), a cały kał zbiera się przez trzy dni.

Źródło: https://www.myupchar.com/en / CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), za pośrednictwem Wikimedia Commons, zmodyfikowane przez Marina Puig

Następnie mierzy się całkowitą zawartość tłuszczu, obliczając średnią dzienną: jeśli wartości są większe niż 7 g dziennie, mówi się, że występuje steatorrhea.

Lipidy są wchłaniane w jelicie cienkim, ale żołądek zaczyna mieszać miksturę. Kiedy ta mieszanina dostanie się do jelita cienkiego, dodawana jest żółć iw konsekwencji powstaje emulsja.

Emulsja ta jest poddawana działaniu lipaz, fosfolipaz i hydrolaz wydzielanych przez trzustkę do dwunastnicy.

Żółć sprzyja tworzeniu się miceli, które są rozpuszczalne w wodzie i zawierają w sobie tłuszcze, co ułatwia działanie enzymów trzustkowych. Micele rozpuszczalne w wodzie są łatwo transportowane do ściany jelita, gdzie są wchłaniane.

W wyniku działania enzymatycznego powstają wolne kwasy tłuszczowe, monoglicerydy oraz krótko- i długołańcuchowe kwasy tłuszczowe. Wolne kwasy tłuszczowe, monoglicerydy i krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe (poniżej 12 atomów węgla) są wchłaniane i przechodzą do krążenia wrotnego do wątroby.

Długołańcuchowe kwasy tłuszczowe są ponownie estryfikowane i razem z witaminami rozpuszczalnymi w tłuszczach (A, D, E i K) oraz cholesterolem są wchłaniane przez układ limfatyczny, tworząc chylomikrony. Chylomikrony to lipoproteiny pakowane przez komórki błony śluzowej jelita do wchłaniania, które ostatecznie są metabolizowane w wątrobie.

Każda zmiana procesów, które obejmują trawienie i wchłanianie tłuszczów, może potencjalnie powodować biegunkę tłuszczową. Na przykład zbyt duże spożycie tłuszczu lub spożywanie pokarmów bogatych w błonnik może zmniejszyć wchłanianie i zwiększyć wydalanie tłuszczu z kałem.

Objawy steatorrhea

Głównymi objawami steatorrhea są zwiększona objętość i częstotliwość luźnych, przejrzystych, pienistych i cuchnących stolców. Czasami objawiają się jako jawna biegunka ze zwiększoną eliminacją płynów, wzdęciami i bólem brzucha.

Zdjęcie z OpenClipart -ectors eb www.pixabay.com

Jednocześnie u pacjenta występują objawy przedmiotowe i podmiotowe choroby powodującej biegunkę tłuszczową.

W wyniku steatorrhea i czasu jego trwania może wystąpić utrata masy ciała, niedobór elektrolitów, niedobór witamin, zmniejszenie masy mięśniowej, zmęczenie, osłabienie i ogólne złe samopoczucie.

Przyczyny

Steatorrhea może mieć wiele przyczyn, w tym:

- Jedzenie

- Słabe wchłanianie jelitowe spowodowane problemami ściany jelita

- Problemy z trzustką i / lub tworzenie i wydzielanie żółci

- Pasożyty jelitowe lub bakterie, które zakłócają wchłanianie.

- Leki, które zaburzają wchłanianie tłuszczu poprzez hamowanie lipaz

jedzenie

Przyczyny dietetyczne steatorrhea obejmują nadmierne spożywanie pokarmów bogatych w tłuszcz, zwłaszcza w połączeniu z błonnikiem. W takich przypadkach nadmiar lub tłuszcz, którego nie można metabolizować i wchłonąć, jest wydalany z kałem, co może prowadzić do biegunki tłuszczowej.

Przykład tłustego jedzenia (zdjęcie Larry White na www.pixabay.com)

W tych warunkach nie dochodzi do złego wchłaniania jelitowego, ale eliminacja nadmiaru, z którym jelito cienkie nie może sobie poradzić lub który ze względu na obecność pokarmów zawierających wiele niestrawnych błonników jest wypłukiwany i wydalany z kałem.

Steatorrhea w takich przypadkach występuje sporadycznie i jest bezpośrednio związana z zawartością tłuszczu w spożywanym pożywieniu. Zmieniając schemat karmienia, znika steatorrhea.

Słabe wchłanianie jelitowe spowodowane problemami ściany jelita

Wśród chorób, które mogą wpływać na ścianę jelita cienkiego, powodować zaburzenia wchłaniania, a tym samym biegunkę tłuszczową, możemy wymienić:

- Choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba, której towarzyszy proces zapalny przewodu pokarmowego

- Zespół krótkiego jelita jako następstwo dużych chirurgicznych resekcji jelita cienkiego

- Choroby genetyczne wpływające na strukturę ściany jelita cienkiego

- Wlew tropikalny, choroba występująca na obszarach tropikalnych lub subtropikalnych, której towarzyszą zmiany w błonie śluzowej jelit i zespół złego wchłaniania

- Uszkodzenia spowodowane promieniowaniem

Problemy z trzustką i / lub tworzenie i wydzielanie żółci

Problemy z zewnątrzwydzielniczą trzustką oraz z tworzeniem się lub uwalnianiem żółci są jedną z najczęstszych przyczyn biegunki tłuszczowej.

Patologie zewnątrzwydzielnicze trzustki zasadniczo wpływają na metabolizm tłuszczów, ponieważ inne obszary przewodu pokarmowego mogą uczestniczyć w trawieniu białek i węglowodanów, ale żaden inny obszar jelita nie może wytwarzać lipaz.

Wśród chorób powodujących zaburzenia czynności trzustki i dróg żółciowych można wymienić:

- Mukowiscydoza, choroba dziedziczna, która atakuje zewnątrzwydzielniczy układ gruczołowy, w tym zewnątrzwydzielniczą trzustkę i inne narządy, takie jak płuca.

- Przewlekłe zapalenie trzustki, choroby charakteryzujące się między innymi biegunką tłuszczową i utratą masy ciała.

- Nowotwory trzustki i chirurgiczne resekcje tego narządu.

- Zaawansowana niewydolność wątroby, która wpływa na produkcję żółci.

- Obturacyjne problemy dróg żółciowych.

Pasożyty jelitowe lub bakterie, które zakłócają wchłanianie

Pasożyt jelitowy Giardia lamblia jest pierwotniakiem, który może zaatakować błonę śluzową jelita cienkiego i spowodować znaczące uszkodzenia tej błony śluzowej.

Zmiany te wywołują zespół złego wchłaniania jelitowego, szczególnie z zaburzeniami trawienia i wchłaniania tłuszczów, co prowadzi do biegunki tłuszczowej.

Choroba Whipple'a, wywoływana przez Tropheryma whippelii, promieniowce (komensalny zarodek błony śluzowej przewodu pokarmowego), również powoduje zaburzenia wchłaniania i biegunkę tłuszczową.

Leki, które zakłócają wchłanianie tłuszczu poprzez hamowanie lipaz

Orlistat lub tetrahydrolipstatyna to lek stosowany w zwalczaniu otyłości. Jest inhibitorem lipazy trzustkowej, która zapobiega wchłanianiu tłuszczów i powoduje intensywny stolec.

Konsekwencje

W następstwie steatorrhea, gdy proces się przedłuża, dochodzi do utraty wagi oraz objawów związanych z brakiem wchłaniania niektórych substancji, głównie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach i kwasu foliowego.

Brak witaminy A jest związany z ślepotą nocną, natomiast niedobór witaminy D wiąże się z niedoborem wchłaniania wapnia, demineralizacją kości, osteoporozą, bólami kości i częstymi złamaniami.

Niedobór witaminy K wpływa na układ krzepnięcia krwi, wydłużając czas protrombinowy, sprzyjając pojawianiu się wybroczyn i samoistnych krwiaków. Niedobory witaminy E mają niepewne skutki, ale mogą powodować atrofię jąder i wady neurologiczne u chłopców.

Niedobory kwasu foliowego są związane z pojawieniem się anemii na skutek zmniejszonej produkcji czerwonych krwinek.

Zapobieganie

Najlepszym sposobem zapobiegania niedoborom witamin spowodowanym zespołem złego wchłaniania tłuszczów jest zastępowanie w diecie powszechnie stosowanych tłuszczów średniołańcuchowymi trójglicerydami, w przypadku których stosowanie oleju kokosowego jest bardzo popularne.

Jednak witaminy K, D i A można podawać pozajelitowo.

Należy ograniczyć całkowite spożycie tłuszczu, unikać smażonych potraw, dojrzałych serów, mięs o dużej zawartości tłuszczu itp. Posiłki należy dzielić na mniejsze porcje, a przede wszystkim leczyć przyczynę steatorrhea.

Bibliografia

1. Ament, ME i Rubin, CE (1972). Związek lambliozy z nieprawidłową budową i funkcją jelit w zespołach niedoboru odporności żołądkowo-jelitowej. Gastroenterology, 62 (2), 216–226.
2. Crabbé, PA i Heremans, JF (1967). Selektywny niedobór IgA z steatorrhea: nowy zespół. The American Journal of Medicine, 42 (2), 319-326.
3. Edukacja, MH (2010). Aktualna diagnostyka medyczna i leczenie 2010. SJ McPhee, MA Papadakis i MW Rabow (red.). Nowy Jork: McGraw-Hill Medical.
4. Fauci, AS, Kasper, DL, Hauser, SL, Jameson, JL i Loscalzo, J. (2012). Zasady medycyny wewnętrznej Harrisona (tom 2012). DL Longo (red.). Nowy Jork: Mcgraw-hill.
5. Hammer, GD i McPhee, SJ (2014). Patofizjologia choroby: wprowadzenie do medycyny klinicznej 7 / E. Edukacja McGraw-Hill.
6. Hill, RE, Durie, PR, Gaskin, KJ, Davidson, GP i Forstner, GG (1982). Steatorrhea i niewydolność trzustki w zespole Shwachmana. Gastroenterology, 83 (1), 22–27.
7. McCance, KL i Huether, SE (2018). Patofizjologia-Ebook: biologiczne podłoże chorób u dorosłych i dzieci. Elsevier Health Sciences.
8. Murray, RK, Granner, DK, Mayes, PA i Rodwell, VW (2014). Ilustrowana biochemia Harpera. Mcgraw-hill.